Page 872 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 872
15
ึ
ี
ี
ื
ี
nulla poena sine lege” หรอ “ไม่มความผิด ไม่มกฎหมาย ไม่มโทษ”ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 จง
็
ิ
ี
ี
็
็
เหนได้ว่า ในความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์กรณพิเศษ ความเหนทางศาลมความเหนว่า คณธรรมทาง
ั
ุ
ิ
ิ
ื
ี
ี
็
กฎหมายความผิดฐานน้ คอ กรรมสทธ์เช่นเดยวกับความเหนทางต าราส่วนใหญ่
ิ
ั
3.2.2 วิเคราะหค าพิพากษาศาลฎกาทเกียวข้องกับการวางเพลงเผาทรพย์
์
ี
่
ี
่
ั
ิ
เปนข้อเท็จจรงตามความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์กรณพิเศษตามมาตรา 218 เปน
็
ิ
็
ี
ี
ึ
ิ
่
ู
ั
่
่
ข้อเท็จจรงทเกียวกับทรพย์ทท าให้ผู้กระท าผิดต้องรบโทษหนักข้นตามมาตรา 62 วรรคท้าย ผู้กระท าต้องรว่า
ี
ั
้
ั
ี
ื
่
็
ื
เปนทรพย์ทระบไว้ทรพย์ตามมาตราน้ก็ต้องเปนทรพย์ของผู้อน ในกรณความผิดส าเรจ โรงเรอนหรอส่วน
็
ั
ี
ื
ี
ั
็
ุ
่
50
ี
ิ
่
ึ
ื
่
็
ิ
หนงของโรงเรอนต้องตดไฟราดน ้ามันพื้นซเมนต์เพือเผาโรงเรอน ไม่ตดไฟ เปนพยายามตามมาตรา 80
ื
ไม่ใช่พยายามตามมาตรา 81 เพราะพื้นซเมนต์ก็มโอกาสตดไฟ ส่วนโรงเรอนทมคนอยู่อาศัย หมายถง
ี
ึ
ื
ิ
ี
ี
ี
51
่
ุ
สามารถอยู่อาศัยได้ ไม่ได้หมายความว่าขณะทวางเพลงต้องมผู้อาศัยอยู่ เช่น ก่อนเกิดเหตผู้เสยหายและ
ี
่
ี
ิ
ี
ครอบครวย้ายจากบ้านทเกิดเหต ไม่มใครพักอาศัยอยู่ แต่ผู้เสยหายยังคงไปๆ มาๆ ทบ้านทเกิดเหต และมเตยง
่
ี
่
ี
ี
ุ
ี
ี
ุ
ี
ั
ี
่
้
้
ั
์
ิ
ื่
์
ี
์
็
นอน อปกรณเครองนอน โทรทัศนสและกระตกน ้ารอนไฟฟาส าหรบใช้ประโยชนในการมาพักอาศัยเปน
ุ
ื
คร้งคราวอยู่ด้วย จงรบฟงได้ว่าบ้านทเกิดเหตเปนโรงเรอนทคนอยู่อาศัย
็
ั
ึ
52
ั
ี
่
ั
ุ
ี
่
ื่
ุ
เผาโรงเรอนส าเรจเมอใด เช่น จ าเลยใช้ไฟแชกแก๊สจดไฟบรเวณทราดน ้ามันซงเปนพื้น
็
่
ึ
ิ
ี
่
็
็
ื
ปนซเมนต์และประตหน้าบ้านของผู้เสยหายซงเปนประตเหล็ก แต่วัตถดังกล่าวหาใช่ว่าจะไม่สามารถตดไฟ
ู
ู
ู
ี
ุ
ี
็
ิ
ึ
่
ิ
ุ
็
ิ
ู
ี
ได้เลยอย่างแน่แท้ไม่ เพราะน ้ามันเบนซนเปนวัตถไวไฟตดไฟง่ายสามารถเผาผลาญปนซเมนต์และเหล็กได้
ื
่
่
ี
ี
ึ
ิ
็
ุ
ิ
ทั้งเมอไฟตดแล้วอาจจะลกลามกระจายเปนวงกว้างไปไหม้บ้านของผู้เสยหายได้ การทจ าเลยจดไฟไม่ตดจง
ุ
็
ี
่
ึ
็
ุ
ิ
เปนเหตบังเอญมากกว่า การกระท าของจ าเลยจงไม่เปนความผิดฐานพยายามกระท าความผิดทไม่สามารถ
่
บรรลผลได้อย่างแน่แท้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 81 แต่เปนความผิดฐานพยายามซงอาจบรรลผล
ุ
ุ
็
ึ
ได้ตามมาตรา 80
53
ิ
ส่วนการวางเพลงโรงเรอนอันเปนทเก็บสนค้าตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 218(2)
ี
่
็
ิ
ื
ิ
ึ
็
ื
ี
มหลักการพิจารณาศกษาจากค าพิพากษาฎกา เช่น โจทก์บรรยายฟองว่าจ าเลยวางเพลงเผาโรงเรอนอันเปนท ี ่
ี
้
ิ
ิ
ี
ั
ี
เก็บสนค้าของผู้เสยหายและขอให้ลงโทษจ าเลยตามความผิดฐานวางเพลงเผาทรพย์กรณพิเศษตามมาตรา
ี
่
ี
ี
ี
่
218 จากทางน าสบของโจทก์ทว่าผู้เสยหายมอาชพท าฟารมโคนั้น ข้อเท็จจรงย่อมฟงได้ว่าฟางอัดแท่งทเก็บ
ื
ี
ิ
์
ั
ี
ี
ี
อยู่ในโรงเก็บดังกล่าวไม่ใช่สนค้าทมไว้เพือการค้าของผู้เสยหาย แต่น่าจะมไว้เล้ยงโคผู้เสยหายเองมากกว่า
ิ
่
ี
ี
่
ี
ี
50 ค าพิพากษาฎกาท 976/2539
ี่
51 ค าพิพากษาฎกาท 2757/2552
ี่
ี
ี่
52 ค าพิพากษาฎกาท 11963/2553
ี
ี่
53 ค าพิพากษาฎกาท 2757/2552
ี
853
