Page 864 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1

7
การกระท าความผิด (3) ครบองค์ประกอบภายใน คอ พิจารณาว่าการกระท าดังกล่าวมเจตนาหรอไม่ เจตนา
ื
ี
ื
็
ื
ื
็
ื
ธรรมดา เจตนาพิเศษ หรอเจตนาโดยผลของกฎหมาย หรอเปนการประมาท หรอไม่เจตนาไม่ประมาท เปน
ื
ี
ี
้
ต้น (4) ผลทเกิดข้นนั้นสัมพันธกับการกระท าหรอไม่เราเรยกว่า “Causation” อกทั้งปญหาของโครงสราง
ึ
่
ี
์
ั
ี
้
่
ี
ั
ื
ั
ความรบผิดอาญา มปญหาอยู่ 2 อย่างคอ ความขัดแย้งกันในระบบและโครงสรางกฎหมายทแตกต่างกันใน
่
ี
ิ
ิ
็
ตัวเองในการใช้บังคับ และการก าหนดกฎเกณฑ์และความเปนไปได้ในทางปฏบัตทแต่ระบบจะต้องเปดช่อง
ิ
ิ
ิ
ให้ปฏบัตได้
15
็
์
ิ
์
ื
หลักการพิจารณาว่าการกระท าใดควรจะเปนความผิดอาญาหรอไม่นั้น เฮอรเบรต แอล แพกเกอร ์
็
ี
ิ
็
(Herbert L. Packer) ได้อธบายหลักการ ไว้ 6 ประการ ได้แก่ (1) การกระท านั้นเปนทเหนได้ชัดในหม่ชน
ู
่
16
ื
ส่วนมากว่า เปนการกระท าทกระทบกระเทอนต่อสังคม และหม่ชนส่วนมากมได้ให้อภัยแก่การกระท า
ิ
ู
่
ี
็
เช่นนั้น (2) ถ้าการกระท าดังกล่าวเปนความผิดอาญาแล้วจะไม่ขัดแย้งกับวัตถประสงค์ของการลงโทษ
็
ุ
ประการต่างๆ (3) การปราบปรามการกระท าเช่นนั้น (4) หากเปนความผิดอาญาแล้ว จะมการใช้บังคับ
็
ี
กฎหมายอย่างเสมอภาคและเท่าเทยมกัน (5) การใช้กระบวนการยุตธรรมทางอาญากับการกระท าดังกล่าวจะ
ิ
ี
ไม่มผลท าให้เกิดการใช้กระบวนการนั้นอย่างเกินขดความสามารถทั้งทางด้านคณภาพและปรมาณ และ (6)
ิ
ี
ุ
ี
ุ
่
ี
ไม่มมาตรการควบคมอย่างสมเหตสมผลอนๆ แล้ว นอกจากการใช้กฎหมายอาญากับกรณทเกิดข้น
ุ
ื
่
ึ
ี
ี
ึ
ี
หลักการพิจารณาถงหลักการใช้กฎหมายอาญาดังต่อไปน้ (1) กฎหมายอาญายึดมั่นในหลักการ
่
ื
่
ั
ี
เกียวกับความรบผิดทางอาญาทเปนสากลว่า “Nullum crimen nulla poena sine lege” หรอ “ไม่มความผิด ไม่
็
ี
ี
มกฎหมาย ไม่มโทษ” ตามมาตรา 2 วรรคแรก แห่งประมวลกฎหมายอาญา (2) กฎหมายอาญาจะย้อนหลังให้
ี
ิ
ี
้
ผลรายมได้ ตามมาตรา 2 แห่งประมวลกฎหมายอาญา (3) การใช้กฎหมายอาญาจะต้องตความโดยเคร่งครด
ั
ื
็
ิ
ิ
(4) โดยหลักทั่วไปความผิดทางอาญาจะถอว่าเปนความผิดต่อแผ่นดนทั้งส้น ยกเว้นความผิดต่อส่วนตัวหรอ
ื
ื
็
ความผิดอันยอมความได้ถอเปนข้อยกเว้นของหลักทั่วไป (5) ความผิดอันยอมความได้ หรอความผิดต่อ
ื
ส่วนตัว (6) ความผิดต่อแผ่นดน แม้ผู้เสยหายไม่ตดใจเอาความรฐก็จะต้องด าเนนคดและบังคับให้เปนไปตาม
ิ
ี
ี
ิ
็
ิ
ั
ี
ั
็
่
ื
กฎหมาย ความเหนชอบของผู้เสยหายไม่เปนเงอนไขในการด าเนนคดอาญาของรฐ (7) กฎหมายอาญาไม่
็
ี
ิ
ั
ื่
ั
ี่
ยอมรบหลักความยินยอมในอันทจะน ามาใช้เพื่อยกเว้นความผิด กฎหมายอาญายอมรบหลักในเรองความ
้
ี
ี
่
ี
ี
ยินยอมเฉพาะกรณทความยินยอมนั้นไม่ขัดต่อความสงบเรยบรอยและศลธรรมอันดงาม (8) ความผิดฐานลห ุ
ี
โทษ แม้จะถอว่าเปนความผิดเล็กน้อยและมอัตราโทษเพียงเล็กน้อย แต่ก็ไม่อาจยอมความกันได้ (9) การ
ื
็
ี
ี
กระท าความผิดบางชนด แม้ผู้กระท าไม่มเจตนาและไม่ได้ประมาท แต่ก็ยังต้องรบผิดทางอาญา เรยกว่า
ิ
ี
ั
ความรบผิดโดยเด็ดขาด (Strict Liability) (10) ความรบผิดในการกระท าของบคคลอน (Vicarious Liability)
ั
ั
ื่
ุ

ิ
ี
15 คณต ณ นคร ก. (2560). กฎหมายอาญาภาคทั่วไป (พมพ์คร้งท 6). กรงเทพฯ: โรงพิมพ์เดอนตุลา.น. 119-120.
ิ
ื
ุ
่
ั
16 Herbert L.(1968). Packer The Limits of the Criminal Sanction. California: Stanford University Press. p.
296. (อ้างถงใน เกียรตขจร วัจนะสวัสด์. (2549). ค าอธบายกฎหมายอาญาภาค 1 (พมพ์คร้งท 9). กรงเทพฯ: ส านักอบรม
ี
่
ิ
ั
ิ
ุ
ึ
ิ
ิ
ึ
ศกษากฎหมายแห่งเนตบัณฑตย์สภา. น. 3.
ิ
ิ
845