Page 78 - จรัมบุญ
P. 78
๖. ควรท�าความส�าคัญในแสงสว่าง อาโลกสัญญา
๗. ควรจงกรมส�ารวมอินทรีย์
�
๘. ควรนอนตะแคงขวา มีสติสัมปชัญญะ กาหนดใจว่าจะลุกข้น
ึ
พระพุทธเจ้าทรงแนะอุบายให้แก่พระโมคคัลลานะ เพ่อกาจัด
�
ื
ความง่วงเหงาหาวนอน แล้วตรัสสอนให้ส�าเหนียกต่อไปว่า
๑. เรำจักไม่ชูงวง เข้ำสู่สกุล
ข้อนี้ทรงสอนให้พุทธสาวกไม่ให้ใช้มานะ (การถือตัว) กับใคร
�
ผู้ใด ให้ถือเอาประโยชน์แห่งการสมาคม เพ่อให้สาเร็จประโยชน์ตน
ื
และผู้อื่น ด้วยอัธยาศัยไมตรี เพราะผู้ถือตนเหมือนช้างชูงวงอวดดีนั้น
ี
ั
ไม่มีผลดีแก่ตน ผู้เช่นน้นเหมือนหญ้าละมานท่เกิดปะปนกับต้นข้าว
รวงข้าวนั้นเมื่อแก่เต็มที่ รวงก็นอนราบหมด ยิ่งข้าวเมล็ดงามเพียงไร
รวงข้าวก็อ่อนน้อมราบเร็ว แสดงให้เห็นเมล็ดข้าวนั้นๆ มีผลดี ไม่ชูรวง
อวดใคร ส่วนหญ้าละมานนั้น เป็นข้าวลีบชูรวงอยู่กลางนา เป็นข้าวลีบ
�
ท่ไม่มีสาระอะไร ไม่มีใครปรารถนา เกิดรกนา ทาลายพันธุ์ข้าวท่ดีให้เส่อม
ื
ี
ี
ข้าวลีบเป็นฉันใด คนชูงวงก็เป็นฉันนั้น
ี
อาจเป็นเพราะพระโอวาทน้ก็ได้ พระโมคคัลลานะจึงได้รับ
ยกย่องจากพระบรมศาสนา เมื่อคราวไปทรมานมัจฉริยเศรษฐี ผู้เป็น
ี
ี
ั
ื
เศรษฐีข้เหนียวท่สุดในโลกคร้งพุทธกาล ให้เล่อมใสศรัทธาเห็นผล
ในการเสียสละได้ว่า มีการกระท�าเหมือนแมลงผึ้ง แสวงหาน�้าหวาน
พระโมคคัลลานะทรมานเศรษฐีจอมขี้เหนียว
ี
มีเร่องแสดงไว้ในอรรถกถาพระธรรมบทว่า โกสิยะเศรษฐีข้เหนียว
ื
คนนี้ เป็นชาวเมืองสาวัตถี มีโภคสมบัติมาก แต่อดอยากยิ่งกว่าคนจน
52 จรัมบุญ
