Page 464 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 464

จำเลยทั้งสองใหการ ขอใหยกฟอง

                       ศาลแรงงานกลาง พิพากษาใหจำเลยที่ ๑ ชดใชคาเสียหาย ๑๙๐,๐๐๐ บาท พรอม
              ดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับแตวันที่ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๖๒ ซึ่งเปน

              วันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทก ใหจำเลยที่ ๒ ชดใชคาเสียหาย ๑๖๐,๐๐๐ บาท

              พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละ ๗.๕ ตอป ของตนเงินดังกลาว นับแตวันฟองเปนตนไปจนกวาจะชำระ

              เสร็จแกโจทก และใหจำเลยทั้งสองหยุดทำงานใหแกบริษัทเค.วี.เอ็น. อิมปอรต เอกซปอรต (๑๙๙๑)

              จำกัด โดยทันทีเปนระยะเวลา ๒ ป ตามที่ระบุไวในสัญญาจาง โดยจำเลยที่ ๑ พนกำหนด ๒ ป
              ในวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ ๒๕๖๔ และจำเลยที่ ๒ พนกำหนด ๒ ป ในวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ ๒๕๖๔

              คำขออื่นนอกจากนี้ใหยก

                       จำเลยทั้งสองอุทธรณ
                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานกลางฟงขอเท็จจริง

              วา โจทกเปนนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด ประกอบธุรกิจกาแฟและชา จัดจำหนายผลิตภัณฑ

              เกี่ยวกับกาแฟและชาทุกชนิด จำเลยที่ ๑ เคยทำงานเปนลูกจางโจทกในตำแหนงผูจัดการฝาย

              การตลาด ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๖๗,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ เคยทำงานเปนลูกจาง

              โจทกในตำแหนงผูชวยผูจัดการฝายพัฒนาธุรกิจ ไดรับคาจางอัตราสุดทายเดือนละ ๗๑,๐๐๐ บาท
              สัญญาจางระหวางโจทกกับจำเลยทั้งสองมีขอตกลงหามจำเลยทั้งสองประกอบธุรกิจอันเปนการ

              แขงขันกับโจทกในระหวางระยะเวลาจางงานและภายใน ๒ ปหลังจากสิ้นสุดการจาง เมื่อวันที่ ๑๘

              มกราคม ๒๕๖๒ จำเลยที่ ๒ ยื่นใบลาออกมีผลในวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ และเมื่อวันที่ ๒๕
              มกราคม ๒๕๖๒ จำเลยที่ ๑ ยื่นใบลาออกมีผลในวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ หลังจากที่จำเลย

              ทั้งสองลาออก จำเลยทั้งสองไปทำงานใหแกบริษัทเค.วี.เอ็น. ซึ่งเปนบริษัทในเครือของบริษัทอโรมา

              กรุป จำกัด ที่เปนคูแขงทางการคากับโจทก จำเลยทั้งสองทราบดีวาบริษัทเค.วี.เอ็น. อิมปอรต

              เอกซปอรต (๑๙๙๑) จำกัด เปนคูแขงทางการคาที่สำคัญกับโจทก แลววินิจฉัยวา การที่จำเลย

              ทั้งสองทำสัญญาจางเปนพนักงานของบริษัทเค.วี.เอ็น. อิมปอรต เอกซปอรต (๑๙๙๑) จำกัด ที่เปน
              คูแขงทางการคาของโจทก เปนการผิดสัญญาจางแรงงาน ทำใหโจทกไดรับความเสียหาย แตทาง

              นำสืบของโจทกไมปรากฏขอเท็จจริงใดที่แสดงใหเห็นวา จำเลยทั้งสองนำความลับทางการคาของ

              โจทกไปใชในทางมิชอบ เมื่อจำเลยทั้งสองทำงานใหแกบริษัทเค.วี.เอ็น. อิมปอรต เอกซปอรต
              (๑๙๙๑) จำกัด  ไดรับคาจางเพิ่มขึ้นจากที่เคยทำงานใหแกโจทก ทำใหจำเลยทั้งสองไดรับประโยชน

              เพิ่มขึ้น และเปนการทำสัญญาจางแรงงานกับบริษัทเค.วี.เอ็น. อิมปอรต เอกซปอรต (๑๙๙๑) จำกัด

              กอนระยะเวลาตามสัญญาจางระหวางโจทกกับจำเลยทั้งสองสิ้นสุดลง กรณีเห็นสมควรใหจำเลยที่ ๑


                                                     ๔๕๔
   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468   469