Page 90 - นาวิกศาสตร์ เดือน มิถุนายน ๒๕๕๙

การบุกรุก เป็นการกระทำความผิดทางอาญา การรบกวนการครอบครองของโจทก์โดยปกติสุขตาม
ประมวลกฎหมายอาญา หมวด ๘ ได้บัญญัติความผิด ประมวล กฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒ แล้ว
ฐานบุกรุก ไว้ในมาตรา ๓๖๒ – ๓๖๖ ใจความว่า “การ คำพิพากษาศาลฎีกา ที่ ๓๖๓/๒๕๑๘

เข้าไปครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่น หรือกระทำ โจทก์เช่าบ้านของ ส. ภรรยาจำเลยที่ ๑ แล้วต่อมา
การใด ๆ อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ ถูก ส. ฟ้องขับไล่ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้น
ของเขาโดยปกติสุข ” ข้อเท็จจริงเรื่องนี้ ผู้เขียนเข้าไป ต้นให้ขับไล่โจทก์ออกจากบ้านนั้น โจทก์ฎีกา และศาลฎีกา
ครอบครองที่ดินโดยชอบ โดยอาศัยสิทธิจากสัญญากู้เงิน ยังไม่มีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับ
ทำกินต่างดอกเบี้ย การเข้าไปในอสังหาริมทรัพย์ดังกล่าว ขณะคดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา
จึงเป็นการเข้าไปโดยชอบ และมีสิทธิในการครอบครอง โจทก์ไปต่างจังหวัดและใส่กุญแจบ้านพิพาทไว้โดยฝาก
ทรัพย์นั้น ผู้เขียนจึงไม่มี ความผิดฐานบุกรุก ให้เพื่อนบ้านช่วยดูแลให้ จำเลยที่ ๑ ได้ให้จำเลยที่ ๒

เมื่อผู้เขียนครอบครองที่ดินโดยชอบ ย่อมได้รับ ตัดหูร้อยกุญแจบ้านออก และให้จำเลยที่ ๒ เข้าไปอยู่
การคุ้มครองตามกฎหมาย อันไม่ให้บุคคลอื่นมารบกวน อาศัยในบ้านดังกล่าว ดังนี้ เมื่อปรากฏว่าหลังจากอ่าน
การครอบครอง การเข้ามาในพื้นที่แม้เพียงก้าวเดียว คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ขับไล่โจทก์แล้ว ศาลชั้นต้น
การปิดทางเข้าออกเหล่านี้ เป็นลักษณะของการรบกวน ได้มีคำบังคับให้โจทก์ออกจากบ้านพิพาทภายใน ๑ เดือน
การครอบครองทั้งสิ้น คำพูดของผู้เขียนที่ว่า “ใครก็ตาม แต่ในวันอ่านคำพิพากษาดังกล่าว โจทก์ไม่ได้มาศาล
นอกจากคนที่ผมอนุญาต หากเข้ามา ผมจะดำเนินคดี และไม่ได้ลงลายมือชื่อรับทราบคำบังคับไว้ ทั้งเจ้าหนี้
ฐานบุกรุกทุกราย” จึงมีกฎหมายรองรับ และสามารถ ตามคำพิพากษาก็ไม่ได้นำส่งคำบังคับไปยังโจทก์ซึ่งเป็น
ดำเนินการตามกฎหมาย และคำว่าทุกรายนั้น กฎหมาย ลูกหนี้ ตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธี
ไม่ยกเว้นแม้กระทั่งเจ้าของที่ดิน ซึ่งหากเข้ามาในบริเวณ พิจารณาความแพ่งมาตรา ๒๗๒ โจทก์จึงยังมีสิทธิอยู่ใน

พื้นที่ที่ผู้เขียนครอบครองอยู่ โดยที่ผู้เขียนไม่อนุญาต บ้านพิพาท และย่อมเป็นผู้เสียหาย มีอำนาจฟ้องจำเลย
ย่อมเข้าลักษณะการรบกวนการครอบครอง ในความผิดฐานบุกรุกได้
อสังหาริมทรัพย์ของผู้เขียนทั้งสิ้น ซึ่งประเด็นข้อพิพาท โจทก์ถูกศาลพิพากษาให้ขับไล่ ได้ออกจากบ้าน
ลักษณะนี้ ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่ ได้มีคำพิพากษา พิพาทและขนย้ายสิ่งของออกไปหมดสิ้นแล้วแต่เมื่อยัง
วางแนวการวินิจฉัยไว้ดังนี้ ไม่ส่งมอบ บ้านพิพาทคืน โดยได้ใส่กุญแจไว้และฝากให้
คำพิพากษาศาลฎีกา ที่ ๑/๒๕๑๒ (ประชุมใหญ่) เพื่อนบ้านช่วยดูแลให้ ทั้งโจทก์ยังมีสิทธิอยู่ในบ้าน
แม้ห้องพิพาทจะเป็นอสังหาริมทรัพย์ของจำเลย พิพาท ดังนี้ ถือว่าโจทก์ครอบครองบ้านพิพาทอยู่โดย

แต่เมื่อโจทก์ยังครอบครองอสังหาริมทรัพย์นั้นและยังโต้ ปกติสุข การกระทำของจำเลยที่ ๑ ที่ให้จำเลยที่ ๒ ตัด
แย้งสิทธิตามสัญญาเช่าอยู่ ถ้าจำเลยเข้าไปกระทำการ หูร้อยกุญแจบ้านและให้จำเลยที่ ๒ เข้าไปอยู่อาศัย จึง
ใด ๆ อันเป็นการรบกวนการครอบครองของโจทก์โดย เป็นการใช้ให้จำเลยที่ ๒ เข้าไปกระทำการอันเป็นการ
ปกติสุข จำเลยก็มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา รบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของโจทก์โดย
มาตรา ๓๖๒ ได้ ปกติสุขตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒,๘๔
การที่จำเลยใช้ไม้กระดานตีขวางทับประตูห้องที่ ถ้าวันนั้น ผู้เขียนมีเวลา และนายทุนท่านนั้น รับ
โจทก์ครอบครองในขณะที่โจทก์ไม่อยู่และปิดห้องไว้ ฟังเหตุผลสักนิด จะนำคำพิพากษา ๒ ฎีกานี้ให้อ่าน
ทำให้โจทก์เข้าอยู่ในห้องไม่ได้เป็นการล่วงล้ำเข้าไปใน พร้อมกับบอกว่า ขนาดเจ้าของบ้านยังโดน แล้วคุณจะ
อำนาจการครอบครองของโจทก์ถือได้ว่าเข้าไปกระทำ ไปเหลืออะไร

นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๕๙ ๘๕