Page 42 - หน้าปกรายงานประจำปี 64

ในคดีที่ผูกระทำความผิดมีอายุมากกวา 18 ป แตบุคคลแตละคนอาจมีความแตกตางกันทางดานสภาวะจิตใจ อีกทั้ง

อาจมีวุฒิภาวะที่ไมสมวัย จนอาจเปนสาเหตุหนึ่งของการกระทำความผิดได ดังนั้น นักจิตวิทยาจึงมีความสำคัญในการ
ชวยเหลือผูกระทำความผิดทั้งทางดานจิตใจและสังคม ซึ่งจะมีความแตกตางจากการชวยเหลือของเด็กและเยาวชน

อยูบาง แตโดยรวมเปนการชวยเหลือและแกไขพฤติกรรมที่ไมเหมาะสม ซึ่งในปจจุบัน จากปญหาสังคม เศรษฐกิจ
กอใหเกิดความเครียดสะสม ยังผลใหเกิดเหตุการณรุนแรงมากขึ้น ไมวาจะเปนประชาชนที่มาติดตออรรถคดีที่ศาล
หรือเจาหนาที่ศาลเอง ก็พบปญหาแตกตางกันออกไป หากมีนักจิตวิทยาเปนที่ปรึกษาใหคำแนะนำหรือรับฟงก็สามารถ

ชวยบรรเทาจิตใจที่ขุนมัว หมนหมอง สับสน และกลับมามีสติ ยับยั้งชั่งใจได ซึ่งศาลจังหวัดและศาลแขวงก็เปนหนวยงาน
ที่ตองใชกระบวนการในการใหคำปรึกษาทางจิตวิทยากับผูตองหา ผูเสียหาย และครอบครัวเชนเดียวกัน เพื่อใหการชวยเหลือ

ที่ตรงประเด็น และเกิดการชวยเหลือที่มีประสิทธิภาพ นอกจากนี้ ยังมีปญหาในการขอนักจิตวิทยาจากหนวยงานอื่น
มารวมในระหวางการพิจารณาของศาล ซึ่งบางจังหวัดมีจำนวนนักจิตวิทยานอยมาก ทำใหไมเพียงพอหรือขัดของ
ตอการพิจารณาคดีของศาลจากสัดสวนงานของนักจิตวิทยา หากคำนวณตามจำนวนเด็กและเยาวชน หากมีการกระจาย

นักจิตวิทยาชวยในการดำเนินงานตามศาลจังหวัดหรือศาลแขวงแลว อาจทำใหผูรับคำปรึกษาไดเขาสูการใหคำปรึกษา
ไดมากยิ่งขึ้น และนอกจากนักจิตวิทยาใหคำปรึกษาแลว การบำบัดฟนฟูดานอื่น หรืองานที่เกี่ยวของกับพฤติกรรม

หรืออารมณ หรือจิตใจของบุคคล นักจิตวิทยาสามารถชวยทำงานในสวนนี้ไดมากเชนกัน
กำหนดแนวทางใหนักจิตวิทยาเขาไปมีสวนชวยเหลือผูเสียหายหรือจำเลยในคดีอาญาในศาลจังหวัด
และศาลแขวง

แนวทางสำหรับการกำหนดใหมีนักจิตวิทยาในศาลจังหวัดและศาลแขวง เห็นควรกำหนดแนวทางออกเปน
4 ดาน ดังนี้

1) ดานการอบรมพัฒนาศักยภาพนักจิตวิทยา
ในการพัฒนานักจิตวิทยา เห็นควรใหมีการจัดอบรมหลักสูตรสำหรับนักจิตวิทยาในศาล โดยแบงหลักสูตร
ออกเปน 2 หลักสูตร คือ หลักสูตรการพัฒนานักจิตวิทยาเบื้องตน และหลักสูตรการพัฒนานักจิตวิทยาชั้นสูง

2) ดานอัตรากำลัง
ในการกำหนดอัตรากำลังตำแหนงนักจิตวิทยาในศาลจังหวัดและศาลแขวง เห็นควรแบงออกเปน 2 ระยะ คือ

ระยะที่ 1 กำหนดกรอบอัตรากำลัง และบรรจุขาราชการตำแหนงนักจิตวิทยาเพียงบางสวนเพื่อรองรับปริมาณคดี
โดยในระยะแรก เห็นควรบรรจุในศาลจังหวัดที่มีขนาดใหญ ศาลละ 1-2 คน สวนศาลจังหวัดขนาดเล็กและศาลแขวง
ใหมีหนังสือแจงขอใหสงนักจิตวิทยาในศาลเยาวชนและครอบครัวในพื้นที่จังหวัดเดียวกันมาปฏิบัติหนาที่เปนรายครั้ง

ระยะที่ 2 ขยายอัตรากำลัง เมื่อมีปริมาณคดีเพิ่มสูงขึ้นและมีความตองการนักจิตวิทยามากขึ้น ทั้งนี้ ไมตัด
สิทธิ์ในการเรียกใหนักจิตวิทยาในสังกัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษยเขามาในคดีตามคำสั่งศาล

3) ดานการปฏิบัติงาน
3.1) ปฏิบัติงานตามมาตรฐานกำหนดตำแหนงที่กำหนด โดยมุงเนนไปที่พยาน ผูเสียหาย หรือจำเลย ดังนี้
(1) ประเมินสภาพปญหาดานกาย จิต สังคม ของพยาน ผูเสียหาย หรือจำเลย ตามคำสั่งศาล เพื่อ

ประกอบการพิจารณาในชั้นฟองคดี
(2) จัดทำแผนแกไขบำบัดฟนฟูตามที่ศาลมีคำสั่ง และเขารวมประสานการประชุมจัดทำแผนแกไข บำบัดฟนฟู

(3) สอดสอง กำกับ ดูแลพยาน ผูเสียหาย หรือจำเลยใหปฏิบัติตามคำสั่งศาล และเปนผูบริหารแผนแกไข
บำบัด ฟนฟู รายงานผลการปฏิบัติตามแผนและการติดตามใหศาลทราบ
(4) ดำเนินโครงการ/กิจกรรมแกไขบำบัดฟนฟูตามที่ศาลจังหวัด หรือศาลแขวงกำหนด

(5) ปฏิบัติงานอื่นๆ ไดแก ประสานงานและบูรณาการการทำงานรวมกับเครือขายสังคมเพื่อรวมกันแกไข
บำบัดฟนฟูพยาน ผูเสียหาย หรือจำเลย เปนวิทยากรบรรยายโครงการ การเก็บรวมรวมเอกสารและจัดตั้งสำนวน

การใหคำปรึกษา การจัดเก็บขอมูลสถิติตางๆ เปนตน