Page 90 - นาวิกศาสตร์ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
P. 90
ประทีปธรรม
กองอนุศาสนาจารย์ กรมยุทธศึกษาทหารเรือ
เรื่อง เกียรติของชีวิต
มีเรื่องเล่าว่า แม่ลิงตัวหนึ่งมีลูก ๒ ตัว ลูกตัวหนึ่ง มิใช่แต่เฉพาะชีวิตของเขาเท่านั้นจะเดือดร้อน ยังก่อ
เป็นลูกรัก อีกตัวหนึ่งเป็นลูกชัง แม่ลิงได้เลี้ยงดูลูกที่ตน ความยุ่งยากแก่ผู้อื่นด้วย เพราะผู้ที่ต้องรับผิดชอบ
รักไว้บนหลัง ให้กินอาหารที่ดี ๆ ส่วนลูกที่ตนชังเลี้ยง คนประเภทนี้ ย่อมจะต้องใช้กำลังกาย กำลังใจ และ
ไว้ใต้ท้อง และให้กินอาหารที่เลว เมื่อเวลาเดินไปทาง กำลังความคิด เพิ่มมากขึ้นอีกหลายเท่าเพื่อแบกรับ
ไหนลูกที่อยู่บนหลังแม่ย่อมได้รับความสะดวกสบาย ภาระคนเช่นนั้น
ขณะที่ลูกอยู่ใต้ท้องแม่มักถูกกระแทกกับพื้นดินหรือกิ่งไม้ การพึ่งตนเองได้ นักปราชญ์ถือว่าเป็นเกียรติ
ได้รับความทุกข์ทรมานอยู่ตลอดเวลา ในเวลาต่อมา แม่ลิง ของชีวิต เกียรติจะด้อยค่าลงทันที เมื่อต้องขอความ
ตายจากลูกทั้งสองไปขณะที่ลูกยังเล็ก ๆ ปรากฏว่า ช่วยเหลือจากคนอื่น หรือต้องมีชีวิตอยู่ภายใต้ความ
ลูกที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีบนหลังแม่นั้น ไม่สามารถ อุปถัมภ์ของคนอื่นร่ำไป ท่านจึงสอนให้ทระนงในเกียรติ
หากินด้วยตนเองได้ ในไม่ช้าก็ตายตามแม่ไป ส่วนลูกที่ ของตนเอง แม้แต่เรื่องความหิวกระหายซึ่งเป็นความ
ถูกเลี้ยงดูอยู่ใต้ท้องแม่ตลอดเวลานั้น กลับสามารถ จำเป็นของร่างกายแท้ ๆ ท่านยังสอนให้ทระนง
หากินเลี้ยงตนเองได้โดยไม่ตายตามแม่ลิงไป ดังคำโคลงโลกนิติที่ว่า
ในการดำเนินชีวิตให้เป็นไปด้วยดีตลอดรอดฝั่งนั้น ถึงจนทนสู้กัด กินเกลือ
ในเบื้องต้นทุกชีวิตมักต้องพึ่งผู้อื่นก่อนเสมอ หลังจาก อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ พวกพ้อง
นั้นต้องพยายามพึ่งตนเองให้ได้ หากใครคอยแต่พึ่งผู้อื่น อดทนเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์
หรือคอยรับความช่วยเหลือจากผู้อื่นฝ่ายเดียวแล้ว ชีวิต โซก็เสาะใส่ท้อง จับเนื้อ กินเอง
ย่อมจะประสบกับความเดือดร้อนในบั้นปลายอย่าง
แน่นอน การไม่พึ่งตนเองหรือทำตนให้เป็นที่พึ่งไม่ได้นั้น
ภาพจาก : www.thammasatu.ne
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ 89
