Page 144 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 144

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   นำยศักดิ์ดำ

                       ที่ วทป ๔/๒๕๖๐                           ศิริภัทรโสภณ                  โจทก์

                                                                บริษัทสำยกำรบินนกแอร์
                                                                จ�ำกัด (มหำชน)             จ�ำเลย






                                                                                ี
                       ค�ำฟ้องโจทก์กล่ำวอ้ำงว่ำโจทก์ได้รับควำมเสียหำยจำกกำรท่จ�ำเลยผิดสัญญำ
              ให้บริกำรด้ำนกำรบินจำกต่ำงประเทศมำยังประเทศไทย โดยให้บริกำรล่ำช้ำ และจ�ำเลย

                                              ี
              ให้กำรต่อสู้ว่ำ ควำมล่ำช้ำของเท่ยวบินเกิดจำกเหตุสุดวิสัย จ�ำเลยในฐำนะผู้ขนส่งได้
                                             ื
                                ี
                                                     ี
                                                                              ั
              ด�ำเนินมำตรกำรท่ควรต้องท�ำเพ่อหลีกเล่ยงควำมเสียหำยแล้ว อีกท้งเหตุแห่งกำรล่ำช้ำ
              บำงส่วนยังเป็นกำรพ้นวิสัยที่จ�ำเลยจะสำมำรถด�ำเนินมำตรกำรทั้งปวงที่ควรต้องกระท�ำ
                                                                                          ิ
                        ี
                                         ั
                ื
                                                                        ี
              เพ่อหลีกเล่ยงควำมเสียหำยน้นได้ กรณีจึงมีประเด็นข้อพิพำทท่ต้องวินิจฉัยถึงสิทธ หน้ำท  ี ่
                                              ้
              รวมท้งควำมรับผิดของจ�ำเลยซงตองพิจำรณำตำมสัญญำขนส่งผโดยสำรระหว่ำงประเทศ
                    ั
                                                                          ู้
                                           ่
                                           ึ
              คดีน้จึงเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศอันอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
                                  ี
                   ี
              ของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๕)
              แห่ง พ.ร.บ. จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำ
                              ั
              คดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                      _____________________________
                                            ื
                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์จองซ้อต๋วเคร่องบินจำกจ�ำเลยให้ภรรยำและบุตร ๒ คน เดินทำง
                                               ั
                                                   ื
              จำกประเทศเวียดนำมมำประเทศไทยในวันท่ ๒ สิงหำคม ๒๕๕๙ เพ่อเดินทำงพร้อมโจทก์ไป
                                                                           ื
                                                     ี
              ท่องเที่ยวที่ประเทศญี่ปุ่นตำมที่โจทก์จองซื้อทัวร์ไว้ระหว่ำงวันที่ ๒ ถึงวันที่ ๖ สิงหำคม ๒๕๕๙
                                                          ี
                                         ี
              แต่เม่อถึงเวลำเดินทำงเจ้ำหน้ำท่ของจ�ำเลยแจ้งว่ำเท่ยวบินเกิดเหตุขัดข้องไม่สำมำรถท�ำกำรบินได้
                   ื
              จึงเลื่อนเที่ยวบินออกไปเป็นวันที่ ๓ สิงหำคม ๒๕๕๙ ท�ำให้ครอบครัวโจทก์ไม่สำมำรถเดินทำง
                                                              ื
                                                                                   ี
              ไปกับโจทก์ตำมโปรแกรมท่องเท่ยวของบริษัททัวร์ได้ เน่องจำกก�ำหนดกำรท่องเท่ยวตำมสถำนท  ี ่
                                          ี
                                     ี
                                                                                               ั
              ส�ำคัญต่ำงๆ ในประเทศญ่ปุ่นได้ส้นสุดลงแล้วในวันท่ครอบครัวโจทก์เดินทำงไปถึง หลังจำกน้น
                                                            ี
                                           ิ
                                                       ี
              โจทก์ต้องเสียค่ำใช้จ่ำยในกำรเดินทำงท่องเท่ยวเองจนกว่ำจะถึงก�ำหนดเดินทำงกลับ โจทก์
              ได้มีหนังสือแจ้งจ�ำเลยให้รับผิดชอบในกำรบริกำรล่ำช้ำ และเรียกค่ำเสียหำย แต่จ�ำเลยปฏิเสธ

                                                     116
   139   140   141   142   143   144   145   146   147   148   149