Page 88 - mewarna pelangi
P. 88
Yang membimbangkan ibu bapa ialah takut nanti mereka tidak
akan dapat menemui sinar kebahagiaan. Tidak lama kemudian, kelibat
ayah muncul bersama sinaran lampu suluh. Setelah menanggalkan
selipar, perlahan-lahan dia memanjat anak tangga. Lampu suluh
dipadamkan.
“Baru pulang, ayah?” tegurku sebaik-baik sahaja dia melangkah
masuk ke anjung rumah.
“Ya, Azman,” balasnya sambil menyangkut ketayap putih pada
tiang di tengah rumah. Lampu suluh disimpan di dalam almari.
Kemudian perlahan-lahan dia menghampiriku.
“Abang nak minum?” tanya ibu pula.
“Tak payahlah, Mah. Abang dah kenyang,” balas ayah sebaik-baik
sahaja duduk bersila di atas tikar mengkuang yang usang itu. Ayah
berpaling ke arahku. Ibu bingkas bangun sambil mengutip cawan dan
piring yang telah kosong dan membawanya ke dapur.
“Berapa lama cuti?”
“Seminggu, ayah,” jawabku pula.
88

