Page 88 - mewarna pelangi
P. 88

Yang  membimbangkan  ibu  bapa  ialah  takut  nanti  mereka  tidak

                   akan dapat menemui sinar kebahagiaan. Tidak lama kemudian, kelibat


                   ayah  muncul  bersama  sinaran  lampu  suluh.  Setelah  menanggalkan


                   selipar,  perlahan-lahan  dia  memanjat  anak  tangga.  Lampu  suluh

                   dipadamkan.


                          “Baru  pulang,  ayah?”  tegurku  sebaik-baik  sahaja  dia  melangkah

                   masuk ke anjung rumah.




                          “Ya,  Azman,”  balasnya  sambil  menyangkut  ketayap  putih  pada


                   tiang  di  tengah  rumah.  Lampu  suluh  disimpan  di  dalam  almari.

                   Kemudian perlahan-lahan dia menghampiriku.




                          “Abang nak minum?” tanya ibu pula.




                          “Tak payahlah, Mah. Abang dah kenyang,” balas ayah sebaik-baik


                   sahaja  duduk  bersila  di  atas  tikar  mengkuang  yang  usang  itu.  Ayah

                   berpaling  ke  arahku.  Ibu  bingkas  bangun  sambil  mengutip  cawan  dan


                   piring yang telah kosong dan membawanya ke dapur.




                          “Berapa lama cuti?”




                          “Seminggu, ayah,” jawabku pula.







                                                             88
   83   84   85   86   87   88   89   90   91   92   93