Page 78 - ส่วนหน้าประวัติ 001-012.indd

ในระยะตอมา การคากับตางประเทศดําเนินการโดยพระมหา-

ี
กษัตริย พระราชวงศ ขุนนาง ผานหนวยงานท่เรียกวา “พระคลังสินคา” ซึ�ง
ี
ี
มีหนาท่รับผิดชอบเก่ยวกับการติดตอคาขายกับตางประเทศ โดยกําหนดให 
สินคาบางประเภทเปนสินคาตองหามท่พระคลังสินคาผูกขาด เชน ขาว เกลือ
ี

ุ



ื
้
งาชาง นอแรด ไมกฤษณา อาวธ เปนตน ชาวตางชาติจะมาซอสนคาจาก
ิ
ราษฎรโดยตรงไมได ตองติดตอผานพระคลังสินคา สวนสินคาท่อยุธยาส�งซ้อ
ี
ื
ั
จากตางประเทศ เชน ผาแพร ผาลายทอง เครื่องเหล็ก ปน ปนใหญ กระสุน
ดินดํา เปนตน
ิ
กรุงศรีอยุธยาเร�มติดตอคาขายกับประเทศตะวันตกเปนชาติแรก
คือ โปรตุเกส ซึ�งเขามาติดตอคาขายในรัชสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ หลัง
จากนั้นก็มีการติดตอกับสเปน ฮอลันดา อังกฤษ เดนมารก และฝรั�งเศส ที่เขา

มาติดตอคาขายตามลําดับ ทําใหการคาขายกับตางประเทศขยายตัวออกไป

อยางกวางขวาง ฉบับ

ดังน้น ความม�งค�งทางเศรษฐกิจในสมัยอยุธยาจึงเกิดจากการ ผูสอน
ั
ั
ั

ั

ิ


ั
ุ

คาขายกับตางประเทศ และจากการตดตอกบตางประเทศยงสงผลใหอยธยาม ี
ี
ั
่
ู

การพฒนาความรเกยวกบ
ั
การคา และวทยาการสมย

ั
ิ
ใหม เชน ไดรับความรูจาก
ื
พอคาชาวจนในเรองการ
่
ี


ตอเรือสําเภา ไดรับความร ู 
ี
จากชาวตะวันตกเก่ยวกับ
วิธีการรบ การผลิตอาวุธ
การสรางปอมปราการ
▲ ภาพจําลองเรือสําเภาในสมัยกรุงศรีอยุธยา
ประวัติศาสตร ๕ ๖๕