Page 253 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 253

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   บริษัทแคนค�ำ จ�ำกัด           โจทก์

                       ที่ วทป ๒๗/๒๕๖๐                          ห้ำงหุ้นส่วนจ�ำกัด เอ.พี.

                                                                เจริญ เทรดดิ้ง กับพวก     จ�ำเลย



                                                                               ั
                                                                  ื
                                                  ื
                       โจทก์ฟ้องว่ำโจทก์ท�ำสัญญำซ้อมะพร้ำวพร้อมด่มกับจ�ำเลยท้งสอง แต่สินค้ำเกิด
                                                               ั
              ควำมเสียหำย โจทก์จึงบอกเลิกสัญญำและให้จ�ำเลยท้งสองคืนเงินค่ำสินค้ำท่ช�ำระไปแล้ว
                                                                                     ี
                                                               ั
                                             ี
                           ี
              พร้อมดอกเบ้ยให้แก่โจทก์ คดีน้โจทก์และจ�ำเลยท้งสองอยู่ในประเทศไทย ท�ำสัญญำ
                ื
              ซ้อขำยสินค้ำกันในประเทศไทย กำรส่งมอบสินค้ำตกลงส่งมอบในประเทศไทย กำรท              ่ ี
              โจทก์ผู้ซ้อมีวัตถุประสงค์ในกำรซ้อสินค้ำเพ่อส่งต่อไปยังสำธำรณรัฐประชำชนจีนน้น
                                                        ื
                                              ื
                                                                                               ั
                      ื
                                                                   ื
              ก็เป็นเร่องท่โจทก์ไปด�ำเนินกำรเอง จึงไม่ใช่สัญญำซ้อขำยระหว่ำงประเทศ ส่วนท         ่ ี
                      ื
                          ี
                                                                      ั
                                                           ิ
                                                         ี
                                               ั
                                                                 ั
                                        �
                                                                                      ี
               �
                                                                                        �
              จำเลยท้งสองให้กำรว่ำ จำเลยท้งสองไม่มนติสัมพนธ์กบโจทก์ และผู้ท่ทำสญญำ
                                                                                           ั
                      ั
              ซ้อสินค้ำกับจ�ำเลยท ๑ คือบริษัท ก. สำธำรณรัฐประชำชนจีนน้น ก็เป็นเร่องท            ี ่
                                                                                            ื
                                                                                 ั
                                   ่
                                   ี
                ื
              ต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงจำกพยำนหลักฐำนท่คู่ควำมแต่ละฝ่ำยจะได้น�ำสืบต่อไป
                                                           ี
                                                                                     ึ
                  ั
                                                                             ั
                                                      ื
              ในช้นพิจำรณำ ว่ำผู้ใดเป็นผู้ท�ำสัญญำซ้อขำยสินค้ำกับจ�ำเลยท้งสอง ซ่งหำกรับฟัง
              ข้อเท็จจริงได้ว่ำโจทก์ไม่ใช่ผู้ท�ำสัญญำซื้อขำย จ�ำเลยทั้งสองก็ไม่ต้องรับผิดตำมฟ้อง โดย
                                                                           ั
                                                                                      ื
                                            ่
                                            ี
                                     ิ
              ไม่จ�ำต้องวินิจฉัยถึงสิทธ หน้ำท และควำมรับผิดระหว่ำงจ�ำเลยท้งสองกับผู้ซ้อสินค้ำใน
              ต่ำงประเทศแต่อย่ำงใด แต่หำกรับฟังข้อเท็จจริงได้ว่ำโจทก์เป็นผู้ท�ำสัญญำซื้อขำยสินค้ำ
              กับจ�ำเลยท้งสอง ก็เป็นกรณีท่ต้องพิจำรณำถึงสิทธ หน้ำท และควำมรับผิดตำมสัญญำ
                                                                     ี
                                                                     ่
                                                              ิ
                         ั
                                           ี
                ื
                                                         ึ
              ซ้อขำยสินค้ำระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยท้งสอง ซ่งต่ำงอยู่ในประเทศไทยด้วยกันและมีกำร
                                                  ั
                                                                                         ี
                                                              ื
              ส่งมอบสินค้ำในประเทศไทย กรณีจึงไม่ใช่สัญญำซ้อขำยระหว่ำงประเทศ คดีน้จึงไม่ใช่
              คดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยระหว่ำงประเทศ อันอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
                                   ื
                        ี
              ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๕) แห่ง
                          ั
              พ.ร.บ. จัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด           ี
              ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                      _____________________________
                                                     225
   248   249   250   251   252   253   254   255   256   257   258