Page 141 - Occupational health and safety (Full)

114

สิ่งทท าให้เกิดโรค
ี่
แหล่งเก็บโรคมีชีวิต
(Animal reservoirs) แหล่งรังโรค (Reservoir)

แหล่งเก็บโรคไร้ชีวิต
(Inanimal
ทางออกของเชื้อจากแหล่งรังโรค
(Portal of exit)

การติดต่อทางสัมผัส
วิธีการถ่ายทอดเชื้อ (Contact Transmission)
(mode of transmission)
การติดต่อโดยอาศัยพาหะ

(Vector)
ทางเข้าของเชื้อสู่ผู้รับ (portal of entry) การติดต่อทางอากาศ (Airborne)
ผู้ปฏิบัติงาน
Patient
ผู้รับเชื้อที่ไวต่อโรค (susceptible host)
Carrier

แผนภูมิที่ 5.1 แสดงห่วงโซ่ของการติดเชื้อ

ั
6. การแบ่งกลุ่มอนตรายของสารชีวภาพ (Biohazard classification) ต้องใช้หลักการประเมิน
ความเสี่ยงในการจัดล าดับความปลอดภัยทางชีวภาพเป็น 4 ระดับ (WHO, 2004; คณะอนุกรรมการ
ความปลอดภัยทางชีวภาพ มหาวิทยาลัยมหิดล, 2555) ได้แก ่
6.1 เชื้อกลุ่มเสี่ยงที่ 1

ั
ใช้ส าหรับสายพนธุ์ของจุลินทรีย์ที่มีชีวิตที่สามารถบ่งบอกเชื้อได้อย่างชัดเจนและไม่มีอนตรายต่อ
ั
ี
บุคลากรในห้องปฏิบัติการหรือสิ่งแวดล้อม ไม่มความเสี่ยงต่อการเจ็บป่วย มีอตราการแพร่กระจายเชื้อ
ั
ต่ า เป็นเชื้อจุลินทรีย์ที่ไม่มีหรือมีความเสี่ยงน้อยต่อบุคคล ชุมชน และ สิ่งแวดล้อม ได้แก่
บาซิลลัส ซับทิลิส (Bacillus subtilis), อะมีบานีเกลอเรีย (Naegleria bacteria) และ โรคตับอักเสบ
ของสุนัข (Canine Hepatitis virus) เป็นต้น
6.2 เชื้อกลุ่มเสี่ยงที่ 2
ใช้กับงานที่มีความเสี่ยงปานกลางที่มีอยู่ในชุมชนเกี่ยวข้องกับการเกิดโรคในคนที่ระดับความรุนแรง

ต่างกัน มีความเสี่ยงต่อการเจ็บป่วยปานกลาง มีอัตราการแพร่กระจายเชื้อต่ า มีวิธีการรักษาหรือป้องกัน
ที่มีประสิทธิภาพสูง ได้แก่ ไวรัสตับอกเสบบี (Hapatitis B virus), เชื้อซาลโมเนลล่า (Samonella
ั
spp.) และ โรคท็อกโซพลาสโมซิส (Toxoplasma spp.)
6.3 เชื้อกลุ่มเสี่ยงที่ 3
ใช้ส าหรับการท างานกับสารที่มีอยู่ในท้องถิ่นหรือจากที่อน ซึ่งมีศักยภาพที่ท าให้เกิดการติดเชื้อโดย
ื่
ั
ผ่านทางอากาศและโรคทเกิดรุนแรงหรือมีผลให้เสียชีวิตได้ มีความเสี่ยงต่อการเจ็บป่วยสูง มีอตราการ
ี่
แพร่กระจายเชื้อปานกลาง อาจจะมีวิธีรักษาที่มีประสิทธิภาพ แต่วิธีการป้องกันโรคยังไม่มี