Page 115 - คู่มือส่งเสริมและพัฒนากิจกรรมลูกเสือทักษะชีวิตในสถานศึกษา ประเภทลูกเสือสามัญ หลักสูตรลูกเสือเอก ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
P. 115

ภาคผนวกประกอบแผนการจัดกิจกรรมที่ 21                                                                      2   เดือนตํอมา พระเจ๎าแผํนดินต๎องการเสวยมะมํวงก็ให๎ชายหนุํมเสกอีก และตรัสถามชายหนุํมผู๎นี้

                                                                                                                                       ด๎วยความสนพระทัยวํา ไปเรียนวิชาเสกมะมํวงนี้มาจากใคร ครั้นชายหนุํมจะตอบไปตามตรงก็กลัวพระเจ๎า

                เพลง                                                                                                                   แผํนดินจะรู๎วําไปเรียนวิชามาจากคนต่ําต๎อย จึงตอบไปวํา “เรียนมาจากอาจารย๑มีชื่อเสียงแหํงหนึ่ง” พอตอบ

                                                       เพลงกฎลูกเสือ                                                                   ไปเชํนนั้น     วิชาเสกมะมํวงที่เรียนมาก็เสื่อมไปทันที
                                                                                                                                              วันตํอมา พระเจ๎าแผํนดินเรียกมาให๎เสกอีก ปรากฏวําเสกไมํได๎  เมื่อพรเจ๎าแผํนดินทราบสาเหตุวํา
                                                                                          )ทํานองแหลํ(                                 เหตุที่เสกไมํได๎เพราะพูดโกหกดูถูกอาจารย๑ผู๎มีพระคุณ จึงสั่งให๎ทหารริบทรัพย๑สมบัติ ไลํออกจากตําแหนํง
                                  กฎที่หนึ่ง  พึงจําให๎ดีลูกเสือต๎องมีเกียรติเชื่อถือได๎                                               และขับไลํออกไปจากพระราชวังทันที

                                  กฎที่สอง  นั้นรองลงไปต๎องภักดีในผู๎มีพระคุณ

                                  กฎที่สาม  นั้นบําเพ็ญบุญชํวยเหลือเกื้อกูลผู๎อื่นทั่วไป                                               เรื่องนี้สอนให๎วํา การดูถูกครูอาจารย๑ ผู๎ให๎วิชาความรู๎แกํตนจะประสบกับความหายนะในชีวต
                                                                                                                                                                                                                         ิ
                                                นะเธออยําลืมอยําลืมนะนะเธออยําลืมอยําลืม

                                  กฎที่สี่   นี้นําคิดจงเป็นมิตรของคนทั่วไป

                                  กฎที่ห๎า      ทํานวําเอาไว๎มารยาทนั้นไซร๎กราบไหว๎งามๆ                                                                                           สุนัขชั่ว
                                  กฎที่หก      นรกไมํตามเพราะน้ําใจงามกรุณาสัตว๑มัน

                                                นะเธออยําลืมอยําลืมนะนะเธออยําลืมอยําลืม                                                      สุนัขตัวหนึ่งมีนิสัยชอบขโมยและกัดใครตํอใครที่มันพบเห็นอยูํเสมอ เพราะฉะนั้นเจ๎าของจึงเอา
                                  กฎที่เจ็ด     จงเชื่อจงฟังในคําสั่งโดยดุษฎี                                                          กระดิ่งแขวนไว๎ที่คอ เพื่อเตือนให๎คนรู๎วํามันเข๎าไปใกล๎ผู๎ใด

                                                     ยิ้มๆไว๎ซีลูกเสือที่ดีไมํยํอท๎อตํอความยากลําบาก
                                  กฎที่แปด   ยิ้มๆไว้ซีลูกเสือที่ดีไม่ย่อท้อต่อความยากล�าบาก                                                  แตสนัขตวนันกลบมีความนิยมชมชอบในกระดิงทเจาของแขวนคอมัน มันเดินไปตามถนน
                                                                                                                                                 ํ
                                                                                                                                                                                           ่
                                                                                                                                                                                                ๎
                                                                                                                                                                                             ่
                                                                                                                                                                                             ี
                                                                                                                                                          ้
                                                                                                                                                       ั
                                                                                                                                                  ุ
                                                                                                                                                              ั
                                  กฎที่เก๎า      ออมไว๎ยามยากจะไมํลําบากเงินทองมากมี                                                   หนทางด๎วยความภาคภูมิใจในเสียงกระดิ่งที่คอของมัน จนกระทั่งสุนัขแกํตัวเมียตัวหนึ่งพูดวํา “เจ๎าหนุํม
                                  กฎที่สิบ      ประพฤติความดีทั้งกายวจีมโนพร๎อมกัน                                                     ซึ่งหาความดีอะไรไมํได๎ ทําไมเจ๎าแสดงกิริยาทําทีเชํนนั้น กระดิ่งนั้นไมํใชํเครื่องหมายแหํงคุณงามความดี
                                                                                                                                       ของเจ๎าเลย แตํเป็นเครื่องหมายของความเลวทรามของเจ๎าตํางหาก”
                                                       ลูกเสือบริการ
                                                                                                                                       เรื่องนี้สอนให๎รู๎วํา  คนชั่วยํอมไมํเคยมองเห็นความผิดของตนเอง
                                                                           ลูกเสือจงชวนกันมา
                                             ลูกเสือสบายดีฤา       ลูกเสือจงชวนกันมา
                                             ลูกเสือสบายอุรา       ลูกเสือนั้นหนาพร๎อมบริการ






                เรื่องสั้นที่เป็นประโยชน์


                                                         เสกมะมํวง



                       ชายหนุํมคนหนึ่งได๎เรียนวิชาการเสกมะมํวงจากชายขอทาน สามารถเสกมะมํวงได๎ตลอดป ไมํวํา
                                                                                                       ี
                ฤดูไหนเขาสามารถเสกได๎ทั้งนั้น

                       หาได๎ ชายหนุํมผู๎นี้ทราบ มีพระเจ๎าแผํนดินองค๑หนึ่งต๎องการเสวยมะมํวงแตํไมํสามารถจะขําวจึงรีบ
                อาสาไปเสกมะมํวง พระเจ๎าแผํนดินได๎เสวยมะมํวงตามต๎องการจึงชอบพระทัยมาก พระราชทานทรัพย๑สิน

                เงินทองให๎บ๎านพักและให๎ตําแหนํงใหญํโตแกํชายหนุํมผู๎นี้





                                                                                                                                         114    คูํมือสํงเสริมและพัฒนากิจกรรมลูกเสือทักษะชีวิตในสถานศึกษา  ลูกเสือโท  ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
                      คูํมือสํงเสริมและพัฒนากิจกรรมลูกเสือทักษะชีวิตในสถานศึกษา  ลูกเสือโท  ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6   113
                 106     คู่มือส่งเสริมและพัฒนากิจกรรมลูกเสือทักษะชีวิตในสถานศึกษา ประเภทลูกเสือสามัญ หลักสูตรลูกเสือเอก
                         ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6
   110   111   112   113   114   115   116   117   118   119   120