Page 172 - JALAN PULANG
P. 172

Baharuddin yang duduk di atas kerusi kemudiannya lalu menarik

                   nafas yang panjang.





                          “Niat  kau  tu  memang  baik.  Tapi  sebelum  ayah  meninggal  dunia

                   dia  berpesan  supaya  tanah  itu  diusahakan  dan  jangan  dijual,”  ingat


                   Baharuddin.




                          “Itu saya tahu, bang. Tapi abang sendiri pun tahu kan. Tanah tu

                   dah tak ada hasil. Buat apa disimpan,” jawab Borhan.




                          “Ya  betul,  Borhan!  Baru-baru  ni  abang  tanam  pisang.  Tapi  tak


                   menjadi,” akui Baharuddin.




                          “Dah  tu.  Apalagi  yang  nak  diharapkan  pada  tanah  tu,  bang.

                   Buang  masa  dan  tenaga  abang  aje.  Kan  lebih  baik  dijadikan  cagaran


                   pada pinjaman saya,” ulang Borhan lagi.




                          “Borhan  …!  Borhan  …!”  Baharuddin  bersuara  lembut  sambil

                   menggeleng-gelengkan kepala.





                          “Kau  jangan  lupa, Borhan.  Arwah  ayah  dah  berwasiat.  Tanah  tu

                   tak boleh dijual. Abang kena ikut,” tambahnya.








                                                             172
   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176   177