Page 154 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 154

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  บริษัทฟูโซ่ ทรัค (ประเทศไทย)

                       ที่ วทป ๑๖/๒๕๖๐                          จ�ำกัด                            โจทก์

                                                                บริษัทมิตซูบิชิ ฟูโซ่ ทรัค
                                                                แอนด์ บัส คอร์เปอเรชั่น

                                                                จ�ำกัด                       จ�ำเลย



                                                                          ี
                       โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจ�ำเลยช�ำระเงินคงเหลือจำกท่ตัดยอดกันไปแล้วตำม
                                                        ี
                                                                                             ี
              สัญญำขำยอะไหล่รถยนต์บรรทุกของจ�ำเลยท่ส่งมำจำกประเทศอินเดียและประเทศญ่ปุ่น
                                                                        ึ
                                                                        ่
                                               ิ
              ให้แก่โจทก์ จำเลยให้กำรว่ำ ข้อพพำทตำมฟ้องเป็นส่วนหนงของสญญำตงโจทก์เป็น
                                                                                      ้
                           �
                                                                               ั
                                                                                      ั
                                            ี
                                                                                           ื
              ผู้แทนจ�ำหน่ำยรถยนต์บรรทุกย่ห้อฟูโซ่ ของจ�ำเลยในประเทศไทย ไม่ใช่สัญญำซ้อขำย
              อะไหล่รถยนต์บรรทุกเพียงอย่ำงเดียว กรณีถือได้ว่ำ เป็นกำรติดต่อขำยและส่งมอบสินค้ำ
              ของจ�ำเลยจำกประเทศอินเดียหรือประเทศญ่ปุ่นกับโจทก์ในประเทศไทยด้วยกำรช�ำระ
                                                         ี
              รำคำล่วงหน้ำโดยกำรโอนเงินข้ำมประเทศ คดีจึงมีประเด็นข้อพิพำทถึงสิทธิหน้ำท่และ
                                                                                            ี
              ควำมรับผิดตำมสัญญำซ้อขำยระหว่ำงโจทก์ผู้ซ้อในประเทศไทยกับจ�ำเลยผู้ขำยใน
                                       ื
                                                             ื
                                        ้
                                                                   ี
                                        ื
              ต่ำงประเทศ อันเป็นกำรซอขำยระหว่ำงประเทศ คดีน้จึงเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อ
                                                                                   ี
                                                                                               ื
              ขำยระหว่ำงประเทศ ท่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและ
                                    ี
                                                                                  ั
                                                  ิ
              กำรค้ำระหว่ำงประเทศตำมบทบัญญัต มำตรำ ๗ (๕) แห่ง พ.ร.บ. จัดต้งศำลทรัพย์สิน
                                                           ี
                                                                           ั
                                                          ิ
                                                                        ี
                                                             ิ
                                                                               ิ
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวธพจำรณำคดทรพย์สนทำงปัญญำและ
              กำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                      _____________________________

                       โจทก์ฟ้องและแก้ไขฟ้องว่ำ โจทก์เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจ�ำกัดตำมกฎหมำยของ
                             ั
                                                      ุ
                                                          �
                                                                                      ั
              ประเทศไทย มีวตถุประสงค์จำหน่ำยรถบรรทก จำเลยเป็นนิติบคคลประเภทบริษทจ�ำกัดตำม
                                        �
                                                                      ุ
              กฎหมำยของประเทศญี่ปุ่น มีวัตถุประสงค์จ�ำหน่ำยรถบรรทุกและรถบัส ประมำณ พ.ศ. ๒๕๕๓
                                                                               ี
                                                                       ิ
              จ�ำเลยตกลงท�ำสัญญำขำยอะไหล่รถยนต์บรรทุกให้โจทก์มีก�ำหนดส้นสุดวันท่ ๓๑ มีนำคม ๒๕๕๙
              หลังจำกน้นโจทก์และจ�ำเลยได้มีกำรส่งซ้ออะไหล่ดังกล่ำวและตัดยอดเงินกันหลำยคร้ง จนกระท่ง
                                                 ื
                                                                                      ั
                                              ั
                                                                                               ั
                       ั
                  ี
              วันท่ ๑๗ สิงหำคม ๒๕๕๙ ภำยหลังสัญญำระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยส้นสุดลง ปรำกฏว่ำมีเงิน
                                                                           ิ
                       ี
              คงเหลือท่จ�ำเลยครอบครองไว้แทนโจทก์ตำมสัญญำขำยอะไหล่รถยนต์บรรทุกท่ส่งมำจำก
                                                                                       ี
                                                     126
   149   150   151   152   153   154   155   156   157   158   159