Page 290 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 290

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  ธนำคำรกสิกรไทย จ�ำกัด

                       ที่ วทป ๑๕/๒๕๖๓                          (มหำชน)                       โจทก์

                                                                บริษัทเอ็นเนอร์ยี่ เพอร์เฟค
                                                                                  จ�ำกัด กับพวก             จ�ำเลย



                                                                                   ื
                                                                    ิ
                       คดีมีข้อพิพำทถึงควำมรับผิดตำมสัญญำแพ็คก้งเครดิต โดยเม่อพิเครำะห์ถึง
                                               ั
                                                                                         ั
                           ิ
              สัญญำแพ็คก้งเครดิตตำมค�ำฟ้องน้น สัญญำดังกล่ำวมีลักษณะเป็นกำรรับซ้อต๋วสัญญำ
                                                                                     ื
                      ื
              ใช้เงินเพ่อน�ำเงินไปใช้ในกำรส่งออกสินค้ำ เป็นกำรท่โจทก์ซ่งอยู่ในประเทศไทยให้บริกำร
                                                               ี
                                                                     ึ
                        ื
                                           ี
                                                         ื
              ด้ำนสินเช่อแก่จ�ำเลยท้งสองท่เป็นผู้ใช้สินเช่อร่วมและเป็นผู้ค้ำประกัน อันมีลักษณะ
                                                                          �
                                    ั
                                                                                ี
                       ื
                   ื
              สินเช่อเพ่อสนับสนุนกำรส่งออกสินค้ำไปขำยต่ำงประเทศ แม้จ�ำเลยท ๑ ย่นค�ำร้องขอ
                                                                                     ื
                                                                                ่
                                                                           ื
              ให้ศำลวินิจฉัยเขตอ�ำนำจศำลอ้ำงว่ำโจทก์ให้สินเช่อจ�ำเลยท ๑ เพ่อกำรส่งออกโดยอำศัย
                                                             ื
                                                                      ี
                                                                      ่
                        ี
              เอกสำรเก่ยวกับกำรจัดหำวัตถุดับหรือสินค้ำระหว่ำงประเทศ จึงเก่ยวข้องกับกำรค้ำ
                                                                               ี
              ระหว่ำงประเทศ แต่กำรพิจำรณำว่ำกรณีใดจะเข้ำลักษณะของกำรให้บริกำรระหว่ำง
                          ั
                                                                 ึ
              ประเทศได้น้น ต้องเป็นกำรให้บริกำรจำกประเทศหน่งและเป็นผลให้ผู้รับบริกำรได้รับ
              บริกำรน้นในอีกประเทศหน่ง ไม่ใช่กำรให้บริกำรสินเชอระหว่ำงผู้ให้บริกำรและผู้รับ
                                                                   ื
                                         ึ
                                                                   ่
                      ั
              บริกำรที่ต่ำงก็อยู่ในประเทศไทยด้วยกันเช่นนี้ และไม่ถือว่ำมูลหนี้ดังกล่ำวเป็นนิติกรรม
                                                    ี
                                                                  ื
                                                            ี
                     ี
                                                                             ื
               ื
                   ี
                          ื
              อ่นท่เก่ยวเน่องอีกด้วย เพรำะคดีแพ่งท่ถือว่ำเก่ยวเน่องกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำง
              ประเทศหรือกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศน้น ต้องมีข้อพิพำทเก่ยวกับนิติกรรมกำรซ้อ
                                                                                               ื
                                                                           ี
                                                        ั
              ขำยระหว่ำงประเทศหรือกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศเป็นหลักก่อน ข้อพิพำทเก่ยวกับ
                                                                                           ี
                             ี
                                  ื
                        ื
                           ี
                                             ื
              นิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องกับกำรซ้อขำยระหว่ำงประเทศหรือกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ
                ั
              น้นถึงจะอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำง
                                          ่
                                                                            ้
              ประเทศ เมื่อปรำกฏวำคดีนี้ไมมีข้อพิพำทเกี่ยวกับกำรซื้อขำยสินคำระหว่ำงประเทศหรือ
                                  ่
                                                                 ี
                                                                             ื
                                                 ี
              กำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ คดีน้จึงมิใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำง
              ประเทศ กำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศและนิติกรรมเก่ยวเน่องตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่ง
                                                                  ี
                                                                       ื
              พ.ร.บ. จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด           ี
                          ั
              ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ และไม่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
                                      _____________________________
                                                     262
   285   286   287   288   289   290   291   292   293   294   295