Page 867 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 867
10
30
ี
ี
ี
ิ
็
ภยันตรายต่อประชาชน ส่วนความเหนทางอัยการ ได้มค าช้ขาดความเหนแย้งของอธบดกรมอัยการ มี
็
ความเหนว่า คณธรรมทางกฎหมายของความผิดฐานน้ คอ “ภยันตรายต่อประชาชน” ทั้งน้เพราะว่า การ
็
ี
ี
ุ
ื
ี
ุ
่
กระท าดังกล่าวของผู้ต้องหาไม่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อประชาชนได้ อย่างไรก็ตาม เหตผลทใช้ในการช้ ี
ุ
ี
ิ
็
ี
้
ื
ิ
ขาดไม่ฟองผู้ต้องหากับมความเหนว่า คณธรรมทางกฎหมายของความผิดฐานน้คอ “กรรมสทธ์”
ี
่
็
็
ิ
ผู้เขยน เหนว่า การทอธบดกรมอัยการมความเหนว่า คณธรรมทางกฎหมายของความผิด
ี
ี
ี
ุ
็
ิ
ฐานน้เปนทั้งกรณของภยันตรายต่อประชาชนและกรรมสทธ์ ิ ท าให้ไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่าง
ี
ี
่
ุ
ี
ิ
ความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์และความผิดฐานท าให้เสยทรพย์ อกทั้งเหตผลในประการทสองทเปนการตั้ง
ี
ี
ี
่
็
ั
ั
่
ี
ึ
็
ิ
ี
ี
ี
่
ี
หลักกรรมสทธ์ ิร่วมซงเปนการเทยบเคยงมาจากค าพิพากษาฎกาท 747/2484 ประเด็นในค าพิพากษาฎกา
31
ิ
่
ู
ั
ี
ี
ี
ดังกล่าว เปนกรณทว่าทรพย์ทถกวางเพลงเปนของใคร และการกระท าอย่างไรเปนการวางเพลง
่
็
ิ
็
็
3.1.2 วิเคราะหค าพิพากษาศาลฎกาทเกียวข้อง
่
์
ี
ี
่
ั
ิ
ิ
ั
ิ
ความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์ทั่วไปตามมาตรา 217 บัญญัตว่า ผู้ใดวางเพลงเผาทรพย์ของ
่
ุ
ิ
ุ
ุ
ื
ผู้อน ดังนั้น ผู้กระท า = ผู้ใด (บคคลธรรมดา/นตบคคล) การกระท า = วางเพลง (ท าให้เกิดไฟใหม้) วัตถแห่ง
ิ
ิ
ิ
ั
ั
ื่
ุ
ั
ุ
ิ
การกระท า = ทรพย์ของผู้อน (บคคลธรรมดา/นตบคคล) ค าว่า “ทรพย์” ความหมายของทรพย์จะต้องม ี
32
ึ
็
่
ุ
ิ
ี
ื
ู
ิ
ความหมายตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ มาตรา 137 คอ วัตถมรปร่างซงเปนได้ทั้งสังหารมทรพย์
ั
ิ
ี
ี
และอสังหารมทรพย์ และทส าคัญในทางวิชาการนตศาสตรไทยและค าพิพากษาของศาลฎกาได้ตความว่า
ั
ี
์
ิ
่
ิ
ื
ิ
่
ึ
ั
ั
ก าหนดขอบเขตว่า ทรพย์นั้นจะต้องเปนทรพย์ของผู้อนเท่านั้น จงจะผิดตามความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์
ั
็
ื
ี
่
่
ี
็
่
ี
ทั่วไปตามมาตรา 217 น้ แต่ถ้าในกรณทเปนทรพย์ทผู้อนเปนเจ้าของอยู่ด้วย ก็จะไม่ผิดมาตราน้ เพราะ
ี
็
ี
ั
ี
ต้องตความโดยเคร่งครด
ั
ี่
ิ
ี่
ึ
ค าพิพากษาฎกาทน ามาศกษา ประเด็นทจะต้องในกรณความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์จะ
ั
ี
ี
ื
ส าเรจเมอใด เช่น ค าพิพากษาของศาลฎกาท 2829/2532 ตามแนวค าพิพากษาฎกา กรณความผิดฐาน
33
่
็
ี
ี
ี
ี
่
ิ
็
ุ
ื
ึ
ิ
วางเพลงเผาทรพย์จะส าเรจนั้น จะต้องเปนการเผาท าให้เกิดเพลงไหม้โรงเรอนนั้นลกตดไฟข้นด้วย จงจะเปน
ิ
ึ
็
ั
็
็
ความผิดส าเรจ แต่ยังมประเดนทน่าตั้งข้อสังเกต คอ แม้ในการวางเพลงโรงเรอนแม้จะยังไม่ส าเรจ แต่ก็ม ี
ื
ื
ี
ิ
ี
็
็
่
ุ
่
ี
่
ั
ี
ทรพย์อนของผู้อนทอยู่ในทเกิดเหตได้รบความเสยหายไปด้วย กฎหมายจะค้มครองอย่างไร เมอพิจารณา
่
่
่
ื
ื
ี
ุ
ื
ั
ี
ั
ุ
ิ
ื่
เรองคณธรรมทางกฎหมายในความผิดวางเพลงเผาทรพย์เข้ามาประกอบด้วย ส่วนค าพิพากษาฎกาท ี่
11963/2553 การกระท าทจะเปนความผิดส าเรจฐานวางเพลงเผาทรพย์นั้นไม่หมายความเพียงว่า เอาเพลงไป
ั
ิ
่
ี
็
็
ิ
ั
ุ
ิ
็
ั
ิ
ิ
ึ
่
ี
วางเท่านั้น หากต้องเปนการเผาท าให้เกิดเพลงไหม้ทรพย์นั้นตดไฟข้นด้วย จากสภาพในทเกิดเหต ทรพย์สน
ิ
็
ิ
ี
ี
30 คณต ณ นคร ง. (2525). “ค าช้ขาดความเหนแย้งของอธบดกรมอัยการ.” อัยการนิเทศ. 44. น. 26 -27.
ุ
ี
ื
ี่
็
่
ื
ี
31 ค าพิพากษาฎกาท 747/2484 สรปย่อ ภรยาน้อยเผาเรอนซงสามและภรยาหลวงอยู่ร่วมเรอนด้วยกันไม่เปน
ิ
ึ
ิ
ความผิดตามมาตรา 186(1)
ุ
ี
ิ
32 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณชย์ ทรพย์ หมายความว่า วัตถมรปร่าง
ั
ู
ี
ี่
33 ค าพิพากษาฎกาท 2829/2532
848
