Page 992 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 992

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  นำงสำว ศ.                      โจทก์

                       ที่ วยช ๒๕/๒๕๖๓                              พลโท ส.                   จ�ำเลย


                                                                ิ
                                                                          ี
                                                             ิ
                                                               ี
                                                                                               ั
                       พ.ร.บ. ศำลเยำวชนและครอบครัวและวธพจำรณำคดเยำวชนและครอบครว
              พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ (๕) บัญญัติให้ศำลเยำวชนและครอบครัวมีอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำหรือมีค�ำสั่งในคดีที่มีกฎหมำยบัญญัติให้เป็นอ�ำนำจหน้ำที่ของศำลเยำวชนและ
                            ี
                      ั
                           ี
                                       �
                                                                                          ุ
                                                                            ั
                                                     �
              ครอบครว คดน้โจทก์ฟ้องจำเลยฐำนกระทำควำมรุนแรงในครอบครวตำม พ.ร.บ. ค้มครอง
              ผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔ วรรคหนึ่ง รวมมำกับ
              ฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ โดยตำมมำตรำ ๔ วรรคสอง ได้บัญญัติให้ควำมผิด
                                                                                         ึ
              ฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ เป็นควำมผิดอันยอมควำมได้ ซ่งปัญหำ
              กำรแก้ไขควำมรุนแรงในครอบครัวมีควำมละเอียดอ่อน ซับซ้อน เกี่ยวกับบุคคลใกล้ชิด
                                                                           ั
              มีลักษณะพิเศษแตกต่ำงจำกกำรท�ำร้ำยร่ำงกำยระหว่ำงบุคคลท่วไป กำรใช้มำตรกำร
              ทำงอำญำตำมประมวลกฎหมำยอำญำมำบังคับกับกำรกระท�ำด้วยควำมรุนแรง
                                          ื
              ในครอบครัวจึงไม่เหมำะสมเน่องจำกกฎหมำยอำญำมีเจตนำท่จะลงโทษผู้กระท�ำควำมผิด
                                                                        ี
              มำกกว่ำท่จะแก้ไขฟื้นฟูผู้กระท�ำควำมผิด หรือปกป้องคุ้มครองผู้ท่ถูกกระท�ำด้วย
                        ี
                                                                                  ี
                                                                             ั
                                                                          ่
                                              ู
                                             ี
              ควำมรุนแรงในครอบครัวโดยมรปแบบ วธีกำร และข้นตอนทมีลกษณะแตกต่ำงจำก
                                                      ิ
                                                                  ั
                                                                          ี
                                                                                               ั
              กำรด�ำเนินคดีอำญำโดยท่วไป โดยให้ผู้กระท�ำควำมผิดมีโอกำสกลับตัวและยับย้ง
                                        ั
                                    �
              กำรกระท�ำควำมผิดซ้ำ รวมท้งสำมำรถรักษำควำมสัมพันธ์อันดีในครอบครัวไว้ได้
                                            ั
              กำรที่มำตรำ ๔ วรรคสอง ได้บัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕
              เป็นควำมผิดอันยอมควำมได้ เม่อพิจำรณำหลักกำรและเหตุผลในกำรตรำ พ.ร.บ.
                                               ื
              คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ จึงถือได้ว่ำควำมผิด
              ตำมฟ้องฐำนทำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ เป็นฐำนควำมผดท่บัญญัติไว้ตำม
                            �
                                                                                   ี
                                                                                ิ
              มำตรำ ๔ วรรคสอง แห่ง พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว
              พ.ศ. ๒๕๕๐ กรณีจึงไม่ใช่ควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นท่ให้ด�ำเนินคดีต่อศำลท่มีอ�ำนำจ
                                                                                        ี
                                                                  ี
                                                               ื
                                                                                               ั
                                               ื
              พิจำรณำควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นตำมควำมหมำยของมำตรำ ๘ วรรคสอง ดังน้น
              ควำมผิดท้งสองฐำนตำมฟ้องจึงต้องด�ำเนินคดีต่อศำลเยำวชนและครอบครัวตำม พ.ร.บ.
                        ั
              ศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓
              มำตรำ ๑๐ (๕)
                                      ______________________________





                                                     964
   987   988   989   990   991   992   993   994   995   996   997