Page 86 - จรัมบุญ
P. 86
พระเกศธาตุมนสิการพระพุทธคุณพอสมควรแล้วก็หลีกไป เป็นธรรมดา
บุรุษเพศไม่ใส่ใจพระภิกษุอะไรนัก จะในเมืองมนุษย์หรือสวรรค์
ก็ปานกัน
ระเบียบของเทพดาน้นก็แปลก การมานมัสการพระเกศธาตุน้น
ั
ั
�
ั
เทพยดาผู้มีบุญน้อยมาก่อน กระทาการบูชาแล้วน่งอยู่ใกล้พระเจดีย์
่
ั
็
์
ิ
ั
ั
้
ี
ู
ู
ี
ี
ู
ถ้าไม่มผ้มศกดใหญ่มากนงอย่อย่างนนได้ ถ้ามเทพผ้ทรงศกดมาก
ั
ิ
์
ิ
เสด็จมา พวกบุญน้อยต้องถอยออกห่างไป ให้โอกาสแก่เทพผู้มีศักด์ใหญ่
เข้ามาน่งใกล้ ผู้ศักด์น้อยมีแต่ถอยออกห่างไกลออกไปอย่างเดียว
ั
ิ
เรื่องนี้มีปรากฏในพระธรรมบทอรรถกถา กล่าวถึงอินทกะและอังกุระ
เทพบุตร
เม่อเทพบุตรกลับไปแล้ว กลุ่มเทพธิดาก็เขาไปหาพระโมคคัลลานะ
ื
ทากระมิดกระเม้ยนตามวิสัยของผู้ข้เกรงใจและไม่คุ้นเคย ถ้าในมนุษยโลก
ี
ี
�
ก็คงเข้าหาเพื่อขอของขลังหรือเสน่ห์ยาแฝด มิฉะนั้นก็คงขอหวยใต้ดิน
แต่นี่เป็นบนสวรรค์ ภาวะอย่างนั้นก็หมดไป
พระโมคคัลลานะท่านแสดงอัธยาศัยต้อนรับอันดีงาม ไม่ชูงวง
ื
เหมือนช้าง ไม่อวดก้ามเหมือนปู ไม่อวดรู้เหมือนพระอัสสชิเม่อพบ
�
ุ
ุ
อปตสสะครงแรก เรมปราศรัยด้วยสนทรพจน์อันไพเราะ ทาให้กล่ม
ุ
่
้
ั
ิ
ิ
ั
เทพธิดาเหล่าน้นได้รับความเย็นใจในถ้อยปราศรัย ท่านพูดว่า ดูรา
เทพธิดาผู้โฉมยง พวกเธองามสมเป็นนางฟ้า ดูเป็นสง่าสมทรงทุกส่วน
ี
�
ควรแก่แบบชาวสวรรค์ เธอเข้ามาทาวิสาสะกับสมณะผู้จรมาก็ด
เหมือนกัน จะได้สร้างความคุ้นเคยให้แก่กันตามฐานะ
พวกเทพธิดาสนองพระเถระด้วยวาทะของผู้มีสกุลว่า พวกดิฉัน
พอเห็นท่านก็พอใจ เพราะอินทรีย์ของท่านแปลกกว่าปวงเทพและ
ปวงชน ส�ารวมด้วยดีทางกาย วาจา ใจ พอเห็นก็เลื่อมใส ถ้าไม่เป็น
60 จรัมบุญ
