Page 275 - สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิตปทุมวัน เล่ม 2

สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิต (ปทุมวัน) เล่มที่ 2 273

ลูกศิษย์มักทำให้ผู้เขียนอมยิ้มเสมอ “อาจารย์คะ อิเหนาเผาเมืองเพื่อ

แย่งบุษบา แล้วคนอื่นในเมืองล่ะคะ” “ทำไมจินตะหราถึงไม่ให้อิเหนา
มาสู่ขอล่ะคะ” “อิเหนา” ไม่เพียงแต่จะมีประโยชน์ในด้านการสอนวรรณ

ศิลป์ ความงามทางภาษา และทักษะชีวิตเท่านั้น แต่การสอนประวัติ
ความเป็นมาของวรรณคดีก็ยังสามารถทำให้ลูกศิษย์ของเราเข้าใจตนเอง

และหันไปมองประเทศเพื่อนบ้านอย่างเข้าใจและเปิดใจกว้างมากยิ่ง
ขึ้นอีกด้วย

วรรณคดีเรื่อง “อิเหนา” เป็นวรรณคดีเอกที่เก่าแก่และสำคัญ
เรื่องหนึ่งของไทย ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสรว่าเป็น “ยอดแห่ง

กลอนบทละคร” เราสามารถเห็นการถ่ายเทของวัฒนธรรมในประเทศ
อาเซียนผ่านวรรณคดีเรื่องนี้ได้ เพราะอิเหนาเป็นทั้งวรรณคดีไทยที่

รับอิทธิพลจากวรรณคดีของประเทศอื่นในอาเซียน และเป็นทั้ง
วรรณคดีไทยที่ส่งอิทธิพลต่อวรรณคดีของประเทศอื่นในอาเซียน (ชลดา

เรืองรักษ์ลิขิต, ศ., 2557) ที่กล่าวว่าอิเหนาเป็นวรรณคดีไทยที่รับ
อิทธิพลจากวรรณคดีของประเทศอื่นในอาเซียน เนื่องจากอิเหนาเป็น

วรรณคดีไทยที่มีเชื้อสายและกลิ่นอายของชวาหรือประเทศอินโดนีเซีย
มีเค้าเรื่องมาจากพงศาวดารชวา กล่าวถึงความยิ่งใหญ่ของมหาราช

พระองค์หนึ่ง วรรณคดีเรื่องอิเหนาเข้ามาในประเทศไทยตั้งแต่สมัย
กรุงศรีอยุธยาตอนปลาย ผ่านข้าหลวงชาวมลายูซึ่งได้มาจากเมือง

ปัตตานี ข้าหลวงผู้นี้ได้เล่าเรื่องราวที่เป็นต้นเค้าของวรรณคดีเรื่อง
อิเหนาถวายเจ้าฟ้ากุณฑลและเจ้าฟ้ามงกุฎพระราชธิดาของ