Page 35 - ฟรอยด์ บิดาแห่งจิตวิเคราะห์ FREUD THE MAN
P. 35

Bernays; 1861-1951)                       แอนสท์ บรูคเกอ
                                         �
                                    �
                   สุดท้ายเขาก็ยอมตามคาแนะนาของบรูคเกอ   (Ernst Brücke; 1819-1892)
              โดยเริ่มต้นในฐานะหมอเรซิเดนต์ 3 ปีในโรงพยาบาล
                             ื
                                 ั
              เวียนนา ต่อมาก็ได้เล่อนข้นเป็นหมอ Sekundararzt   บรูคเกอเป็นแพทย์และ
                                                        นักสรีรวิทยาชาวเยอรมัน
              (แพทย์จบใหม่หรือ junior doctors-ผู้แปล) ได้  ผู้ตีพิมพ์งานกว่า  143
              ทางานในหลากหลายแผนก ฟรอยด์อาศัยและเรียนร  ู้  บทความ  เข้ามาอยู่ท ี ่
               �
                                                        เวียนนาปี 1848 สถาบัน
                                                              ั
                                                         ี
                                                               ึ
              งานในโรงพยาบาลอีก 3 ปี โดยได้รับความรู้ในด้าน  ท่เขาได้ต้งข้นกลายเป็น
              การรักษาจากหลากหลายสาขา                   ส่วนหลักของโรงเรียนการ
                                                        แพทย์ของเฮล์มโฮลทซ์
                   ช่วง 2 เดอนแรกฟรอยด์ต้องไปอย่ในแผนก  ซึ่งสร้างเหล่านักสรีรวิทยา
                           ื
                                             ู
                                                        ช่อดังมากมายในยุคต่อมา
                                                        ื
                        ึ
                               ี
                                  ื
              ศัลยศาสตร์ซ่งเป็นงานท่เหน่อยล้าทางร่างกาย ต่อมา  ฟรอยด์ได้วิชาความรู้มากมาย
                                                                        �
              ได้ตาแหน่งแพทย์ฝึกหัดกับคาร์ล วิลเฮล์ม เฮอร์มันน์   จากการบรรยายและการทางานกับบรูคเกอ และได้ ่ ี
                 �
                                                        พัฒนาวิชาจิตวิเคราะห์ของตนเองโดยใช้หลักการท
              นอธนาเกล (Carl Wilhelm Hermann Nothnagel;     ได้รับการถ่ายทอดจากบรูคเกอ เชอได้ว่าบรคเกอเอง
                                                                             ่
                                                                             ื
                                                                                   ู
                                                            ึ
                                                                 ื
                                                                        ึ
              1841-1905) ในภาคอายุรศาสตร์ โดยได้รับการ   คงจะท่งมากเม่อได้เห็นหน่งในศิษย์รักสามารถเจริญ
                                                        ก้าวหน้าจากการท�างานอย่างหนักในแล็บของเขา
                                                 �
              ช่วยเหลือจากเธโอดอร์ ไมย์เนิร์ทเป็นผู้แนะนาให้
                                                          ี
              นอธนาเกลน้นอยากให้ลูกศิษย์มีความทุ่มเทและ ด้านน้มากนักในเวียนนา ฟรอยด์คิดว่าจะดีกับท้งงาน
                                                                                       ั
                        ั
                                                                               ี
                                                             ิ
              ทางานวันละหลายๆ ช่วโมง เขาเป็นท่เคารพนับถือ และการเงนของเขา เขาวางแผนท่จะเป็นอาจารย์
                                          ี
                               ั
               �
              ของเหล่าลูกศิษย์และคนไข้ ฟรอยด์เคารพนับถือ  มหาวิทยาลัยด้านโรคระบบประสาท และจะไปปารีส
              นอธนาเกลเช่นกัน แต่ไม่ได้สนใจในการรักษาหรือ เพื่อเรียนกับฌอง มาร์แต็ง ชาร์โคต์
              ศึกษาอาการความเจ็บป่วยของคนไข้ของเขา        ปีใหม่ปี 1884 ฟรอยด์ย้ายไปยังสาขาวิชา
                                          �
                   ภายใน 6 เดือนคร่งฟรอยด์กได้ตาแหน่งแพทย์ โรคระบบประสาทหรือ Nervenabteilung แม้ว่าเคส
                                ึ
                                       ็
              จบใหม่ในคลินิกของเธโอดอร์ ไมย์เนิร์ท เขาคิดว่า ทางระบบประสาทจะมีเข้ามาที่นี่ไม่บ่อยนัก หัวหน้า
                                           ี
              ไมย์เนิร์ทเป็นนักสรีรวิทยาสมองท่เก่งท่สุด แต่อาจ สาขา ฟรันซ์ โชลซ์ (Franz Scholz) ตั้งเป้าที่จะลด
                                       ี
                                                                       ี
                     ี
                                                      �
                      ื
              ไม่เป็นท่เช่อถือมากนักในสาขาจิตเวช เขาอยู่กับ จานวนผู้ป่วยในให้น้อยท่สุดเท่าท่เป็นไปได้ก็เพื่อลด
                                                                             ี
              ไมย์เนิร์ทได้ 5 เดือน ได้รับประสบการณ์ทางจิตเวช ค่าใช้จ่าย คนไข้ต้องถูกปล่อยให้หิว ใช้ยาราคาถูก
                                                      ี
              จากในวอร์ดทั้งหญิงและชาย และอ่านหนังสืออย่าง ท่สุด และหอผู้ป่วยก็ถูกปล่อยให้สกปรก ไม่มีแก๊ส
              หนักเพื่อจะรักษาได้แม่นย�าตามหลักการทางทฤษฎี ให้ใช้ เมื่อหมอออกตรวจต้องใช้ตะเกียงแทน ฤดูร้อน
                                                                ี
                                                        ั
                               �
                                                                           �
                   ฟรอยด์ยังคงทางานวิจัยเก่ยวกับระบบ ปีน้นในขณะท่หัวหน้าสาขากาลังลาพักร้อนมีการ
                                         ี
                                  ุ
              ประสาทส่วนกลางของมนษย์ระหว่างเป็นแพทย์ ระบาดของอหิวาตกโรค และต้องมีการเรียกแพทย์
                                                                         ี
              ฝึกหัด ได้เขียนงานวิจัยเก่ยวกับก้านสมองส่วนท้าย  มาช่วย ฟรอยด์เป็นหมอท่เหลืออยู่เพียงคนเดียวใน
                                 ี
                                                                    ี
                                           ิ
                                                              �
              (medulla oblongata) ไมย์เนิร์ทเร่มรู้สึกว่าตัว สาขา เขาทาหน้าท่หัวหน้าสาขาและมีการใช้จ่าย
                                                                                �
                              ่
                                 ิ
              เองอาจจะแก่เกินไปทจะตดตามความก้าวหน้าด้าน อย่างเป็นท่พอใจแม้ภายหลังจะโดนตาหนิจากโชลซ์
                              ี
                                                             ี
                                         ี
                            �
              วิชาการ จึงแนะนาให้ฟรอยด์เต็มท่กับการศึกษา ว่าใช้จ่ายเกินตัว
              กายวิภาคของสมองและได้มอบหมายงานสอนของ       ความตึงเครียดระหว่างฟรอยด์และหัวหน้ามีมา
              เขาแก่ฟรอยด์ ฟรอยด์ปฏิเสธและเลือกท่จะศึกษา อย่างต่อเนอง ทาให้ฟรอยด์ถูกให้ย้ายสาขาในเดือน
                                                             ่
                                                                 �
                                             ี
                                                             ื
                                              ี
              เฉพาะโรคระบบประสาทด้วยยังไม่มีผู้เช่ยวชาญ  กุมภาพันธ์ ปี 1885 แม้ว่าฟรอยด์จะร้องขออย่างไร
                                                    34
   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40