Page 106 - ประวัติศาสตร์นิพนธ์ว่าด้วยพลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์
P. 106
94
่
ิ
็
็
ู
ศาสตร์ความร้นอกระบบความเปนสมัยใหม่ โดยด้านหนึ่งเปนความพยายามทีจะอธบายถึง
ิ
่
ิ
่
ี
็
ู
่
ปรากฏการณ์ทพระองค์ทรงกลายเปนสิงศักด์สิทธ์ในการรับร้ของผู้คนในสังคมตั้งแตทศวรรษ 2480
ู
ซึงย้อนแย้งกับความร้ความเข้าใจเดมตอตัวตนของพระองค์ในฐานะผู้น าความทันสมัยจาก
ิ
่
่
ตะวันตกกลับมาสร้างความเจริญแก่สยาม อกด้านหนึ่งเปนการตอบสนองตอบริบทกระแสความ
ี
็
่
่
ิ
่
ึ
ุ
ิ
่
ี
ต้องการพึงพาสิงศักด์สิทธ์ทเพิมข้นจากสถานการณ์ความรนแรงในสังคมไทยหลังสงครามโลกครัง ้
่
่
ที 2 จนถึงทศวรรษ 2500 รวมถึงกระแพร่หลายของการแพทย์สมัยใหม่จากความช่วยเหลือของ
สหรัฐฯตั้งแต่ทศวรรษ 2490-2520
ขณะเดยวกัน ผู้วิจัยขอตั้งข้อสังเกตว่า เกร็ดพระประวัตเรื่องราวอทธปาฏิหาริย์
ี
ิ
ิ
ิ
ได้แสดงถึงคุณสมบัตส าคัญทีท าให้พระองค์ทรงเปนทียอมรับแพร่หลายในสังคมคอ ความเปนคน
็
่
่
ื
ิ
็
นอกชนชั้น โดยหนึ่งในเรื่องราวทีแสดงคุณสมบัตนั้นคอ การทีพระองค์ทรงอุปถัมภ์ช่วยเหลือ
ื
ิ
่
่
็
ู
่
ราษฎรอย่างไม่เลือกหน้าด้วยการปลอมพระองค์เปนสามัญชนและให้ผู้คนทีไม่ร้จักพระองค์เรียก
็
ิ
พระองค์ว่า หมอพร แทนการเรียกพระนามและอสริยยศของพระองค์ ความเปนหมอพรจึงเปน
็
ิ
สภาวะทีท าให้พระองค์มิได้ทรงด ารงอยูในชนชั้นน าและอธบายถึงเหตุทีพระองค์ทรงได้รับการ
่
่
่
ยอมรับหมู่ผู้คนชนชั้นล่างของสังคมในเรื่องราวเกร็ดพระประวัต ิ
อีกสิ่งหนึ่งทีร่วมประกอบคุณสมบัตความเปนคนนอกชนชั้นคอ พระจริยวัตรทีทรง
ิ
ื
่
่
็
ื่
โปรดดมน ้าจัณฑ์หรือสุรา พระจริยวัตรนี้กล่าวถึงครั้งแรกในเรื่อง “บันทึกความจ าทูนหม่อมทรงงาน”
จากหนังสือเรื่อง บันทึกความทรงจ าบางเร่องของหม่อมเจ้าหญิงประสงค์สม บรพัตรในสมเด็จเจ้าฟ้า
ิ
ื
็
กรมพระนครสวรรค์วรพินิต (พ.ศ. 2499) โดยกล่าวถึงเหตุทีพระบาทสมเดจพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยูหัว
่
่
่
็
โปรดเกล้าฯให้กรมหลวงชุมพรฯออกจากราชการว่า เมือ ร.ศ. 130 ขณะทีพระบาทสมเดจพระมงกุฎ
่
ื
เกล้าเจ้าอยูหัวเสด็จประพาสทางทะเล นายทหารผู้หนึ่งเมาสุราและท าปนหลวงหาย จึงทรงกริ้ว ให้
่
ปลดนายทหารเรือผู้นั้นออกจากราชการและโปรดเกล้าฯให้กรมหลวงชุมพรฯออกจากราชการด้วย
1
่
ู
เพราะ “ครก็เมาศษย์ก็เมา” ตอมาในหนังสือ อนุสรณ์พิธีเปดกระโจมไฟชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (พ.ศ.
ิ
ิ
่
2503) ได้ยืนยันพระจริยวัตรนี้จากเรื่องทีผู้คนเล่าถึงพระองค์ว่า พระองค์จะ “เสวยน ้าจัณฑ์เวลาเย็นที ่
2
วัง” และท้ายสุด พระจริยวัตรนี้ได้รับการย ้าผ่านเรื่องทรงแสดงวิชาคงกระพันชาตรีว่า พระองค์ทรง
3
่
ทราบเรื่องมหาดเล็กถูกนักเลงท าร้ายขณะทีทรงดมน ้าจัณฑ์อยู่ทีวัง
่
ื่
ิ
ิ
1 หม่อมเจ้าหญง ประสงค์สม บริพัตร. (2499). บันทึกความทรงจ าบางเร่องของหม่อมเจ้าหญง
ื
ประสงค์สม บริพัตรในสมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์วรพินิต. หน้า 17.
2 กองทัพเรือ. (2503). เล่มเดิม. หน้า 77.
3 ทานตะวัน. (2504). เจ้าพ่อกรมหลวงชุมพรฯ. หน้า 238.

