Page 389 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 389
ี
ื
จ�ำเลยให้กำรว่ำ พนักงำนของจ�ำเลยมีหน้ำท่ในกำรตรวจสอบตำมข้อก�ำหนดและเง่อนไข
ั
ึ
ื
ื
ี
ี
กำรบินในเร่องเก่ยวกับผู้โดยสำรต้งครรภ์ซ่งเป็นข้อก�ำหนดเพ่อควำมปลอดภัยของโจทก์ท่ ๑ เอง
ื
ี
ี
กำรท่พนักงำนของจ�ำเลยขอใบรับรองแพทย์ฉบับท่เป็นปัจจุบันท่สุดก็เพ่อน�ำมำประกอบกำร
ี
พิจำรณำเพ่อควำมถ่ถ้วนตำมข้อก�ำหนดและเง่อนไขดังกล่ำว โจทก์ท้งสองมีหน้ำท่ต้องทรำบ
ั
ี
ื
ี
ื
ั
ื
ี
ข้อก�ำหนดและเง่อนไขกำรบินก่อนท่จะท�ำกำรจองต๋วเคร่องบินโดยสำรแล้ว จ�ำเลยจึงไม่ได้
ื
ท�ำละเมิด โจทก์ทั้งสองไม่ได้รับควำมเสียหำย ขอให้ยกฟ้อง
ี
ี
ื
ระหว่ำงพิจำรณำ ทนำยจ�ำเลยย่นค�ำร้องว่ำ คดีน้มีข้อพิพำทเก่ยวกับกำรรับขนทำง
ี
อำกำศ ศำลแขวงดอนเมืองเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำ คดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำรพิจำรณำพิพำกษำคด ี
ั
ไว้ช่วครำว แล้วเสนอปัญหำดงกล่ำวให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษเป็นผู้วินิจฉัย ตำม
ั
พระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด ี
ั
ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙
ี
วินิจฉัยว่ำ คดีน้เป็นคดีท่เก่ยวกับกำรรับขนทำงอำกำศภำยในประเทศตำมพระรำชบัญญัต ิ
ี
ี
กำรรับขนทำงอำกำศระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๘ ท่มีกฎหมำยบัญญัติให้อยู่ในอ�ำนำจของ
ี
ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สิน
ั
ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำ
ั
ระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๗ (๑๐) หรือไม่ เห็นว่ำ โจทก์ท้งสองบรรยำยฟ้องสรุป
ได้ว่ำ โจทก์ท้งสองจองต๋วเคร่องบินโดยสำรเพ่อเดินทำงจำกท่ำอำกำศยำนจังหวัดร้อยเอ็ด
ื
ื
ั
ั
ไปยังท่ำอำกำศยำนดอนเมือง เมื่อถึงก�ำหนดเดินทำง พนักงำนของจ�ำเลยปฏิเสธไม่ให้โจทก์ที่ ๑
ี
ข้นเคร่องบินโดยสำร อ้ำงว่ำโจทก์ท่ ๑ อยู่ในระหว่ำงกำรต้งครรภ์และใบรับรองแพทย์ท่น�ำมำ
ื
ึ
ั
ี
แสดงมีอำยุเกิน ๑ เดือน และเป็นเหตุให้โจทก์ที่ ๒ ไม่สำมำรถเดินทำงได้เนื่องจำกต้องอยู่ดูแล
โจทก์ท่ ๑ ส่วนจ�ำเลยให้กำรว่ำ พนักงำนของจ�ำเลยปฏิบัติหน้ำท่ไปโดยถูกต้องแล้ว ดังน้ คด ี
ี
ี
ี
่
่
ั
ี
�
ิ
ั
ิ
ิ
ั
ิ
็
ี
ึ
ิ
ิ
จงมประเดนข้อพพำทให้ต้องวนจฉยถงสทธ หน้ำท และควำมรบผดตำมสญญำทจำเลยตกลง
ี
ึ
กับโจทก์ท้งสองเพ่อรับขนคนโดยสำรโดยอำกำศยำนระหว่ำงท่ำอำกำศยำนภำยในประเทศไทย
ั
ื
ี
ึ
ี
อันเป็นคดีท่เก่ยวกับกำรรับขนทำงอำกำศภำยในประเทศ ซ่งมำตรำ ๕๘ แห่งพระรำชบัญญัต ิ
กำรรับขนทำงอำกำศระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
ั
ิ
้
ั
ู
ของศำลทรพยสนทำงปญญำและกำรคำระหวำงประเทศ จงเปนกรณทมกฎหมำยบญญตใหอย่ใน
็
ั
ี
่
ึ
้
ิ
ี
์
ั
ี
่
อ�ำนำจของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศอันอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
361
