Page 140 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 140

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  บริษัทเอฟเอส อินเตอร์

                       ที่ วท ๑๔/๒๕๕๙                           โลจิสติคส์ จ�ำกัด                 โจทก์

                                                                บริษัทโต ฟำ (ไทยแลนด์)
                                                                จ�ำกัด                             จ�ำเลย




                       ข้อหำและข้ออ้ำงตำมค�ำฟ้องโจทก์กล่ำวอ้ำงว่ำ จ�ำเลยว่ำจ้ำงโจทก์ให้ขนส่ง
                        ิ
                                              ิ
                                       �
              สนค้ำอลูมเนียมเส้นและดำเนินพธีกำรศุลกำกรโดยโจทก์ออกค่ำบริกำรและค่ำใช้จ่ำย
               ิ
                                       ้
                                                 ี
                                                 ่
                                          ิ
                                   ี
                               ็
                                     ี
                                      ี
                                     ่
                                                     ั
                                                                          ่
                                                                          ื
                                                                      ่
                                                                                              ่
                                                                                        ่
                                                                              ั
                                                                      ี
                                                                ่
                                                          ิ
                                                        ิ
                                                                   ี
                                                                   ่
                                                                ื
                           ึ
                      ่
              แทนไปกอน ซงเปนคดทมขอพพำทเกยวกบนตกรรมอนทเกยวเนองกบกำรขนสงระหวำง
                           ่
                                                ี
              ประเทศโดยล�ำพัง ไม่มีข้อพิพำทเก่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศแต่อย่ำงใด และ
              จ�ำเลยก็ยอมรับหน้ท่โจทก์ฟ้องไม่ได้ต่อสู้หรือปฏิเสธฟ้อง คดีตำมฟ้องเดิมจึงไม่ใช่คดีแพ่ง
                                ี
                                 ี
                                                                               ั
              เก่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่ง พ.ร.บ. จดตงศำลทรพย์สิน
                                                                                  ้
                                                                                          ั
                ี
                                                                                  ั
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำ
              ระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ แต่ที่จ�ำเลยฟ้องแย้งให้โจทก์รับผิดตำมสัญญำขนส่งซีเมนต์
              จำกหน้ำโรงงำนในประเทศสำธำรณรัฐประชำชนจีนไปยังท่ท�ำกำรจังหวัดสมุทรสำคร
                                                                       ี
              ประเทศไทย และเรียกร้องค่ำเสียหำยหลังจำกหักกลบแล้วคงเหลือ ๔๐๐,๐๐๐ บำทเศษน้น
                                                                                               ั
              เม่อโจทก์ให้กำรแก้ฟ้องแย้งปฏเสธว่ำ โจทก์ไม่ได้ปฏิบัตผิดสญญำ คดีตำมฟ้องแย้ง
                                                                          ั
                                                                     ิ
                ื
                                             ิ
                                                                                    ึ
              จึงมีประเด็นข้อพิพำทว่ำ โจทก์ผิดสัญญำขนส่งซีเมนต์ให้แก่จ�ำเลยหรือไม่ ซ่งต้องวินิจฉัย
              เกี่ยวกับเงื่อนไขและควำมรับผิดของคู่สัญญำตำมสัญญำขนส่งทำงทะเล ซึ่งส่งสินค้ำจำก
              ต่ำงประเทศมำยังประเทศไทย อันเป็นกำรขนส่งสินค้ำระหว่ำงประเทศ คดีตำมฟ้องแย้ง
              จึงเป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศ ตำมมำตรำ ๗ (๕) แห่ง พ.ร.บ. จัดตั้ง
                                                                            ิ
                                                                                       ี
                          ิ
                     ั
                                                                                          ั
              ศำลทรพย์สนทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวธพจำรณำคดทรพย์สน
                                                                          ี
                                                                                               ิ
                                                                         ิ
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ ดังน้น แม้ศำลจังหวัดพระโขนง
                                                                      ั
                                                          ี
              จะรับฟ้องแย้งของจ�ำเลยไว้พิจำรณำและช้ขำดเข้ำด้วยกันกับฟ้องเดิม แต่เม่อ
                                                                                               ื
                                                                               ี
              ศำลจังหวัดพระโขนงไม่มีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำคดีแพ่งเก่ยวกับกำรขนส่ง
              ระหว่ำงประเทศตำมฟ้องแย้งได้ จ�ำเลยจึงต้องแยกไปฟ้องเป็นคดีใหม่ต่ำงหำกยัง
              ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศต่อไป
                                      _____________________________
                                                     112
   135   136   137   138   139   140   141   142   143   144   145