Page 44 - high performance school_Neat

Saya sudahpun menetapkan pemikiran bahawa kelas saya ini akan menjadi sangat

hebat kerana semuanya pelajar perempuan yang mungkin akan mempunyai haluan
pemikiran yang sama kerana setiap perempuan pasti akan memikirkan perkara yang

sama iaitu menjurus ke arah medan kekemasan, kerjasama dan kesungguhan. Maka,
saya mula memperkenalkan diri saya kepada rakan sekelas baharu saya. Sepanjang

sesi kami bersama, saya sering menunjukkan sikap saya yang sebenar yang mudah

untuk bermesra dan bermanja lebih-lebih lagi saya merupakan pelajar yang dianggap
sebagai ‘adik’ berikutan dengan tarikh kelahiran saya yang sedikit lambat daripada

yang lain supaya mereka akan menjadi lebih selesa untuk berkawan dengan saya.

Itulah lumrah saya, kerana saya sememangnya sangat gemar untuk mempunyai rakan
sahabat. Jadi, saya pun mula merapatkan diri dengan mereka dan yakin bahawa tiada

apa-apa perkara yang tidak diingini akan berlaku antara kami.

Akan tetapi, detik demi detik, hari demi hari, semakin banyak tikaman lidah yang

wujud antara kami. Saya mula menangis akibat tertekan kerana saya sudah tidak
sanggup untuk berada di dalam kelas itu. Hubungan kami yang mula regang,

perbalahan yang ada setiap hari menyebabkan saya ingin pindah ke kelas lain yang

nampaknya lebih mewujudkan suasana yang bahagia, mesra antara setiap ahli di
dalam kelas walaupun terdapat berbagai jenis kaum dan jantina di dalamnya. Tidak

seperti kelas kami, minda saya pada masa itu. Masalah yang kecil pun menjadi besar
kerana wujudnya campur tangan daripada pelajar kelas lain berikutan dengan hampir

separuh pelajar di dalam kelas saya merupakan pelajar asrama. Jadi apabila

berlakunya perbalahan yang melibatkan perihal pelajar asrama, mereka pasti akan
mendapat sokongan daripada rakan asrama mereka. Bagi saya, pelajar yang

bercampur tangan dalam masalah kelas kami ini ibarat pemadam getah yang ingin

memadamkan tulisan berdakwat pen, tulisan tak terpadam, kertas makin terkoyak.
Akhirnya, masalah itu berubah menjadi sangat serius. Lama-kelamaan, hati mula rasa

benci akan rakan sekelas dan mula membuat tanggapan baharu bahawa setiap urat

minda dan hati kami ini tidak akan sehaluan