Page 332 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 332
ั
ั
โจทก์ท้งสองให้กำรแก้ฟ้องแย้งว่ำ ฟ้องแย้งเคลือบคลุม โจทก์ท้งสองไม่ได้ผิดสัญญำ
จึงไม่ต้องชดใช้ค่ำเสียหำยใด ๆ แก่จ�ำเลย โจทก์ทั้งสองแก้ไขส่งมอบงำนทั้งหมดในนำมจ�ำเลยให้
แก่เจ้ำของโครงกำรและผ่ำนกำรรับรองจำกเจ้ำหน้ำที่ผู้มีอ�ำนำจของรัฐบำลออสเตรเลีย แต่กำรที่
ี
เจ้ำของโครงกำรไม่ยอมรับมอบงำนจำกจ�ำเลย เป็นเพรำะงำนส่วนของจ�ำเลยเองท่ช�ำรุดบกพร่อง
ไม่ถูกต้องตำมสัญญำและมำตรฐำนของประเทศออสเตรเลีย ควำมเสียหำยตำมฟ้องแย้งจ�ำเลย
เรียกร้องมำลอย ๆ ไม่ใช่ควำมเสียหำยที่แท้จริง โจทก์ทั้งสองรับช�ำระเงินไว้โดยชอบจึงไม่จ�ำต้อง
คืนเงินใด ๆ แก่จ�ำเลย ขอให้ยกฟ้องแย้ง
ในวันนัดชี้สองสถำน ศำลจังหวัดสมุทรปรำกำรพิจำรณำแล้ว เห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำ
ี
คดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
ั
หรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติจัดต้ง
ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและ
กำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙
วินิจฉัยว่ำ คดีนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวกับกำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศและคดีแพ่งเกี่ยวกับ
กำรส่งเงินออกไปนอกรำชอำณำจักรอันอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สิน
ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมมำตรำ ๗ (๕) และ (๖) แห่งพระรำชบัญญัติจัดตั้ง
ศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและ
กำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ หรือไม่ เห็นว่ำ ตำมค�ำฟ้อง ค�ำให้กำรและฟ้องแย้ง
ั
กับค�ำให้กำรแก้ฟ้องแย้ง มีข้ออ้ำงและข้อเถียงระหว่ำงโจทก์ท้งสองกับจ�ำเลยในมูลหน้สัญญำ
ี
ี
ั
ี
รับจ้ำงเหมำช่วงท่จ�ำเลยรับจ้ำงผลิตวัสดุให้แก่บริษัทผู้ว่ำจ้ำงในกำรจัดหำและติดต้งอำคำรท่พัก
ี
ั
ู
ุ
ิ
�
ิ
ของโครงกำรเกตเวย์วลเลจในประเทศออสเตรเลยเกดชำรดบกพร่องไม่ถกต้องตำมสญญำและ
ไม่ได้มำตรฐำนระบบไฟฟ้ำและกำรส่อสำรของประเทศออสเตรเลีย จ�ำเลยจึงว่ำจ้ำงโจทก์ท้งสองให้
ั
ื
ั
รับเหมำช่วงผลิตวัสดุและได้ช�ำระค่ำจ้ำงเหมำช่วงให้แก่โจทก์ท้งสองตำมใบแจ้งหน้บำงส่วน โจทก์
ี
ท้งสองจึงฟ้องเรียกร้องจ�ำเลยให้ช�ำระค่ำจ้ำงและค่ำเสียหำยอ่น ๆ แต่จ�ำเลยฟ้องแย้งว่ำงำนท่โจทก์
ั
ี
ื
ั
ั
ท้งสองส่งมอบช�ำรุดบกพร่องและเจ้ำของโครงกำรเรียกงำนคืนไปด�ำเนินกำรแก้ไขเอง โจทก์ท้งสอง
ั
ต้องคืนเงินค่ำจ้ำงเหมำช่วงแก่จ�ำเลย โดยจ�ำเลยและโจทก์ท้งสองต่ำงให้กำรปฏิเสธว่ำไม่ได้
ี
ื
ั
เป็นฝ่ำยผิดสัญญำและไม่ต้องรับผิด เม่อโจทก์ท้งสองท�ำสัญญำรับเหมำช่วงผลิตวัสดุตำมท่จ�ำเลย
รับจ้ำงจำกเจ้ำของโครงกำรในประเทศออสเตรเลีย คดีตำมฟ้องเดิมจึงมีประเด็นข้อพิพำทถึงสิทธ ิ
หน้ำท่และควำมรับผิดตำมสัญญำจ้ำงท�ำของรับเหมำช่วงระหว่ำงโจทก์ท้งสองกับจ�ำเลยซ่งเป็น
ึ
ั
ี
304
