Page 564 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 564

ั
                                                ั
                                                 ิ
                                                                                               ึ
                                                                                            ั
                                                                      ู
                        �
                       จำเลยให้กำรว่ำ จำเลยปฏบตงำนในฐำนะแพทย์และผ้ร่วมงำนกบโจทก์ ตำมบนทก
                                              ิ
                                       �
              ข้อตกลงร่วมงำน จึงไม่ต้องปฏิบัติตำมมำตรฐำนกฎระเบียบทั่วไปที่ใช้กับลูกจ้ำงทั่วไปของโจทก์
                                                                                       ื
              แต่ไม่ได้น�ำมำใช้บังคับกับแพทย์ จ�ำเลยลำงำนตำมวิธีปฏิบัติโดยชอบและได้หำแพทย์อ่นมำอยู่เวร
              แทนโดยโจทก์ไม่เคยว่ำกล่ำวตักเตือนหรือแจ้งให้ทรำบว่ำเป็นกำรผิดระเบียบแต่อย่ำงใด จ�ำเลย
              แจ้งโจทก์ขอปรับลดวันท�ำงำนจำก ๕ วันต่อสัปดำห์ เป็น ๔ วันต่อสัปดำห์ และวันพฤหัสบดีของ
                                         ี
                                                                           ี
                                                    ื
              แต่ละสัปดำห์จ�ำเลยไปท�ำงำนท่คลินิกแคร์เพ่อช่วยงำนอำจำรย์แพทย์ท่เคยสอนจ�ำเลยในระหว่ำง
              ท่อำจำรย์แพทย์ข้อเท้ำแพลงเท่ำน้น โดยมิได้มีเจตนำไปท�ำงำนช่วครำวหรืองำนประจ�ำแต่อย่ำงใด
                                           ั
                                                                    ั
                ี
              ค่ำเสียหำยที่โจทก์เรียกสูงเกินส่วนและไม่ถูกต้อง ขอให้ยกฟ้อง
                                                                              ี
                       ระหว่ำงพิจำรณำ ศำลจังหวัดพระโขนงเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลแรงงำนหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย
              ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙ วรรคสอง
                                   ั
                                                                   ี
                       วินิจฉัยว่ำ โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์จ้ำงจ�ำเลยปฏิบัติหน้ำท่แพทย์เพ่อท�ำกำรตรวจรักษำคนไข้
                                                                           ื
                                                                         ึ
                                                      ี
                                                      ่
                                              ั
                                                  ่
                                                   ั
                                            ี
                              �
                                                                            ั
                ่
                                                                               ่
              เกยวกบผวหนงมกำหนดเวลำ ๕ ป นบแตวนท ๒๓ เมษำยน ๒๕๕๕ ถงวนท ๒๓ เมษำยน ๒๕๖๐
                                                                               ี
                ี
                           ั
                       ิ
                             ี
                    ั
                                                                                  ื
              จ�ำเลยตกลงท�ำงำน ๕ วันต่อสัปดำห์ และไม่ไปท�ำงำนท่อ่นหรือผิดข้อตกลงอ่น แต่ปรำกฏว่ำ
                                                                ี
                                                                 ื
              จ�ำเลยลำงำนและขำดงำนหลำยวันและต้งแต่เดือนกันยำยน ๒๕๕๙ จ�ำเลยท�ำงำนเพียง
                                                    ั
                                                                                ี
                                                                                               ื
              ๔ วันต่อสัปดำห์ โดยวันพฤหัสบดีของแต่ละสัปดำห์จ�ำเลยไปท�ำงำนท่สถำนพยำบำลอ่น
                                                                           ั
                                                                             ื
                                                                      ึ
                                                                        ี
                                  ี
                                      ั
                   ั
               ั
                  ี
                                               �
                                                         ี
              อนมลกษณะงำนเช่นเดยวกบโจทก์ ทำให้โจทก์เสยหำย โจทก์จงมหนงสอไล่ออก ตำมเอกสำร
              ท้ำยฟ้องหมำยเลข ๖ ซึ่งระบุว่ำ จ�ำเลยผิดข้อตกลงร่วมงำนและมำตรฐำนกฎระเบียบทั่วไป โดย
                  ิ
              ละท้งกำรงำนและกระท�ำกำรอันไม่สมควรแก่กำรปฏิบัติหน้ำท่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้อง
                                                                     ี
              และสุจริต อันเป็นกำรไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมำยแพ่งและพำณิชย์ มำตรำ ๕๘๓ และเป็นกำร
              กระท�ำควำมผิดร้ำยแรงตำมพระรำชบัญญัติคุ้มครองแรงงำน พ.ศ. ๒๕๔๑ มำตรำ ๑๑๙ และ
              พระรำชบัญญัติแรงงำนสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มำตรำ ๑๒๓ จึงเป็นกำรกล่ำวอ้ำงว่ำจ�ำเลย
              ซ่งเป็นลูกจ้ำงโจทก์ปฏิบัติผิดข้อตกลงซ่งเป็นส่วนหน่งของสัญญำจ้ำงแรงงำนอันเป็นกำร
               ึ
                                                   ึ
                                                               ึ
              ฝ่ำฝืนกฎหมำยแรงงำนดังกล่ำวและเรียกร้องค่ำเสียหำยตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน คดีระหว่ำงโจทก์
              กับจ�ำเลยจึงเป็นคดีพิพำทเกี่ยวด้วยสิทธิหรือหน้ำที่ตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน ตำมพระรำชบัญญัติ
              จัดตั้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๘ (๑)
                                                     536
   559   560   561   562   563   564   565   566   567   568   569