Page 311 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 311

ี
                       ก่อนวันนัดพิจำรณำ ศำลแพ่งเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำ คดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำรพิจำรณำ

                             ั
              พิพำกษำคดีไว้ช่วครำว แล้วเสนอปัญหำดังกล่ำวให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
                                               ั
              เป็นผู้วินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและ
              วิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙

                                                             ี
                                                                                    ื
                       พิเครำะห์แล้ว มีปัญหำต้องวินิจฉัยว่ำ คดีน้เป็นคดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยระหว่ำง
                                                                          ี
                                                                                         ื
                                                                                    ี
                                                                               ื
                                                                                  ี
              ประเทศ กำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ หรือกำรประกันภัยและนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่อง ตำม
              พระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคด     ี
                                ั
              ทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๗ (๕) หรือไม่ เห็นว่ำ
              คดีน้โจทก์และจ�ำเลยต่ำงมีภูมิล�ำเนำอยู่ในประเทศไทยและสัญญำตำมค�ำฟ้องมีลักษณะเป็น
                  ี
              สัญญำจ้ำงท�ำของโดยเป็นกำรรับจ้ำงก่อสร้ำงและตกแต่งภำยในโครงกำร Loi Kham Residential
                                                                                      ื
                            ้
                            ั
                                 ี
              Community ตงอยู่ท่เมืองย่ำงกุ้ง สำธำรณรัฐแห่งสหภำพเมียนมำร์ ไม่ใช่กำรซ้อขำยสินค้ำ
                                                ี
              ไม่มีปัญหำต้องพิจำรณำถึงสิทธิหน้ำท่และควำมรับผิดของผู้ซ้อและผู้ขำยตำมหลักกฎหมำย
                                                                     ื
                                                                    ี
                                                                               ื
                           ื
                ี
              เก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำงประเทศ จึงไม่ใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำง
              ประเทศ และแม้กำรบริกำรดังกล่ำวระหว่ำงโจทก์และจ�ำเลยจะเป็นกำรบริกำรในลักษณะเป็น
              กำรรับประกันควำมเสียหำยอันเกิดจำกกำรไม่ช�ำระเงินตำมงวดสัญญำระหว่ำงโจทก์กับ Diamond
                                                                                               ั
              Rose Mining Co., Ltd. ก็ตำม แต่กำรให้บริกำรท่ถือว่ำเป็นกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศน้น
                                                           ี
                                                                                     ิ
                                                           ึ
                                                                                ั
              ต้องเป็นกำรให้บริกำรจำกผู้ให้บริกำรประเทศหน่งและเป็นผลให้ผู้รับได้รบบรกำรน้นในอีก
                                                                                          ั
              ประเทศหน่งไม่ใช่กำรบริกำรระหว่ำงบุคคลท่อยู่ในประเทศเดียวกัน ดังเช่นโจทก์และจ�ำเลย
                        ึ
                                                      ี
                                                         ี
              ซ่งต่ำงมีภูมิล�ำเนำอยู่ในประเทศไทยด้วยกัน คดีน้จึงไม่ใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำง
               ึ
                                                                        ี
                                                                                     ี
              ประเทศเช่นกัน และเม่อปรำกฏว่ำกรมธรรม์ดังกล่ำวเป็นเพียงกำรรับประกันเก่ยวกับกำรไม่
                                   ื
              ช�ำระเงินตำมสัญญำ และควำมเสียหำยอันเกิดจำกกำรไม่ช�ำระหนี้ของคู่สัญญำของโจทก์ สัญญำ
                                                                           ั
                                                                 ่
                                                                                      ึ
                         ่
                            ึ
                      ั
              ประกนดงกลำวจงไม่ใช่สัญญำประกนภยเพอกำรขนส่งระหวำงประเทศอนต้องค�ำนึงถงหลักเกณฑ์
                   ั
                                            ั
                                                   ่
                                               ั
                                                   ื
                                   ี
                                                                                 ี
              และธรรมเนียมปฏิบัติเก่ยวกับกำรขนส่งระหว่ำงประเทศประกอบด้วย คดีน้จึงไม่มีประเด็นให้
                                  ี
              พิจำรณำถึงสิทธิหน้ำท่ตำมสัญญำประกันภัยระหว่ำงประเทศเช่นกัน ดังน้น คดีน้จึงไม่ใช่คด ี
                                                                                ั
                                                                                      ี
              แพ่งเกี่ยวกับกำรซื้อขำยระหว่ำงประเทศ กำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ หรือกำรประกันภัยและ
              นิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๕) แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สิน
                          ี
                            ี
                                 ื
                       ื
                                                                                   ั
              ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำ
              ระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                                     283
   306   307   308   309   310   311   312   313   314   315   316