Page 996 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 996

พิษณุโลก ขอให้ลงโทษตำมพระรำชบัญญัติป่ำสงวนแห่งชำติ พ.ศ. ๒๕๐๗ มำตรำ ๔, ๕, ๖,

              ๘, ๙, ๑๔, ๒๖/๔, ๒๖/๕, ๓๑ พระรำชบัญญัติป่ำไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มำตรำ ๔, ๕๔, ๕๕, ๗๒ ตรี

                               ี
                                                                                          ู
                                                                                           ั
                               ่
                                                                       ิ
                                                                            �
                                 ิ
              ประมวลกฎหมำยทดน พ.ศ. ๒๔๙๗ มำตรำ ๙ (๑), ๑๐๘ ทว ให้จำเลย คนงำน ผ้รบจ้ำง
                                      ี
                                                                                   ิ
                                                               ี
              ผู้แทน และบริวำรออกจำกท่ดินในเขตป่ำสงวนแห่งชำติท่เกิดเหตุ และให้ร้อถอนส่งปลูกสร้ำงหรือ
                                                                             ื
                  ิ
              น�ำส่งใด ๆ อันก่อให้เกิดกำรเส่อมเสียสภำพป่ำสงวนแห่งชำติออกจำกป่ำสงวนแห่งชำติภำยใน
                                         ื
              ระยะเวลำที่ก�ำหนด กับให้จ�ำเลยชดใช้ค่ำเสียหำยแก่กรมป่ำไม้เป็นเงิน ๓,๔๗๕,๖๔๐ บำท
                       จ�ำเลยให้กำรปฏิเสธ
                       ระหว่ำงพิจำรณำ จ�ำเลยแถลงว่ำ จ�ำเลยเกิดเม่อวันท่ ๒๐ เมษำยน ๒๕๔๐ จ�ำเลย
                                                                ื
                                                                     ี
              รับโอนที่ดินที่เกิดเหตุมำจำกบิดำจ�ำเลยเมื่อปี ๒๕๕๓ ขณะจ�ำเลยมีอำยุ ๑๓ ปี จำกนั้นจึงปลูก
              ต้นยำงพำรำ ๒ ครั้ง และครอบครองที่ดินดังกล่ำวเรื่อยมำจนกระทั่งเจ้ำพนักงำนป่ำไม้เข้ำตรวจ
              พ้นท่และยึดท่ดินดังกล่ำวเม่อเดือนมิถุนำยน ๒๕๕๘ ปัจจุบันต้นยำงพำรำมีอำยุ ๓ ถึง ๗ ปี
                          ี
                   ี
                ื
                                       ื
                            ี
                                ี
                                                                                 ี
              โจทก์แถลงว่ำ ท่ดินท่เกิดเหตุมีบุคคลครอบครองและท�ำประโยชน์อยู่ก่อนวันท่เจ้ำพนักงำนป่ำไม้
              เข้ำยึดที่ดินดังกล่ำว จำกกำรตรวจสอบภำพถ่ำยจำกดำวเทียมพบว่ำ ในปี ๒๕๕๔ และ ๒๕๕๗
                                              ี
                                                  ี
                                      ื
                                         ี
                                                                                       ี
              มีกำรปลูกต้นยำงพำรำเต็มพ้นท่ของท่ดินท่เกิดเหตุ และขณะเจ้ำพนักงำนป่ำไม้เข้ำยึดท่ดินดังกล่ำว
              ต้นยำงพำรำมีอำยุ ๓ ถึง ๗ ปี
                                                                    ี
                       ศำลจังหวัดพิษณุโลกเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
              ของศำลเยำวชนและครอบครัวหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
              วินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว
              พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑
                       วินิจฉัยว่ำ พระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและ

              ครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ บัญญัติว่ำ ศำลเยำวชนและครอบครัวมีอ�ำนำจพิจำรณำ

              พิพำกษำหรือมีค�ำสั่งในคดีดังต่อไปนี้  (๑) คดีอำญำที่มีข้อหำว่ำเด็กหรือเยำวชนกระท�ำควำมผิด
              มำตรำ ๔ บัญญัติว่ำ “เด็ก” หมำยควำมว่ำ บุคคลซ่งมีอำยุเกินกว่ำอำยุท่ก�ำหนดไว้ตำมมำตรำ ๗๓
                                                        ึ
                                                                          ี
              แห่งประมวลกฎหมำยอำญำ แต่ยังไม่เกินสิบห้ำปีบริบูรณ์  “เยำวชน” หมำยควำมว่ำ บุคคล

              อำยุเกินสิบห้ำปีบริบูรณ์ แต่ยังไม่ถึงสิบแปดปีบริบูรณ์  และมำตรำ ๕ บัญญัติว่ำ  คดีอำญำ

                                                                     ื
                                                                                       ่
                                                                                       ี
                                                                                               �
                                                                               ั
                                                                               ้
                                                                                    ั
                 ี
                           ็
                               ื
              ทมข้อหำว่ำเดกหรอเยำวชนกระทำควำมผด ให้ถออำยเดกหรอเยำวชนนนในวนทกำรกระทำ
                ่
                ี
                                                                 ็
                                                    ิ
                                                               ุ
                                                          ื
                                            �
                                    ี
                                        ื
                             ึ
              ควำมผิดได้เกิดข้น  ดังน้ เม่อปรำกฏตำมรำยงำนกระบวนพิจำรณำของศำลจังหวัดพิษณุโลก
              ลงวันท่ ๑๒ พฤศจิกำยน ๒๕๖๓ ประกอบกับส�ำเนำบัตรประจ�ำตัวประชำชนของจ�ำเลยว่ำ
                     ี
                                                     968
   991   992   993   994   995   996   997   998   999   1000   1001