Page 7 - ศาสนากับความพอเพียง
P. 7
ไตรลักษณ
ไตรลักษณ เปนธรรมะที่ทำใหเปนพระอริยะ (อริยกรธรรม) แปลวา ลักษณะ 3
ั
ประการ หมายถึงสามัญลกษณะ คือ กฎธรรมดาของสรรพสิ่งทั้งปวง อันไดแก อนิจจ
ลักษณะ ลักษณะไมเที่ยง มีการแปรเปลี่ยนไปเปนธรรมดา ทุกขลักษณะ ลักษณะทนอยู
ตลอดไปไมได ถูกบีบคั้นดวยอำนาจของธรรมชาติทำใหทุกสิ่งไมสามารถทนอยู ในสภาพ
เดิมไดตลอดไป และ อนัตตลักษณะ ลักษณะไมสามารถบังคับบัญชาใหเปนไปตาม
ตองการได เชน ไม สามารถบังคับให ชีวิตยั่งยืนอยู ไดตลอดไป ไมสามารถบังคับจิตใจให
เปนไปตามปรารถนา ความมิใชตัวตน เปนตน ไตรลักษณ คือ การเกิดขึ้น ตั้งอยู และ
ดับไป ทุกสิ่งในโลกนี้ ล วนแล วอยูใน กฎไตรลักษณ
ตถตา : เปนเชนนั้นเอง
สุญตา : ความวาง [(บาลี: สุ ฺญตา) หรือ ศูนยตา (สันสกฤต: ศูนฺยตา) แปลว า
ความว างเปล า, ความเปนของสูญ คือความไม มีตัวตน ถือเอาเปนตัวตนไมได]
พุทธศาสนาในโลกตะวันตก
มีหลักฐานว าพุทธศาสนาแพร หลายไปถึงตะวันตกมานาน ชาดก ซึ่งเปน คำภีร
หนึ่งในพระไตรปฎกของพุทธศาสนา มีผู แปลเปนภาษาซีเรียคและภาษาอาหรับ เชน
Kalilg and Dammag พทธประวัติแปลเปนภาษากรีกโดย จอห นแหงดามัสกัส ได
ุ
เปนที่แพร หลายในหมู ชาวคริสตในนามของบาร ลาอัมและโยซาฟ ต เรื่องนี้เปนที่นิยม
ของชาวคริสต จนกระทั่ง เมื่อประมาณ พ.ศ. ๑๘๐๐ ชาวคริสตยกย องโยซาฟตใหเปน
นักบุญแหงนิกายคาทอลิก
ความสนใจในพุทธศาสนาเริ่มขึ้นอีกครั้งในยุคอาณานิคม เมื่อมหาอำนาจตะวัน
ตำไดมีโอกาสศึกษาศาสนาในรายละเอียดมากขึ้น ปรัชญาในยุโรปสมัยนั้นไดรบอิทธิพล
ั
