Page 40 - E magazine 879
P. 40

LIVESTOCK
        PRODUCTION MAGAZINE


       โรคลัมปิ สกิน (Lumpy skin disease : LSD)                   ประมาณ 19 วัน ภายหลังการติดเชื้อ พบว่าสะเก็ดก่อตัวขึ้น
            สาเหตุและระบาดวิทยาโดยทั่วไป : เกิดจากเชื้อไวรัส Lumpy   บนรอยโรคอย่างชัดเจน
       skin disease virus หรือ LSDV จัดอยู่ในวงศ์ Poxviridae สกุล      ประมาณ 21-26 วัน ภายหลังการติดเชื้อ พบว่าสะเก็ดเริ่มมี
       Capripoxvirus โดย LSDV เจริญเติบโตและก่อโรคตามอวัยวะต่าง  การลอกหลุด เกิดเป็นแผลหลุมตามมา
        ี
       ท่มีเซลล์เยื่อบุ (Epithelium cells) ซึ่งจัดเป็นโรคประจำาถ่นในประเทศ     ประมาณ 27 วันขึ้นไป ภายหลังการติดเชื้อ พบว่าแผลหลุม
                                                ิ
                                                                                                      ึ
                                                                     ิ
                                                              ี
       แถบแอฟริกา มีระยะฟักตัวประมาณ 4-14 วัน ในห้องทดลองและ  ท่เกิดขึ้นเร่มแห้ง และบางส่วนอาจเกิดเป็นแผลเป็น ซ่งเมื่อพบว่า
       อย่างน้อย 2-5 สัปดาห์ ในการติดเชื้อโดยธรรมชาติ ทั้งนี้ เพื่อความ  สัตว์มีแผลเป็นแล้วอาจจะประมาณการณ์ได้ว่าสัตว์ได้รับการติดเชื้อ
                            ื
       เข้าใจร่วมกันในเชิงการเคล่อนย้ายสัตว์ระหว่างประเทศองค์การ  มาแล้วไม่ต่ำากว่า 1 เดือน
                                                                                                  ้
       สุขภาพสัตว์โลก (OIE) ได้กำาหนดให้ระยะฟักตัวของโรคนี้เท่ากับ 28      การติดต่อ : ช่องทางหลักของการติดเชือคือการมีแมลง
       วัน ไวรัสชนิดนี้ก่อโรคในโค และกระบือ รวมถึงยีราฟ มีอัตราการ  ดูดเลือดเป็นพาหะนำาโรค ได้แก่ เห็บ แมลงวันดูดเลือด ยุง เป็นต้น
       ป่วย 5 - 45 เปอร์เซ็นต์ และอัตราการตายน้อยกว่า 10 เปอร์เซ็นต์   ซึ่งแมลงพาหะเหล่านี้มีบทบาทเป็นลักษณะพาหะเชิงกล (Mechanical
                                                                                    ้
                                                                                           ่
                                                                                      ่
                                                                                                      ั
                                                                                                     ้
                                                                                      ี
                                                                            ่
                                                                                            ่
                                                                                            ี
       โดยโรคนี้ไม่ไเป็นโรคติดต่อระหว่างสัตว์และคน นอกจากนี้มีการศึกษา  Vector) โดยการถายทอดเชือทติดอยูทส่วนปากใหกบโคกระบือ
       ในประเทศเอธิโอเปียพบว่า สายพันธุ์ของสัตว์จะมีความไวต่อการเป็น  ในบริเวณเดียวกัน โดยจากการศึกษาเพิ่มเติมพบว่าเชื้อไวรัสสามารถ
                                                                                                              ี
                                                       ื
           ี
       โรคท่แตกต่างกัน ซึ่งโคนมพบว่า มีความไวต่อโรคมากกว่าโคเน้อ  มีความคงทนในแมลงบางชนิดได้นานโดยไม่มีการแบ่งตัวเพิ่ม ดังน้
                                                   ั
       สายพันธุ์ Zebu สำาหรับประเทศไทยเพิ่งพบรายงานโรคคร้งแรกใน  ยุง เช่น Aedes Aegypti ประมาณอย่างน้อย 6 - 8 วัน Culex
                                                                               ำ
                                                                                                             ิ
       โคเนื้อ เมื่อปลายเดือนมีนาคมที่ผ่านมา และโรคดังกล่าวจัดเป็นโรค  quinquefasciatus (ยุงราคาญ), Culicoides nubeculosus (ร้น)
       ตามพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. 2558               ประมาณ 8 วัน Stomoxys calcitrans (แมลงวันคอก) ประมาณ
                                                                             ี
                                                                                                     ี
            อาการ : สัตว์อาจมีไข้อุณหภูมิสูงได้ถึง 41 องศาเซลเซียส   6 ชั่วโมง นอกจากน้ยังสามารถพบเชื้อไวรัสในกรณีท่แมลงสำารอก
              ำ
       ปริมาณน้านมลดอย่างเห็นได้ชัดในโคนม ซึม เบื่ออาหาร ซูบผอม   หรืออุจจาระออกมาได้ประมาณ 3 วันภายหลังแมลงได้รับเชื้อ
                                           ้
       เยื่อจมูกอักเสบ เยื่อตาขาวอักเสบ มีปริมาณนาลายมากกว่าปกติ   เห็บแข็ง (Ixodid ticks) Rhipicephalus appendiculatus และ
                                           ำ
       ต่อมนาเหลืองบวมโต เกิดตุ่มบริเวณผิวหนังขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง  Amblyomma hebraeum สามารถพบ DNA ของไวรัสประมาณ
            ้
            ำ
       ประมาณ 2-5 เซนติเมตร บริเวณหัว คอ ขา เต้านม อวัยวะเพศ   9 - 14 หลังจากได้รับเชื้อ แต่ยังไม่พบหลักฐานว่าสามารถแยกเชื้อ
       ภายใน 48 ชั่วโมง หลังจากแสดงอาการป่วย โดยตุ่มมีลักษณะแข็ง   เป็นได้จากเห็บแข็งเหล่านี้
                                                                                      ้
                                                                                      ำ
       กลม นูนขึ้นจากผิวหนังโดยรอบ ซึ่งตุ่มนูนท่มีขนาดใหญ่อาจกลาย     นอกจากนั้น ยังพบไวรัสในนาเชื้อของพ่อพันธุ์ได้ แต่การติดต่อ
                                         ี
       เป็นเนื้อตาย มีแผลเป็นเกิดขึ้นและคงอยู่เป็นเวลาหลายเดือน ส่วน  ผ่านทางน้ำาเชื้อก็ยังไม่มีรายงานของการเกิดโรค ยังบอกไม่ได้ว่าการ
                                                                                                          ้
                                                                                                          ำ
                                                                                 ื
                                                                                        ื
       ตุ่มนูนขนาดเล็กหายได้เร็วกว่า สามารถพบตุ่มน้ำา หรือแผลจากการ  ติดโรคผ่านทางอุปกรณ์เคร่องมือเคร่องใช้ หรืออาหารและนาดื่มที่
                                                                                                 ั
                                                                                      ้
                                                                                                       ้
                                                                                                   ์
                                                                               ์
                                                                             ั
                                                                                    ิ
                                                                                            ื
                  ำ
                  ้
       แตกของตุ่มนาได้ในบริเวณเยื่อเมือกในช่องปาก ทางเดินอาหาร   ปนเปื้อนน้ำาลายของสตวป่วยเกดขึนได้หรอไม่ สตวติดเชือจากการ
                                                                                     ี
                                                                                           ี
       หลอดลม และปอดได้ อาจพบการบวมน้ำาในบริเวณส่วนท้องของตัว  ทดลองโดยใช้สิ่งคัดหลั่งจากตุ่มท่เกิดขึ้นท่ผิวหนัง หรือจากเลือดได้
                                                                                             ั
       สัตว์ ซึ่งส่งผลให้สัตว์ไม่อยากเคลื่อนไหว ในพ่อพันธุ์อาจส่งผลให้เกิด  การติดต่อผ่านการสัมผัสสัตว์ป่วยโดยตรงน้นเกิดขึ้นได้แต่ไม่ใช่ช่อง
       การเป็นหมันชั่วคราว หรือถาวรได้ สาหรับแม่พันธุ์อาจจะส่งผลให ้  ทางการติดต่อหลัก
                                    ำ
       แท้งและเกิดการกลับสัดช้า                                   การแพร่กระจายของเชื้อไวรัส : ตุ่มที่บริเวณผิวหนังที่เกิดขึ้น
                                               ี
                                           ำ
                     ี
            สำาหรับโรคน้รอยโรคท่ผิวหนังถือเป็นปัจจัยสาคัญท่ช่วยประกอบ  จากสัตว์เป็นโรค สะเก็ดแผล สะเก็ดผิวหนัง ซึ่งมีปริมาณเชื้อไวรัส
                           ี
       การสอบสวนโรค โดยลักษณะรอยโรคสามารถช่วยประเมินระยะเวลา  ในปริมาณที่ค่อนข้างมาก สามารถพบเชื้อไวรัสจากส่วนนี้ได้ถึง 38
                         ำ
       การได้รับเชื้อเบื้องต้น สาหรับประกอบการสอบย้อนกลับเพื่อค้นหา  วัน หลังการติดเชื้อและอาจจะพบได้ยาวนานกว่านี้ พบเชื้อไวรัสได้
       แหล่งที่มาของโรคต่อไป ดังนี้                          ในเลือด น้ำาลาย สิ่งคัดหลั่งจากตาและจมูก และน้ำาเชื้อ สำาหรับเชื้อ
            ประมาณ 7 วัน ภายหลังการติดเชื้อ พบว่าผิวหนังเริ่มมีตุ่ม   ไวรัสในน้ำามูกและน้ำาลายนั้น พบว่ามีปริมาณค่อนข้างน้อย โดยพบ
       (Nodule) ขึ้นแต่รอยโรคค่อนข้างตื้นและแยกจากสาเหตุอ่นๆ ได้ยาก   เชื้อได้ในระยะเวลาระหว่าง 12 - 18 วันภายหลังการติดเชื้อ ซึ่ง
                                                 ื
                                                                                                ้
                                                                                         ำ
                                                                                                ำ
            ประมาณ 11 วัน ภายหลังการติดเชื้อ พบว่าเริ่มมีตุ่มนูนเพิ่ม  จากการทดลองพบว่าการติดเชื้อจากน้ามูกและนาลายสามารถก่อโรค
                                                                                             ี
       จำานวนและขยายขนาดเพิ่มมากขึ้น แต่ผิวหนังด้านบนยังไม่มีการ  ได้แบบไม่รุนแรง พบเชื้อไวรัสในเลือดสัตว์ท่ติดเชื้อได้ในบางช่วง โดย
       หลุดออก                                               เฉลี่ยจะพบได้ประมาณ 7 - 21 วันหลังติดเชื้อ
                                                                                                   ี
            ประมาณ 14 วัน ภายหลังการติดเชื้อพบว่า ขอบเขตรอยโรค     แต่อย่างไรก็ตามจะพบเชื้อไวรัสได้ในปริมาณท่น้อยกว่าจากตุ่ม
               ิ
                                                              ี
                                                                                                      ำ
       ชัดเจน เร่มมีสะเก็ดก่อตัวขึ้นบนรอยโรค ในช่วงนี้รอยโรคอาจยังเห็น  ท่เกิดขึ้นบริเวณผิวหนัง พ่อพันธุ์ขับเชื้อไวรัสผ่านทางน้าเชื้อได้เป็น
       ไม่ชัดเจนถ้าไม่โกนขนออก                               ระยะเวลานาน สัตว์สามารถขับไวรัสในน้ำาเชื้อประมาณ 42 วันหลัง
        40 สัตว์เศรษฐกิจ
   35   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45