Page 134 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

ี
่
ิ
ิ
ส่งทมส่วนในการก าหนดให้เกิดการกระท าดังกล่าว ธงชัย สันตวงษ์ (2535) อ้างถงใน ชัยณรงค์ ทรายค า
ี
ึ
(2552, น.8)
ั
ิ
ิ
่
พฤตกรรมผู้บรโภค หมายถง พฤตกรรมทผู้บรโภคแสดงออกในการแสวงหาส าหรบการซ้อการ
ิ
ึ
ื
ี
ิ
ี
ิ
่
ึ
ิ
่
ใช้ การประเมนและการจับจ่ายใช้สอย ซงสนค้าและบรการทเขาคาดหวังว่าจะท าให้ความต้องการของเขา
ิ
ึ
ุ
ั
ี
ั
ได้รบความพอใจ Schiffman & Kanuk (1991, p.5) อ้างถงใน ศภร เสรรตน์ (2550, น.5)
แนวคิดสวนผสมทางการตลาด
่
ส่วนประสมทางการตลาด หมายถง ตัวแปรทางการตลาดทควบคม หน่วยงานต่างๆ ใช้ร่วมกัน
ึ
ุ
่
ี
่
ี
ื
ั
ื
ิ
ิ
ี
ิ
่
เพือสนองความพึงพอใจแก่ลกค้าประกอบด้วยเครองมอดังต่อไปน้ (ศรวรรณ เสรรตน์. (2550). พฤตกรรม
ู
ุ
ิ
ึ
ผู้บรโภค. กรงเทพฯ : พัฒนาศกษา.) 1. ผลตภัณฑ์ 2. ราคา 3. สถานท 4. การส่งเสรมการตลาด 5. บคลากร 6.
ิ
ิ
ุ
ี่
สงแวดล้อมทางกายภาพ และ 7. กระบวนการ
ิ

วิธีการวิจัย
ประชากร และกลุมตัวอยาง
่
่
ี
ุ
ประชากรทใช้ในการวิจัยคร้งน้ ได้แก่ ผู้ทอาศัยอยู่ในกรงเทพมหานครทมอายุตั้งแต่ 13–25 ป ท ี่
ั
ี
ี
่
ี
ี
่
่
ี
ื
ื
ื
ิ
่
ี
ี
่
ุ
ื
ื
เคยซ้อเส้อผ้าแฟชั่นวัยร่นน าเข้าเข้าจากจน ทเข้ามาซ้อสนค้าในรอบ 1 เดอน เนองจากไม่ทราบจ านวน
ประชากรทแน่นอน ดังนั้นขนาดตัวอย่างสามารถค านวณได้จากสตร ไม่ทราบขนาดตัวอย่างของ W.G.
ู
ี
่
้
ื่
ื
Cochran โดยก าหนดระดับค่าความเชอมั่นรอยละ 95 และระดับค่าความคลาดเคลอนรอยละ 5 (กัลยา วานชย์
ิ
้
่
บัญชา, 2550: 109)
ึ
ใช้ขนาดตัวอย่างอย่างน้อย 385 คน จงจะสามารถประมาณค่ารอยละ โดยมความผิดพลาดไม่เกิน
ี
้
ื
้
์
ู
ิ
่
่
รอยละ 5 ทระดับความเชอมั่นรอยละ 95 เพือความสะดวกในการประเมนผล และการวิเคราะหข้อมล ผู้วิจัย
่
ี
้
ุ
ึ
่
จงใช้ขนาดกล่มตัวอย่างทั้งหมด 400 ตัวอย่าง ซงถอได้ว่าผ่านเกณฑ์ตามทเงอนไขก าหนด คอ ไม่น้อยกว่า
ื
ี
่
ึ
ื
่
ื
384 ตัวอย่าง
ื
เครองมอทีใชในการเก็บรวบรวมขอมูล
ื
้
้
่
ส่วนท 1 ลักษณะทางประชากรศาสตรของผู้ตอบบแบบสอบถาม ประกอบด้วย เพศ อายุ
์
ี
ี
สถานภาพ ระดับการศกษา อาชพ และรายได้ครอบครวต่อเดอน มลักษณะค าถามแบบปลายปด (Close-
ี
ิ
ึ
ั
ื
ึ
่
ื
ended Question) โดยให้เลอกตอบได้ข้อหนงข้อใดในตัวเลอกหลายตัวเลอก (Multiple Choices)
ื
ื
ิ
ื
ื
ี
่
่
ั
่
ู
ี
ส่วนท 2 ข้อมลเกียวกับปจจัยส่วนประสมการตลาดทมผลต่อการตัดสนใจซ้อเส้อผ้าแฟนชั่น
ี
วัยร่น น าเข้าจากจน โดยผู้ตอบแบบสอบถามเลอกระดับความส าคัญของปจจัยต่างๆ เปนแบบมาตราวัด
ี
ุ
็
ั
ื
่
ระดับชั้น (Rating Scale) ซงมเกณฑ์การให้คะแนน
ี
ึ
ิ
ี
ู
่
ื
ื
่
ี
ุ
ื
ส่วนท 3 ข้อมลเกียวกับพฤตกรรมการเลอกซ้อเส้อผ้าแฟชั่นวัยร่นน าเข้าจากจน โดยให้ผู้ตอบ
ื
แบบสอบถามเลอกระดับความส าคัญของปจจัยต่างๆ เปนแบบมาตราวัดระดับชั้น ลักษณะแบบมาตราส่วน
็
ั
115