Page 89 - จรัมบุญ
P. 89
ั
ุ
ิ
ื
พระราชกมารสทธตถะ พระชะตากรรมเป็น ๒ คอจะต้องป้องกัน
หวังจะให้เป็นจอมจักรพรรดิ ไม่ต้องการให้บวช
เจ้าชายสิทธัตถะ ทราบลักษณะของคนเกิด แก่ เจ็บ ตาย
ตามค�าทูลของสารถี เกิดความเบื่อหน่ายในความเกิดยิ่งนัก ไม่สบาย
ั
ี
ู่
ี
พระทัย คร้นทอดพระเนตรเห็นเทวทูตท่ ๕ คือ นักบวชท่ปรากฏตัวอย
ู
่
ี
ี
ิ
ั
ตรสถามนายสารถได้ความว่าเป็นนกบวชไม่มทอย่อาศย เทยวจารก
ั
่
ี
ี
ั
ื
ไปตามลาพังผู้เดียว ปฏิบัติเพ่อไม่เก่ยวข้องกับกามารมณ์ เดินทาง
�
ี
ไปตามอัธยาศัย จุดมุ่งหมายเพื่อแสวงหาโมกขธรรม
ั
เจ้าชายสิทธัตถะได้ทรงฟังดังน้น พระทัยก็ผ่องแผ้วเห็นว่า
“การบวชนี้ดีนัก” รับสั่งให้นายสารถีชักรถกลับพระราชวัง ทรงได้ข่าว
ว่าพระราชเทวีพิมพาประสูติพระราชโอรสเป็นชาย ทรงรู้สึกว่าเหมือน
ห่วงมาผูกคอ บรรทมตื่นเวลาดึก เห็นสนมก�านัลนอนไม่เป็นระเบียบ
นอนเปะปะ มือเท้าก่ายกันนาลายไหล กรนครวญคราง ภาพน้น
้
�
ั
่
้
ั
้
ื
ั
ี
ิ
่
ั
กวนพระทยปรากฏเหมอนซากศพทเขาทงไวในปาชา ทรงสงเวชพระทย
้
ี
ย่ง อากาศในปราสาททึบเหมือนไม่มีลมหายใจ คิดเห็นว่าคนพวกน
ิ
้
ไม่ถึงร้อยปีก็ตายหมด ตลอดถึงตัวเรา จะปลีกตัวอย่างไรได้ให้พ้น
ื
ความตาย เห็นทางเดียวว่าต้องบวชเพ่อค้นคว้าแสวงหาโมกขธรรม
ั
เพราะการบวชเป็นการตัดภาระท้งหมด ตกลงพระทัยว่าจะบวช
พระทัยประหวัดถึงพระโอรสว่าเพ่งประสูติควรจะเห็นพระพักตร์สักหน
ิ
จึงเสด็จเข้าห้องพระนางพิมพา ทอดพระเนตรเห็นพระนางพิมพา
มีพระพาหาประคองพระโอรส พระองค์จะยกพระโอรสมาอุ้มรับขวัญ
ให้สมกับเป็นพระโอรสท่รักเสมอพระทัยน้นไม่บังควร เกรงพระนาง
ั
ี
ื
พิมพาจะสะดุ้งต่นเห็นเข้า จะเป็นอันตรายแก่การบรรพชา พระองค์
ั
จึงตัดความรักน้นเสีย เพียงทอดพระเนตรพระพักตร์พระราชโอรส
63
จรัมบุญ
