Page 71 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

ั
การทดสอบกลสมบติไม

1. การทดสอบแรงดัดสถิต (static bending strength) ตามมาตรฐาน ISO 22157-2 :

่
2004 (Bamboo-Determination of Physical and Mechanical Properties) โดยใชเครืองทดสอบ GENIUS
ั
ํ
ู
ั


ั
OLSEN model AD RECORDER ขนาด 200 ตน สาหรบตวอยางไผซางหมน ไผบงใหญ และไผหมาจ
ํ
่
ื
ั
่
ํ
ั
ั
ซึ่งเปนไผทีมีขนาดใหญ และเครองทดสอบกาลงไม Testometric รุน MICO 500 ขนาด 30 ตน สาหรบ
่
ตวอยางไผเลยงหวาน ซึงมีขนาดเลกกวา โดยเตรยมตวอยางใหมีขนาดความยาวไมนอยกวา 30 เทา



ี
็
ั
ั
้
ี
ู
ํ
็
ของขนาดเสนผาศนยกลาง โดยวิธีการทดสอบแบบใหน้าหนัก 4 จุด (four point loading) โดยใชความเรว

ี
ู

ี
่
้
ั
ั
ํ
ั
นาหนกกดเฉลย 0.254 ซม./นาที บันทึกการเสยรปโดยการอาน dial gauge จะไดคาความสมพนธระหวาง
ุ
ี
ื
คาแรงกับการเสยรูป นําไปหาคาความแข็งแรง ความเคนที่จํากัดคืนรูป และมอดุลัสยดหยน
ี
2. การทดสอบแรงเฉือน (shearing) โดยการเตรยมตวอยางทั้งแบบขอและแบบปลอง ทํา
ั


ั
ั
ั

ี
การเตรยมตวอยางใหมีขนาดความยาวของตวอยางเทากบขนาดเสนผาศนยกลางแตถาขนาด
ู

ั
เสนผาศนยกลาง ≤ 20 มม. ใหมีขนาดตวอยางยาวเปน 2 เทาของขนาดเสนผาศนยกลาง (l = 2D)


ู
ู


ํ
ั

ั
ั
วัดขนาดตวอยางแลวนามาทดสอบกาลงไมกับเครืองTestometric รุน MICO 500 ขนาด 30 ตน จนได 
่
ํ

คาแรงสูงสุด นํามาหาคาแรงเฉือน
ั
ั
3. การทดสอบแรงอด (compression) เตรียมตัวอยางเชนเดียวกบการทดสอบแรงเฉือน
้
ั

่
แตทดสอบเฉพาะสวนทีเปนปลองเทานน ทดสอบกบเครอง Testometric รุน MICO 500 ขนาด 30 ตน
ื


่
ั
ั
จนไดคาแรงสูงสุด

่
ั
ิ

4. การทดสอบแรงดึง (tension) เตรียมตัวอยางโดยใชดานทีรับแรงดึงตดกบขอ ขนาด 10-20 มม.
ื
่
ํ
ั
ยาว 50-100 มม. นามาทดสอบกบเครองทดสอบ GENIUS OLSEN model AB RECORDER ขนาด 200 ตัน
ํ



จับปลายทั้งสองดานของตัวอยาง อานคาแรงสูงสุดที่ทําใหตัวอยางขาดจากกัน นามาหาคาแรงดึง
การทดสอบสกายสมบติของไผ 
ั
ั
ิ
้
ี
1. การหดตว (shrinkage) และปรมาณความชืน (moisture content) โดยการเตรยม

้
ั
่




ู
ํ
ั
ิ
ตัวอยางในสวนของปลองที่สมบูรณปราศจากตําหน ทําการชงนาหนก วัดขนาดเสนผาศนยกลาง
ุ
ุ
ภายนอก (outer diameter) 4 จด ความหนา (wall thickness) 4 จด ความยาว (length) 2 จด และทําการ
ุ
่
ั
ื
่
้
ี
่
คํานวนหาปริมาตรในแตละชิน โดยทําการชังและวัดในสถานทีและเวลาเดยวกนเรอยๆ จนกวาตัวอยาง
ู

ั้
จะแหงลงตามสภาพอากาศภายนอก หลังจากนนนําตัวอยางไปอบในตอบไมที่อุณหภูมิ 103±2°ซ จนอย ู 
ั
ํ

ในสภาพแหง ทําการชงนาหนก วัดขนาดตางๆ อีกครง นาไปทําการหาคาการหดตัวและปริมาณ
้
ํ
่
ั
ั
้
้
ความชน
ื
ุ
่
้
2. คาความชืนทีจดหมาด (fiber saturation point) หาไดจากการพลอตกราฟหาความสมพนธ

็
ั
ั
ั


ั
ื
ระหวางปรมาณความชน กบการหดตวดานความหนา (ดัดแปลงจาก พงศและคณะ, 2517)
ิ
้
60