Page 871 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 871
14
ื
ิ
ี
ี
ุ
คณธรรมทางกฎหมาย คอ กรรมสทธ์ ิ และ ความปลอดภัยของประชาชนในแง่ของอันตรายทจะเกิดแก่ชวิต
่
มนษย์
ุ
ิ
2) ค าสอนหลังประกาศใช้ประมวลกฎหมายอาญา ความผิดฐานดังกล่าวบัญญัตไว้ใน
ิ
ความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์กรณพิเศษตามมาตรา 218 และความเหนทางต าราส่วนใหญ่มความเหนว่า
็
ี
ี
ั
็
ิ
ี
ื
ี
ุ
คณธรรมทางกฎหมายของความผิดฐานน้ คอ กรรมสทธ์ ิ เช่นเดยวกับค าสอนก่อนประกาศใช้ประมวล
43
44
ิ
ุ
ิ
่
ิ
ิ
ิ
กฎหมาย แนวท่านจตต เจรญฉ า ส่วน ศาสตราจารย์ ดร.คณต ณ นคร ได้อธบายไว้ว่า “คณธรรมทาง
กฎหมายความผิดฐานน้ไม่ใช่กรรมสทธ์ ิ แต่เปนภยันตรายต่อประชาชน ฉะนั้น แม้ทรพย์ดังกล่าวเปนของ
็
็
ี
ิ
ั
ผู้กระท าเอง ผู้กระท าก็ยังต้องรบผิด”
ั
45
็
ี
็
ั
่
ู
46
็
ุ
ิ
ข้อความเหนทางอัยการ สรปความเหนได้ว่า แม้ว่าทรพย์ทถกเผาวางเพลงเปนของผู้ท ี ่
ี่
กระท าวางเพลงเองก็ตาม ก็เปนความผิดฐานดังกล่าวด้วยเหตผล 2 ประการ กล่าวคอ (1) บทบัญญัตทเปน
็
ิ
ิ
ื
็
ุ
47
ี
็
่
เอกเทศ กล่าวคอ กฎหมายลักษณะอัยการ ร.ศ. 127 มาตรา 186 เปนบทบัญญัตทเปนเอกเทศไม่ได้ม ี
ิ
็
ื
์
ุ
ิ
ความสัมพันธกับกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 มาตรา 185 (2) มาตรา 186 อน 5 บัญญัตว่า “อันมใช่เปน
็
ิ
่
ั
ทรพย์ของมันก็ด” ดังนั้น อนมาตราอนๆ ในมาตราดังกล่าวจงไม่ได้จ ากัดว่า ต้องเปนทรพย์ของผู้อน ข้อความ
็
ึ
ี
ื
ั
ุ
่
ื
็
ั
48
็
็
เหนทางศาล ความเหนทางศาลยืนยันมาตลอดว่า ทรพย์ดังกล่าวต้องเปนทรพย์ของบคคลอน ไม่ใช่เปน
ื
่
็
ุ
ั
็
ี
ั
ี่
็
ื
ทรพย์ของผู้กระท าผิดเอง หรอเปนทรพย์ทผู้กระท าเองมส่วนเปนเจ้าของรวมอยู่ด้วย ทั้งน้ ี เพราะว่า
ั
49
ี
ั
็
็
ิ
็
ี
ความเหนทางศาลมความเหนว่า ความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์กรณพิเศษตามมาตรา 218 เปนบทฉกรรจ์
ิ
ื่
ั
ุ
ของความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์ทั่วไปตามมาตรา 217 ด้วยเหตน้เอง เมอความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์
ี
ั
ิ
็
ึ
่
ั
ื่
ี
ิ
ั
ื
ทั่วไปตามมาตรา 217 บัญญัตว่า ต้องเปนทรพย์ของผู้อนจงไม่อาจตความค าว่า “ทรพย์ของผู้อน” ตาม
่
ึ
ี
็
ั
ี
ความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์ทั่วไปตามมาตรา 217 ให้ขยายความไปถงทรพย์ทผู้อนมส่วนเปนเจ้าของ
ั
่
ิ
ื
่
รวมอยู่ด้วยได้ อันจะเปนการขัดต่อหลักการเกียวกับความรบผิดทางอาญาทเปนสากลว่า “Nullum crimen
ั
่
ี
็
็
ิ
ิ
ิ
43 เกียรตขจร วัจนสวัสด์. เล่มเดม. น. 18-19.
44 จตต เจรญฉ า. (2534). บันทึกของทายฎีกา และช้ขาดความเห็นแยงในประมวลกฎหมายอาญา เลม 2. กรงเทพฯ:
่
้
ิ
ุ
้
่
ิ
ี
ิ
ิ
ึ
ิ
ส านักอบรมศกษากฎหมายแห่งเนตบัณฑตยสภา. น. 803.
ิ
ิ
45 คณต ณ นคร ค. เล่มเดม. น. 250.
่
46 คณต ณ นคร.“ข้อกฎหมายอันเกียวด้วยการวางเพลง.” อัยการนิเทศ.(5). (2482) : 187–189.
ิ
ิ
47 กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 มาตรา 186 บัญญัตว่า “ถ้าผู้ใดวางเพลงจดเผาทรพย์อย่างหนงอย่างใดเหล่าน้ ี
่
ึ
ั
ิ
ุ
ิ
ื
ี
ี
ื
็
ี
่
คอ (1) เผาเคหะสถานทคนอยู่อาศัยก็ด (2) เผาสาธารณสถาน หรอสถานอันเปนทเคารพในทางศาสนาก็ด (3) เผาปาไม้ก็ด ี
่
ี
่
ื
ิ
ื
ี
(4) เผาสถานทและเรอแพอย่างใดๆ อันเปนทเก็บหรอเปนทท าของ และสนค้าก็ด (5) เผาอสังหารมทรพย์อันใด อันมใช่
ิ
็
่
ี
็
ั
ี่
่
ิ
ี
ทรพย์ของมันก็ด....”
ั
ี
ี่
ี
ี่
ี่
ี
ี
48 ค าพิพากษาฎกา ท 389/2483 ค าพิพากษาฎกาท 747/2484 ค าพิพากษาฎกา ท 207/2494
49 ค าพิพากษาฎกาท 3643/2526
ี
ี่
852
