Page 306 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 306

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  ธนำคำรธนชำต  จ�ำกัด

                       ที่ วทป ๖๑/๒๕๖๓                          (มหำชน)                    โจทก์

                                                                บริษัทไชยอิค่อน จ�ำกัด
                                                                กับพวก                    จ�ำเลย



                                           ี
                                                    ี
                       กำรจะวินิจฉัยว่ำ คดีน้เป็นคดีเก่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ กำรส่งเงิน
                                                                  ี
                       ื
                                                                                          ิ
              เข้ำมำหรอส่งออกไปนอกรำชอำณำจักร และคดีแพ่งเก่ยวกับเลตเตอร์ออฟเครดต และ
                                                 ี
                                                 ้
              ทรัสต์รีซีท หรือไม่น้น เน่องจำกคดีน โจทก์ฟ้องเรียกร้องสิทธิตำมสัญญำกู้เบิกเงินเกิน
                                 ั
                                      ื
                                                                                        ื
                     ั
                                                        ี
              บัญช ต๋วสัญญำใช้เงิน สัญญำเงินกู้ และหน้ค่ำประกันภัย อันเป็นสัญญำสินเช่อภำยใน
                   ี
                                       ี
              ประเทศระหว่ำงคู่สัญญำท่อยู่ในประเทศไทยและประกอบกิจกำรในประเทศไทย จึงไม่ใช่
                        ี
                                                     ี
                                                                      ี
                              ื
              นิติกรรมท่เป็นเร่องระหว่ำงประเทศ คดีน้จึงไม่ใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำง
              ประเทศหรือกำรส่งเงินออกนอกรำชอำณำจักร ท้งไม่ปรำกฏประเด็นให้ต้องวินิจฉัยเก่ยว
                                                            ั
                                                                                              ี
              กับสัญญำเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือสัญญำทรัสต์รีซีทระหว่ำงประเทศ จึงไม่ใช่คดีแพ่ง
              เก่ยวกับเลตเตอร์ออฟเครดิตและสัญญำทรัสต์รีซีทท่ออกเก่ยวเน่องกับนิติกรรมระหว่ำง
                                                               ี
                ี
                                                                           ื
                                                                      ี
              ประเทศเช่นกัน คดีนี้จึงไม่เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ กำรส่งเงิน
              เข้ำมำหรือส่งออกไปนอกรำชอำณำจักร และคดีแพ่งเก่ยวกับเลตเตอร์ออฟเครดิตและ
                                                                   ี
              ทรัสต์รีซีท ตำมบทบัญญัติมำตรำ ๗ (๕) (๖) แห่ง พ.ร.บ. จัดตั้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำ
              และกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำง
              ประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙
                                      _____________________________


                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทมหำชนจ�ำกัด ประกอบธุรกิจธนำคำร
              พำณิชย์ ส่วนจ�ำเลยที่ ๑ เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจ�ำกัด มีจ�ำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ เป็นกรรมกำร

              ผู้มีอ�ำนำจ จ�ำเลยท่ ๑ เป็นลูกค้ำของโจทก์ เก่ยวกับคดีน้ จ�ำเลยท่ ๑ ได้ท�ำสัญญำสนับสนุน
                                                                         ี
                               ี
                                                                 ี
                                                       ี
              วงเงินสินเช่อต่อโจทก์เป็นวงเงินท้งส้น ๑๘๒,๔๐๐,๐๐๐ บำท โดยเป็นวงเงินให้กู้ยืมระยะยำว
                        ื
                                            ั
                                              ิ
              วงเงินกู้เบิกเงินเกินบัญชี วงเงินตั๋วเงิน วงเงินเลตเตอร์ออฟเครดิตภำยในประเทศ วงเงินหนังสือ
              ค้ำประกัน วงเงินซ้อขำยแลกเปล่ยนเงินตรำระหว่ำงประเทศ โดยตกลงว่ำหำกมีทรัพย์สินท่น�ำมำ
                                                                                           ี
               �
                                          ี
                              ื
              เป็นหลักประกันให้โจทก์ จ�ำเลยที่ ๑ ยินยอมให้โจทก์จ่ำยค่ำประกันภัยไปก่อน ต่อมำจ�ำเลยที่ ๑
                                                     278
   301   302   303   304   305   306   307   308   309   310   311