Page 136 - ทักษะการเรียนรู้ ทร21001 ม.ต้น
P. 136
127
ใบงานที่ 5 กรณตี วั อย่างเร่ือง “สู้ไหม”
“สู้ไหม”
ผมตกใจสะดุง้ ตื่นข้ึนเม่ือเกิดเสียงเอะอะ พอลืมตาข้ึนมา เห็นทุกคนยนื กนั เกือบหมดรถ
“ทุกคนนั่งลงอยนู่ ่ิง ๆ อย่าเคล่ือนไหวไม่ง้นั ยิงตายหมด” เสียงตวาดลนั่ ออกมาจากปากของ
เจา้ ชายหนา้ เห้ียม คอส้นั ที่ยนื อยหู่ นา้ รถ กาลงั ใชป้ ื นจอ่ อยทู่ ่ีคอของคนขบั
ผมรู้ทนั ทีว่ารถทวั ร์ที่ผมโดยสารคนั น้ีถูกเล่นงานโดยเจ้าพวกวายร้ายแน่ หันไปดู
ดา้ นหลงั เห็นไอว้ ายร้ายอีกคนหน่ึงถือปื นจงั กา้ อยู่ ผมใช้มืออนั ส่ันเทาล้วงลงไปในกระเป๋ า
กางเกง คลา .38 เห่าไฟของผมซ่ึงซ้ือออกมาจากร้านเม่ือบ่ายน้ีเอง นึกในใจวา่ “โธ่เพิ่งซ้ือเอา
มายงั ไม่ทนั ยงิ เลย เพียงใส่ลูกเตม็ เทา่ น้นั เองกจ็ ะถูกคนอ่ืนเอาไปเสียแลว้ ”
เสียงเจา้ ตาพองหนา้ รถตะโกนข่บู อกคนขบั รถ “หยุดรถเด๋ียวน้ี มึงอยากตายโหงหรือ
ไง” ผมนึกในใจวา่ เด๋ียวพอรถหยดุ มนั คงตอ้ งใหเ้ ราลงจากรถแลว้ กวาดกนั เกล้ียงตวั แต่ผมตอ้ ง
แปลกใจแทนท่ีรถจะหยุดมนั กลบั ยง่ิ เร็วข้ึนทุกที ทุกที ยิ่งไปกวา่ น้นั รถกลบั ส่ายไปมาเสียดว้ ย
ไอพ้ วกมหาโจรเซไปเซมา แต่เจา้ ตาพองยงั ไม่ลดละ แมจ้ ะเซออกไปมนั ก็กลบั ว่งิ ไปยืนประชิด
คนขบั อีก พร้อมตะโกนอยตู่ ลอดเวลา “หยุดโวย้ หยดุ ไอน้ ่ี กลู งไปไดล้ ะมึง จะเหยยี บใหค้ าส้น
ทีเดียว”
รถคงตะบึงไปต่อ คนขบั บา้ เลือดเสียแลว้ ผมไม่แน่ใจว่าเขาคิดอย่างไร ขณะน้นั ผม
กวาดสายตาเห็นผชู้ ายที่นงั่ ถดั ไปทางมา้ นง่ั ทางดา้ นซ้าย เป็ นตารวจยศจ่ากาลงั จอ้ งเขม็งไปที่ไอ้
วายร้ายและถดั ไปอีกเป็ นชายผมส้ันเกรียนอีก 2 คน ใส่กางเกงสีกากี และสีข้ีมา้ ผมเขา้ ใจวา่ คง
จะเป็นตารวจหรือทหารแน่ กาลงั เอามือลว้ งกระเป๋ ากางเกงอยทู่ ้งั สองคน
บรรยากาศตอนน้นั ช่างเครียดจริง ๆ ไหนจะกลวั ปลน้ ถูกยิง ไหนจะกลวั รถคว่า ทุกคน
เกร็งไปหมด ทุกส่ิงทุกอยา่ งถึงจุดวกิ ฤตแลว้
ประเดน็
1. ถา้ คุณอยใู่ นเหตุการณ์อยา่ งผม คุณจะตดั สินใจอยา่ งไร
2. ก่อนท่ีคุณจะตดั สินใจ คุณคิดถึงอะไรบา้ ง
