Page 617 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 617
ั
์
2.วิเคราะหมาตรา 335 กับความเหมาะสมกับสถานการณในปจจุบันของประเทศไทย
์
ุ
ื
เมอท าการศกษาดเหตฉกรรจ์แต่ละเหตจะพบว่ายังมบางในปจจบันความผิดฐานลักทรพย์ในเหต ุ
่
ึ
ั
ุ
ี
ู
ุ
ั
ฉกรรจ์ตามมาตรา 335 นั้นมบางอนมาตราทอาจจะไม่เหมาะสมต่อสถานการณในปจจบัน อาทเช่น ความผิดฐาน
ิ
ั
่
ี
ุ
ุ
์
ี
ั
ั
ลักทรพย์ในเวลากลางคน ตามมาตรา 335 (1) กล่าวคอหากมกระท าความผิดฐานลักทรพย์ในเวลาระหว่างเวลา
ื
ี
ื
ึ
็
ึ
พระอาทตย์ตกและพระอาทตย์ข้นแล้ว ผู้กระท าความผิดต้องรบโทษตามมาตรา 335 (1) ซงเปนต้องให้รบโทษ
ั
ิ
ิ
ั
่
ิ
ั
ึ
หนักข้นจากมาตรา 334 อย่างไรก็ตามหากปรากฏข้อเท็จจรงว่าผู้กระท าความผิดนั้นได้ท าการลักทรพย์ภายใน
ิ
ิ
ื
ื
ห้างสรรพสนค้าหรอรานสะดวกซ้อทเปดท าการในเวลากลางคนในเวลาระหว่างพระอาทตย์ตกและพระอาทตย์
ี
ิ
่
ื
้
ิ
ิ
ึ
ข้นย่อมส่งผลกระทบต่อความยุตธรรมต่อผู้กระท าความผิดให้ต้องได้รบโทษหนักข้นเพราะผู้กระท าไม่
ั
ึ
่
ื
ื
ื
็
ี
จ าเปนต้องอาศัยความมดเปนเครองมอเพือช่วยให้ท าการลักทรพย์สะดวกยิ่งข้นเนองจากมแสงสว่างอยู่ภายใน
่
่
ื
ั
ึ
็
อาคารดังกล่าวอยู่แล้ว
่
ั
ึ
ั
์
3.ปญหาและความจาเปนในการเพิ่มเติมขอบเขตในการก าหนดโทษการลักทรพยบุคคลซงไม ่
็
้
่
็
ี
่
้
ิ
่
ื
สามารถปองกันตนเองอันเนองมาจากเปนผูทุพพลภาพ ผูมีจตบกพรอง คนปวยเจบ คนชราและสตรมีครรภ์
็
้
ั
ี
ึ
ุ
ี
ุ
ั
ในปจจบันประชาชนทกเพศทกวัยมความสะดวกในการด ารงชวิตมากข้นจากการได้รบความ
ุ
ึ
ื
ช่วยเหลอจากทั้งภาครฐและเอกชนแต่จากการศกษาตัวบทกฎหมายอาญาของประเทศไทยนั้นพบว่ายังไม่ม ี
ั
่
ื
ั
ิ
ี
ุ
บทบัญญัตใดให้ความค้มครองบคคลทประสบปญหาในการด ารงชวิตอันเนองมากจากความบกพร่องทางกาย
ี
ุ
่
ิ
ุ
็
ิ
ึ
ื
ี
ิ
ั
ึ
หรอจตใจดังเช่น คนพิการ เปนต้น และในสังคมปจจบันผู้คนให้ความตระหนักถงสทธและเสรภาพกันมากข้น
ี
็
ี
็
่
ิ
ิ
ี
็
คนพิการก็เปนผู้มศักด์ศรความเปนมนษย์ดังเช่นบคคลทั่วไปและเปนบคคลทจ าต้องได้รบการปฏบัตจากรฐอย่าง
ุ
ั
ุ
ั
ิ
ุ
ี
ิ
ื
ึ
ิ
ั
ี
ุ
เสมอภาคเช่นเดยวกับบคคลทั่วไป รฐจงต้องให้ความส าคัญต่อคนพิการโดยไม่มการเลอกปฏบัต เพิ่มความเท่า
็
ี
่
ิ
เทยมในโอกาส อาทเช่น ส่งโอกาสในการประกอบอาชพของคนพิการ เปนต้น เพือให้ผู้พิการสามารถด ารงชวิต
ี
ี
ู
ื
ิ
ุ
ี
ั
ุ
ี
ู
็
ิ
ได้อย่างมคณภาพและค้มครองมให้บคคลดังกล่าวถกปฏบัตอย่างไม่เปนธรรมหรอถกเอารดเอาเปรยบได้เพราะ
ิ
ุ
ี่
ุ
เหตทตนบกพร่องทางด้านร่างกาย
4.กฎหมายตางประเทศเกี่ยวกับความผิดฐานลักทรพย ์
่
ั
จากการศกษาเหตฉกรรจ์ในความผิดฐานลักทรพย์ตามกฎหมายต่างประเทศ ทั้งในประเทศทใช้ระบบ
ี
ึ
ุ
ั
่
ื
ั
กฎหมายจารตประเพณ (Common Law) กล่าวคอ ประเทศสหรฐอเมรกา มลรฐฟลอรดา และในประเทศทใช้ระบบ
ิ
ั
ี่
ี
ิ
ี
ุ
ี
กฎหมายลายลักษณอักษร (Civil Law) กล่าวคอ ประเทศเยอรมน และประเทศฝร่งเศส โดยสรปพบว่าในประเทศ
ั
์
ื
ั
ื
ี
ต่างๆ เหล่าน้ไม่ได้มการก าหนดให้การลักทรพย์ในเวลากลางคนเปนเหตฉกรรจ์แต่อย่างใดอันเช่นกฎหมายอาญาของ
ี
็
ุ
ุ
ี
ั
ประเทศไทย และในส่วนของการลักทรพย์บคคลอ่อนแอบอบบางนั้นพบว่าในประเทศต่างๆเหล่าน้ได้มบทบัญญัต ิ
ี
ี
ุ
่
ุ
ค้มครองกล่มบคคลซงไม่สามารถปองกันตนเองอันเนองมาจากเปนผู้ทพพลภาพ ผู้มจตบกพร่อง คนปวยเจ็บ
ิ
ุ
่
ื
็
้
่
ุ
ึ
598
