Page 135 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

ึ
่
ิ
ี
ี
็
ิ
ประเมนค่า (Rating Scale) ซงมเกณฑ์ในการก าหนดค่าน ้าหนักของการประเมนเปน 5 ระดับ ตามวิธของล ิ
์
ิ
ิ
ิ
์
เครท (Likert อ้างถงใน ธานนทร ศลปจาร, 2553) โดยก าหนดค่าระดับคะแนน
ึ
์
ุ
สถิติทีใชในการวิเคราะหขอมูล
้
้
่
์
ี
้
่
ิ
ิ
ี
่
1. สถตพื้นฐาน ได้แก่ ค่ารอยละ (Percentage) ค่าคะแนนเฉลย ( ) และค่าเบยงเบนมาตรฐาน
X
(Standard Deviation หรอ S.D.)
ื
ิ
ิ
ี
ี
ิ
่
่
ี
2. สถตทใช้ในการทดสอบสมมตฐาน โดยใช้ค่า-t-test และค่า F-test เพือเปรยบเทยบกล่ม
ุ
ึ
ี
ตัวอย่างตั้งแต่ 2 กล่มข้นไป โดยใช้วิธทดสอบค่า t-test (กัลยา วานชย์บัญชา, 2550: 109) และการเปรยบเทยบ
ี
ิ
ุ
ี
่
ี
ุ
่
์
ี
ี
ุ
ระหว่างค่าเฉลยของกล่มตัวอย่างทมากกว่า 2 กล่ม ใช้ F-test โดยวิเคราะหตัวแปรทางเดยว (One – Way
ANOVA) หลังจากพบความแตกต่างระหว่างค่าเฉลยรายค่ด้วยวิธการหาตัวแปรประชากรทั้ง 2 กล่ม แตกต่าง
ี
ุ
ู
่
ี
ู
ิ
่
ึ
ี
กันจงท าการทดสอบค่าเฉลยรายค่ Least Significant Difference (กัลยา วานชย์บัญชา, 2550: 109)

ผลการวิจัย
ผลการวิเคราะห พบว่า กล่มตัวอย่างส่วนใหญ่ให้ระดับความส าคัญต่อปจจัยส่วนประสมทาง
์
ุ
ั
ุ
ี
ี
การตลาดทส่งผลต่อการเลอกซ้อเส้อผ้าแฟชั่นน าเข้าจากจน ด้านบคคลอยู่ในระดับมาก (  =4.12) เมอ
ื่
่
ื
ื
ื
็
ี
ี
พิจารณาเปนรายข้อ เรยงล าดับจากมากไปน้อย คอ ผู้ขายมความเอาใจใส่ต่อลกค้าอย่างเท่าเทยมกันอยู่ใน
ู
ื
ี
ิ
ิ
ระดับมาก ( =4.18) รองลงมา ผู้ขายคดเงนอย่างถกต้องแม่นย าอยู่ในระดับมาก (  =4.17) ผู้ขายพูดจา
ู
ู
ี
้
ไพเราะทักทายลกค้า ยิ้มแย้มแจ่มใสสภาพอยู่ในระดับมาก (  =4.10) ผู้ขายมความรในตัวสนค้าสามารถ
ิ
ุ
ู
แนะน าได้ชัดเจนอยู่ในระดับมาก ( =4.09) และผู้ขายมจ านวนเพียงพอต่อการให้บรการอยู่ในระดับมาก (
ิ
ี
=4.09) ตามล าดับ

้
ู
ตารางที่ 1 จ านวนและรอยละ ข้อมลทั่วไปของผู้ตอบแบบสอบถาม
้
่
ั
้
ขอมูลปจจัยสวนบุคคล จ านวน รอยละ
1. เพศ
ชาย 152 39.5
ิ
หญง 233 60.5
รวม 385 100.0
2. อายุ
13-15 ป ี 30 7.8
16-18 ป ี 183 47.5
19-21 ป ี 50 13.0
21–25 ป ี 122 31.7
รวม 385 100.0
116