Page 172 - JALAN PULANG
P. 172
Baharuddin yang duduk di atas kerusi kemudiannya lalu menarik
nafas yang panjang.
“Niat kau tu memang baik. Tapi sebelum ayah meninggal dunia
dia berpesan supaya tanah itu diusahakan dan jangan dijual,” ingat
Baharuddin.
“Itu saya tahu, bang. Tapi abang sendiri pun tahu kan. Tanah tu
dah tak ada hasil. Buat apa disimpan,” jawab Borhan.
“Ya betul, Borhan! Baru-baru ni abang tanam pisang. Tapi tak
menjadi,” akui Baharuddin.
“Dah tu. Apalagi yang nak diharapkan pada tanah tu, bang.
Buang masa dan tenaga abang aje. Kan lebih baik dijadikan cagaran
pada pinjaman saya,” ulang Borhan lagi.
“Borhan …! Borhan …!” Baharuddin bersuara lembut sambil
menggeleng-gelengkan kepala.
“Kau jangan lupa, Borhan. Arwah ayah dah berwasiat. Tanah tu
tak boleh dijual. Abang kena ikut,” tambahnya.
172

