Page 26 - ปกิณกะสาระ บุญส่ง - ปริยา นิลแก้ว
P. 26
๒๐ จิปาถะสาระ
ั่
สองของสายสะดือ วินาทีที่ผมกดคมกรรไกรนน คือวินาทีแรกที่สองชีวิตต ้อง
ั
แยกจากกัน หลังจากน้นทารกน้อยจะค่อยๆ เรียนร้ที่จะหายใจด ้วยปอดของ
ู
ู
เขาเอง เรียนร้ที่จะกินได ้เองด ้วยปากของเขา ขับถ่ายได ้เองด ้วยระบบขับถ่าย
ู
ของเขา เขาจะค่อยๆ เติบใหญ่ มีความคิด มีการรับร้ และมีการสร้างความ
เข ้าใจโลกของตัวเองขึ้นมา เขาจะเริ่มงอแงเมื่อบางอย่างไม่ได ้อย่างใจ เขาจะ
เริ่มหงุดหงิด เมื่อคิดว่าไม่มีใครเข ้าใจเขา เขาจะเริ่มพูดว่าแม่ไม่เคยเข ้าใจผม
หรอก เขาจะเริ่มบอกว่าแม่ไปเอาความคิดแบบนี้มาจากไหน และวันหนึ่ง
เมื่อเติบโตจนถึงวัย เขาก็จะจากแม่ของเขาไป ด ้วยเหตุผลที่ว่าอยากมีชีวิต
ี้
ของตัวเอง มาคิดๆดู ทั้งหมดนอาจเริ่มมาจากวินาทีที่คมกรรไกรถูกกดลงไป
่
บนสายสะดือ จากกรรไกรสองชีวิตจึงจากกันไกล เมื่อชีวิตหนึงสามารถ
็
ด ารงชีวิตด ้วยตนเองได ้ สายสัมพนธ์ก็ไม่ใช่สายส าคัญอีกต่อไป มันกลายเปน
ั
็
ร
็
สายที่ไร้ประโยชน์ กลายเปนสายที่ไ ้ความหมาย กลายเปนสายที่เกินไป
่
่
สิงทีผมทาไม่ใช่แค่การตัดสายสะดือ คุณอาจคิดว่าผมโทษตัวเอง
ู
็
เกินไป แต่คุณร้อะไรมั้ย หมออย่างผมนี่แหละที่เปนคนทาลายหลักฐานว่าแม่
็
็
่
ั
่
และทารก เคยเปนหนึงชีวิตเดียวกัน แนนอน ผมไม่ได ้ตั้งใจให ้เปนอย่างน้น
ั
แต่โลกภายนอกไม่ได ้ต ้องการสายสะดือเหมือนโลกในครรภ์ และด ้วยเหตุน้น
แพทย์อย่างผมจึงมีหน้าที่ต ้องก าจัดมันไป
โดยทั่วไปผมจะตัดสายสะดือให ้เหลือตอสั้นๆ ประมาณ 2 เซนติเมตร
จากหน้าท ้องของทารก ตอนี้จะค่อยๆ แห ้งและหลุดไปไม่กี่วันหลังจากน้น
ั
้
ร
ื
สายสะดือส่วนที่เหลือจะถูกส่งไปก าจัดพ ้อมกับเศษเนอเยือและชินเนออื่นๆ
่
ื้
้
ั
ั
ของโรงพยาบาล นบจากวันน้นเรื่องราวของชีวิตก่อนการเกิดก็กลายเปนเพียง
็
อดีตที่สูญหาย เปนเพียงต านานที่ไม่มีใครร้ว่าเคยมีอยู่จริง สายสะดือก็เลย
ู
็
กลายเปนเหมือนสายลับ สายลับทีคอยลักลอบส่งอากาศและอาหาร สายลับ
็
่
ที่ทางานโดยไม่เคยเรียก ้อง ต ้องการอะไร สายลับที่ไม่เคยมีใครเห็นหน้าตา
ร
เปนสายเลือดที่น้อยคนนกจะตระหนกว่ามันเคยมีอยู่จริงๆ
ั
ั
็
ู
ี้
ท่านได ้แสดงความร้สึกของท่านให ้พวกเราได ้ทราบดังนว่า
ผมเขียนบทความนี้เพื่อไถ่โทษให ้กับการกระทาของตัวเอง ผมคือ
ชายถือกรรไกร ผมท าลายหลักฐานทุกอย่างของชีวิตก่อนการเกิดของใคร
้
่
หลายคน แนนอน ผมไม่มีหลักฐานเปนชินเปนอันทีจะพิสูจน์สิงทีผมเขียนมา
็
่
่
่
็
ทั้งหมดนี้ อย่างไรก็ดี ผมอยากให ้คุณได ้เห็นอะไรบางอย่าง ผมหวังว่ามันคง
้
่
ั
้
ช่วยยืนยนสิงที่ผมเขียนมาได ้บ ้าง ขอเพียงคุณเปดใจมากพอ เลิกชายเสือขึน
ิ
่
ั
ดูสิครบ สิงทีผมพูดถึงคือสิงที่อยู่กลางท ้องของคุณ มองผ่านคราบขี้ไคลลง
่
่
ั
ั
ู
ั่
ไป ลองใช ้ มือสัมผสมนดูก็ได ้ ร้สึกมั้ย นนแหละชีวิตก่อนการเกิดของคุณ !
และท่านได ้ทิ้งท ้ายบทความว่า
ั
ฉับ ! ส าหรับคนทั่วไป เสียงกรรไกรครั้งน้นเปลี่ยนแปลงอะไรหลาย ๆ
อย่าง ส าหรบใครคนหนึงเสียงน้นไม่ทาให ้เกิดความแตกต่างอะไรเลย เพราะ
ั
ั
่
ั
หลังจากสายสัมพนธ์เส ้ นน้นถูกตัดไป ใครคนน้นก็ยังคงทาหน้าทีส่งอาหาร
ั
ั
่
