Page 65 - ส่วนหน้าประวัติ 001-012.indd

๒ »˜¨¨Ñ·èÊ‹§àÊÃÔÁ¤ÇÒÁà¨ÃÔÞ˧àÃ×ͧ·Ò§àÈÃÉ°¡Ô¨áÅÐ
Ø
Õ
¡ÒÃàÁ×ͧ¡Òû¡¤Ãͧ¢Í§ÍÂظÂÒ

ย
ย
อ
อ
อ
อ
ย
ย
ธ
ย
ย
ย
ย
ร
ร
ร
ร
ก
ก
ก
ก
อ
อ
อ
อ
ร
ร
ร
ร
ุ
ย
ย
ย
ย
ย
ย
ย
ย
า
า
า
า
า
า
า
ธ
ธ
ธ
ุ
ุ
ธ
ุ
ุ
ธ
ุ
ุ
ธ
ุ
ุ
ธ
า
า
า
า
อ
า
า
า
ณ
ณ
ณ
ณ
า
ณ
ณ
ง
ง
ง
ง
ง
ง
ง
ง
อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
ณ
ั
ั
ั
ั
จ
จ
ั
ั
ก
ก
ก
ก
ั
ั
ั
า
า
า
า
ณ
า
า
า
จ
จ
จ
จ
า
จ
จ
ล
ก
ก
ล
ล
ล
ล
็
ก
ก
็
็
ก
็
็
เ
เ
เ
น
น
น
น
เ
ล
ล
ล
เ
เ
เ
เ
ก

ท
ท
ท
ท
ท
ท
ท
ท
็
ก
ๆ
ก
็
็
็
ๆ
ๆ
ๆ

ๆ
ๆ
ๆ
ๆ
น
ก
ก
ก
ก
า
า
ก
ก
แ
แ
แ
แ
ก
ก
แ
จ
จ
จ
จ
า
จ
จ
จ
า
า
า
า
จ
า
า
แ




ว
ว
ว

น
น
น




ค
ค
ค
ค
แ
แ
ค
ค
ว
ว
ว
ว
ค
ค
ว
ส
ส
ส
ี
่
ส
ส



ส
ส
ส
ี
่
่
่
่
ี
่
ี
่
ี
ี
ี
่

เ
เ
เ
เ
เ
เ
เ
ส
ส
ส
เ
ส
ส


ง



ง
ง
ง
ง
ง
ง
ง
ี
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ



ปจจยทสงเสรมความเจริญของอาณาจกรอยธยาจากแควนเลกๆ ท ี ่ ่ ี ี ่ ่ ี ี ่ ่ ่ ่ ี ่ ี ี ี

 ป ป ป ป ป ป ป ป

จ
จ
จ



ย
ท
ท
ท
ั
ั
ั
ท
ท
่
ี
ท
ท
ท
ั
ย
ั
ั
ย
ย
ั
ั
ย
ย
ย
ั
ย
ส
จ
จ
จ
จ
จ
จ
จ
ร
ร
ร
จ
ร
ร
เ
ม
ม
ม
ม
ม
ม
เ
เ
เ
เ
เ
เ
เ
ข
ข
อ
ข
ข
ข
อ
อ
อ
อ
อ
อ
อ
ข
ิญ
ิญ
ิญ
ร
ร
ร
ิญ
ิญ
ข
ข
ิญ
ิญ
ิญ
ิ
ิ
ม
ิ
ิ
ิ
ม
ม
ม
ม
ม
ม
ม
ิ
ร
ร
ร
ส
ส
ร
ร
ิ
ิ
ิ
ร
ร
ร
า
า
า
ว
ว
ว
า
า
ม
ม
า
า
า
ว
ค
ค
ค
ค
ค
ค
ว
ว
ว
ค
ค
ว
สรางสมความเจริญจนกลายเปนอาณาจักรที่ยิ�งใหญ มีความมั�นคงทางการเมือง
การปกครอง เศรษฐกิจ และมีความรุงเรืองทางศิลปวัฒนธรรม มีหลายประการ
ดังน�้ ดินแดนอันเปนถิ่นที่อยูของมนุษย เดิมหมายถึง ประเทศ เชน แควนมคธ แควนโกศล ในปจจุบัน
หมายถึง เขตปกครองที่เปนสวนยอยของประเทศ ใหญกวาจังหวัด เชน แควนคาตาลูญญา
ปจจัยสงเสริม ความเจริญรุงเรืองดานตางๆ ที่เกิดขึ้น
๑. การที่มีผูนําที่มี - ในสมัยอยุธยามีพระมหากษัตริยที่มีพระปรีชาสามารถในดานตางๆ เชน
ความสามารถ ● สมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๑ เปนผูสถาปนากรุงศรีอยุธยา
● สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ ๒ ทรงขยายอํานาจไปเหน�อดินแดนเขมร
● สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ทรงสรางความมั�นคงดานการเมืองการ
ปกครองใหกับกรุงศรีอยุธยา และสงเสริมวรรณกรรมและพระพุทธศาสนา
● สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงประกาศอิสรภาพจากพมา และสราง
ฉบับ ความมั�นคงใหกับกรุงศรีอยุธยา
ผูสอน
● สมเด็จพระนารายณมหาราช ทรงสรางความสัมพันธทางการทูตกับ
ตางประเทศ ทรงสงเสริมกวีและงานวรรณกรรม กลาวไดวาเปนยุคทอง
ของวรรณกรรม
จากการที่มีผูนําที่มีความสามารถ ทําใหกรุงศรีอยุธยาสามารถขยายดินแดน
และอํานาจไปไดกวางไกล ทําใหมีความเจริญรุงเรืองในดานการเมือง
การปกครอง เศรษฐกิจ ศิลปวัฒนธรรม
๒. การมีที่ตั้งที่เหมาะสม - กรุงศรีอยุธยาตั้งอยูในที่ราบลุม มีแมนํ้าลอมรอบทั้ง ๓ ดาน ไดแก แมนํ้า
ลพบุรีทางดานเหนือ แมนํ้าปาสักทางทิศตะวันออก และแมนํ้าเจาพระยา
ทางตะวันตกและทางใต ทําใหมีความอุดมสมบูรณ และสามารถติดตอกับ
หัวเมืองใกลเคียงไดสะดวก จึงมีสินคาจากหัวเมืองซึ่งเปนสินคาที่ตางชาติ
ตองการ และจากทําเลที่ตั้งที่ใกลกับปากอาวไทย ทําใหตางชาติเขามาติดตอ
คาขายทางเรือไดสะดวก ทําใหกรุงศรีอยุธยาพัฒนามาเปนเมืองทาในการ
คาขายที่สําคัญในภูมิภาคนี้
๓. การมีพื้นฐาน - กรุงศรีอยุธยาเกิดจากการรวมตัวของสองแควนโบราณ คือ แควนสุพรรณภูมิ
วัฒนธรรม และแควนละโว-อโยธยา ทําใหมีรากฐานวัฒนธรรมที่พัฒนาตอมาอยาง
สืบเน��อง และมีการรับเอาวัฒนธรรมตางชาติที่เขามาติดตอมาผสมผสานดวย
๕๒ ประวัติศาสตร ๕