Page 60 - นาวิกศาสตร์ สิงหาคม ๒๕๖๒
P. 60
ั
ี
ื
ั
ท่มีความเป็นสากลท่วท้งโลก และ ๒. เป็นเคร่อง ทาหน้าท่รับรองแขกวีไอพีบนเรือด้วย “ชุดกะลาส”
�
ี
ี
แต่งกายอันมีเอกลักษณ์เฉพาะขององค์ประกอบแต่ละ ท้งน้เพราะกองทัพเรือเยอรมันกาหนดให้ผู้ท่จะเติบโต
ี
ี
ั
�
ิ
ี
ี
ชนท่มีประวัติอันยาวนาน ต่อไปน้ก็จะนาเสนอจุดเด่น เป็นนายทหารทุกคน จะต้องผ่านชีวิตการเป็นทหารผู้น้อย
้
�
ี
ของชุดกะลาสีเท่าท่คิดได้อีก ๓ ประการ แล้วต่อท้ายด้วย คอระดบรากหญ้าในชดกะลาสก่อนประมาณ ๖ เดอน
ั
ื
ุ
ื
ี
บทวิเคราะห์ ซึ่งจะเป็นการจบโดยสมบูรณ์ เป็นอย่างน้อย (ซ่งเป็นหลักการท่ถือปฏิบัติของหลาย
ี
ึ
ี
ี
ประการท่สาม : เป็นเคร่องแบบท่มีส่วน ประเทศทางยุโรป)
ื
ช่วยในการเสริมสร้างสัมพันธภาพ : เป็นสัมพันธภาพ ผู้เขียนสังเกตว่าแขกวีไอพีหลายคนในงาน ดูจะให้
ข้ามชาติพันธุ์ในหมู่ประชากรทั่วโลก โดยเฉพาะประเทศ ความสนใจมารุมล้อมสนทนากับพวกเราในชุดกะลาส ี
ี
ท่มีชายฝั่งทะเลท้งหลาย ท่านผู้อ่านท่มีความสนใจใน มากกว่าบรรดานายทหารประจาเรือในชุดกระดุมสอง
ั
ี
�
เร่องความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ก็คงจะเคยได้ยิน แถวท่ประดับแถบทองรอบชายแขนเส้อเสียอีก นอกจากน้น
ื
ั
ื
ี
�
ี
คาว่า “Ambassador in Blue” ท่แปลเป็นไทยว่า เม่อพวกเราได้ข้นบกไปทัศนศึกษา (ในชุดกะลาสี) ก็มัก
ึ
ื
“ทูตสันธวไมตรีสีนํ้าเงิน” จะมีชาวบ้านร้านถิ่น รวมทั้งเด็ก ๆ มาห้อมล้อมทักทาย
ั
ี
�
นิยามศัพท์อันเป็นท่ยอมรับในสากลท่วโลกคาน ้ ี ด้วยมิตรไมตรีอันดีเสมอ ไม่เว้นแม้แต่สาว ๆ เจ้าของบ้าน
�
�
ี
ไม่ใช่คณะทูตที่ถูกส่งไปประจาทาหน้าท่ ณ ดินแดนชาติใด เหตุผลหน่งก็น่าจะมาจากความสวยงามเป็นธรรมชาต ิ
ึ
่
ิ
ึ
ชาตหนง แต่เป็นท่เข้าใจกันดีในหมู่นักการทตวา หมายถง อันเป็นเอกลักษณ์ของชุดกะลาสี ท่มีความน่ารักน่าชัง
ู
่
ี
ี
ี
“ทหารเรือ” ท่แล่นเรือไป “อวดธง” ณ ดินแดนต่างชาต ิ เหมือนกับ “ป๊อบอาย” กะลาสีข้เมาท่พวกเขาคุ้นชิน
ี
ี
ี
เรอรบไทยทเข้าเยยม ณ เมองท่าต่างประเทศ จะม ี น่นเอง
ี
่
ี
่
ื
ื
ั
สถานภาพและเอกสิทธ์เช่นเดียวกับสถานทูต คือเป็น
ิ
ดนแดนของประเทศไทย ชักธงไทย และจะได้รับการ
ิ
ต้อนรับอย่างสมเกียรติในฐานะที่เป็นอาคันตุกะของชาติ
เขาด้วย
ประเพณีท่ถือปฏิบัติก็คือ เม่อเรือรบ (โดยเฉพาะเรือ
ี
ื
ื
ฝึกนักเรยน) เข้าเย่ยมเมองท่าต่างประเทศ ฝ่ายเจ้าของ
ี
ี
ี
บ้านก็จะจัดงานเล้ยงต้อนรับคณะนายทหารและลูกเรือ
ั
้
ทงหมด ณ แหลงสมาคมของเมอง/จงหวดนน ๆ และกอน
่
ั
ั
่
้
ั
ื
ี
ท่เรือจะเดินทางกลับก็จะจดงานเล้ยงรับรองบนดาดฟ้า
ั
ี
ท้ายเรือ โดยจะมีแขกระดับวีไอพีของประเทศเจ้าบ้าน
ิ
ั
ไดรบเชญมาร่วมงานบนเรอจานวนมาก ซงถ้ากรณเป็น
ื
ี
�
่
ึ
้
ื
้
“ภาพเล่าเร่อง” “ทูตสันธวไมตรีสีนาเงิน” จากประเทศเยอรมัน
�
เรือฝึกบรรดานักเรียนนายเรือช้นอาวุโสก็จะถูกจัดให้ กับสาว ๆ เจ้าของบ้านชาวไอร์แลนด์....ภาพท่คุ้นตาตามเขตท่าเรือ
ั
ี
ี
ร่วมทาหน้าท่เป็นเจ้าภาพ คอยต้อนรับและร่วมสนทนา
�
กับแขกเจ้าของบ้านด้วย ท่กล่าวมาน้ก็คือภาพท่คุ้นตาของประชาชนตาม
ี
ี
ี
้
เมื่อครั้งผูเขียนไปศึกษาที่ โรงเรียนนายเรือเยอรมัน เมองท่าชายทะเล อันเป็นคาอธิบายของวลีท่ว่า
ี
ื
�
(เกือบ ๕๐ ปีมาแล้ว) ในปีแรกเป็นการฝึกภาคทะเลด้วย “Ambassador in Blue/White” หรือ “ทูตสันธวไมตรี
เรือใบขนาดใหญ่เดินทางไปแวะเย่ยมประเทศต่าง ๆ สีนาเงิน/ขาว” ซ่งก็หมายถึงบรรดา“ทหารเรือ”ที่
ี
้
ึ
�
�
ในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ก็เคยถูกกาหนดให้ ข้นเหยียบฝั่งในชุดเนวีบลู (หรือชุดขาว) นั่นเอง
ึ
12 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๒ เล่มที่ ๘ ประจำ�เดือน สิงห�คม ๒๕๖๒
