Page 57 - นาวิกศาสตร์ สิงหาคม ๒๕๖๓
P. 57
รูปที่ ๔ การอ้างสิทธิทางทะเลในทะเลจีนใต้
�
ี
มหาสมุทรแปซิฟิกท่มีความสาคัญเป็นเส้นทางการค้า หรือเกาะมีปัญหาการอ้างสิทธิครอบครองหลายชาต ิ
เส้นทางส่งนามัน หรือเส้นทางเดินเรือหลักแห่งหน่งของโลก ที่ส�าคัญ ได้แก่ กรณีปัญหาเกาะบาตูปูติระหว่างสิงค์โปร์
�
้
ึ
ึ
ซ่งเปรียบเสมือนเส้นโลหิตท่หล่อเล้ยงประเทศต่าง ๆ กับมาเลเซีย ปัญหาเกาะสิปาดัน และลิกิตันระหว่าง
ี
ี
ึ
ในบริเวณนั้น เช่น จีน ญี่ปุ่น เกาหลี และอื่น ๆ รวมทั้ง มาเลเซียกับอินโดนีเซีย ปัญหาหมู่เกาะปราตัส ซ่งไต้หวัน
ี
ี
�
มหาอานาจท่เก่ยวข้อง เช่น สหรัฐอเมริกา ตลอดจน ครอบครองอยู่ แต่จีนอ้างว่าตนมีสิทธิครอบครอง ปัญหา
้
ี
�
ั
�
ิ
เชอได้ว่าใต้พนทะเลมนามนและก๊าซธรรมชาตสารอง หมู่เกาะพาราเซลระหว่างจีนกับเวียดนามท่ในอดีต
ี
้
ื
่
ื
ื
ี
ขนาดใหญ่ รวมท้งเป็นแหล่งประมงท่อุดมสมบูรณ์ เวียดนามเคยครอบครองแต่ต้องเสียให้กับจีน เม่อคราว
ั
ึ
ิ
ี
แห่งหน่งของโลก จึงเป็นท่ต้องการอ้างกรรมสิทธ์หรือ กรณีพิพาทปี ค.ศ.๑๙๗๔ ปัจจุบันอยู่ใต้การบริหารของ
�
ี
ั
ื
ยืนยันอธิปไตยเหนือพ้นท่ของชาติในภูมิภาค จนเกิดเป็น มณฑลไหหลาของจีน มีการสร้างท่ต้งทางทหาร และ
ี
ิ
พื้นที่ทับซ้อนหลายแห่ง เช่น บริเวณอ่าวตังเกี๋ย ระหว่าง ส่งอานวยความสะดวกบนเกาะ Woody ซ่งอยู่ในหมู่เกาะ
ึ
�
ั
ิ
ี
ื
จีนและเวียดนาม บริเวณตอนเหนือเกาะนาทูนาระหว่าง เพ่อใช้กดดันเวยดนาม และเป็นฐานปฏิบตการในการ
อินโดนีเซีย และเวียดนาม บริเวณอ่าวไทยระหว่างไทย ต่อระยะการปฏิบัติการไปยังหมู่เกาะสแปรตลีย์
ี
�
ู
ี
กัมพูชา เวียดนาม และไทยกับมาเลเซีย และหลายพื้นที่ สาหรับปัญหาหม่เกาะสแปรตลย์ท่เป็นปัญหา
นาวิกศาสตร์ 55
ปีที่ ๑๐๓ เล่มที่ ๘ สิงหาคม ๒๕๖๓
