Page 154 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)

154 | ห น า

เรื่องที่ 2 ภาษาไทยกับชองทางการประกอบอาชีพ


ี

ภาษาเปนเครื่องมือในการสื่อสารระหวางผูสงสาร (ผูพูด ผูเขยน) กับผูรับสาร (ผูฟง ดู ผูอาน) ที่
ั
มนุษยใชในการดําเนินชีวิตประจําวัน โดยเริ่มตั้งแตวัยเด็กที่เริ่มหัดพูด เพื่อสื่อสารกบพอแม พี่นอง บุคคล

ใกลเคียง ตอมาเมื่ออยูในวัยเรียน เริ่มเขาสูระบบโรงเรียนตั้งแตอนุบาล ระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษา
ี
ผูเรยนในวัยนี้เริ่มใชภาษาที่มีระบบระเบียบ มีหลักเกณฑการใชภาษาที่สลับซับซอน ยากงายตามระดับ
ี
ี
การศึกษา ซึ่งสิงที่ผูเรยนไดเรยนรูเกี่ยวกับภาษาไทยนี้ จะเปนการปูพื้นฐานความรูใหผูเรยน มีความรู ความ
่
ี

เขาใจ เกิดความซาบซึ้งและมีความคดสรางสรรคของงานที่เกิดจากการเรียนภาษาไทย เชน มีผูเรียนที่เรียน
ิ

อยูในระดับมัธยมศึกษา แตเปนผูใฝรู รักการอาน รักการจดบันทึกเรื่องราวตางๆ เริ่มจดบันทึกจากสิ่งที่
ั
็
ใกลตัว คือ การจดบันทึกกิจวัตรประจําวัน จดบันทึกเหตการณที่ไดประสบพบเห็นในแตละวน เชน พบเหน
ุ

็
เหตุการณน้ําทวมครั้งยิ่งใหญในกรุงเทพมหานคร พบเหนชีวิตความเปนอยูของประชาชนเมื่อประสบภัยน้ํา
ทวม ฯลฯ โดยผูเรียนคนนี้ปฏิบัติเชนนเปนประจําทุกๆ วน เมื่อผูเรียนคนนเปนคนที่ชอบเขียน ชอบบันทึก
ี้
ี้
ั
ี
ื่
เรองราวตางๆ และแทนที่ผูเรยนคนนี้จะจดบันทึกเรื่องราวตางๆ และเก็บไวเปนขอมูลสวนตัวเทานั้น แต 
ื่
ผูเรียนคนนี้ จะนําเรองราวที่บันทึกไวเผยแพรในเว็บไซต เปนการบอกเลาเหตุการณที่ไดประสบพบเห็นมาให 
ื่
ผูอนไดรับรู บังเอญมีสํานักพิมพที่ไดอานผลงานเขียนของผูเรียนคนนี้ เกิดความพึงพอใจ และขออนญาต
ิ
ุ


นําไปจัดพิมพเปนรูปเลมและจัดจําหนาย โดยผูเรียนจะไดรับคาตอบแทนในการเขียนดวย
ื
อีกกรณีหนึ่ง ผูเรียนคนหนึ่งเปนนักพูด เวลาโรงเรียนมีการจัดกิจกรรมหรอมีการจัดงานใดๆ ก็ตาม
ผูเรียนคนนี้จะอาสาคอยชวยเหลือโรงเรียนโดยเปนผูประกาศบาง ผูดําเนนกิจกรรมตางๆ บาง ซึ่งสิ่งเหลาน ี้
ิ
ั
จะเปนพื้นฐานใหผูเรียนคนน ไดเรียนรูในระดบที่สูงขึ้น โดยอาจจะเปนผูทําหนาที่พิธีกร เปนนักจดรายการ

ั
ี้
วิทยุ เปนนักพากยการตูน ฯลฯ ที่สามารถสรางรายไดใหกับตนเองได 

ฉะนั้น จากตัวอยางที่กลาวมาตั้งแตตน จะเห็นไดวาการเรียนรูภาษาไทย ก็สามารถนําความรที่
ู

ี
ิ
ี

ั

ั
ไดรบไปสรางงาน สรางอาชีพเลี้ยงตนเอง เลี้ยงครอบครวได เชนเดยวกับการเรยนรูในสาระวชาความรู


ี

อื่นๆ กอนที่ผูเรียน กศน. จะตดสินใจใชความรูภาษาไทยไปประกอบอาชพ ผูเรยนจะตองวิเคราะห
ั
ี
ศักยภาพตนเองกอนวาผูเรียนมีความรู ความเขาใจเกี่ยวกับวิชาภาษาไทยที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการฟง การดู
ิ
การพูด การอาน การเขียน หลักการใชภาษา วรรณคดีและวรรณกรรม ลึกซึ้งถูกตองหรอยัง หากวเคราะห 
ื

ิ

ึ
ี

แลวคดวาผูเรยนยังไมแมนยําในเนื้อหาความรูวชาภาษาไทยก็จะตองกลับไปทบทวนใหเขาใจ จากนั้นจง

ิ
ั
วิเคราะหตนเองวามีใจรกหรือชอบที่จะเปนนกพูดหรือนักเขียน สวนเนื้อหาเกี่ยวกับการฟง การดู การ
ั