Page 335 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 335

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  บริษัทบริหำรสินทรัพย์

                       ที่ วทป ๒๔/๒๕๖๓                          ธนำคำรอิสลำมแห่งประเทศไทย

                                                                จ�ำกัด                            โจทก์
                                                                บริษัทแอล พี เอ็น เพลทมิล

                                                                จ�ำกัด  (มหำชน)            จ�ำเลย


                         ื
                                                    ื
                       เม่อพิเครำะห์ถึงสัญญำวงเงินเพ่อกำรน�ำเข้ำและส่งออกระหว่ำงโจทก์และจ�ำเลย
              ตำมเลตเตอร์ออฟเครดิตและสัญญำทรัสต์รีซีท โดยขณะท�ำสัญญำวงเงินเพื่อกำรน�ำเข้ำ

                                     ื
                            ื
              และส่งออกเพ่อขอสินเช่อกับผู้โอนสิทธิเป็นธนำคำรพำณิชย์ได้รับอนุญำตให้ประกอบ
              กิจกำรในประเทศไทย และบริษัทจ�ำเลยก็มีภูมิล�ำเนำอยู่ในประเทศไทย จึงเป็นกรณ         ี

                ี
                                                                      ื
                                                                                         ึ
                             ึ
              ท่ผู้ให้บริกำรซ่งอยู่ในประเทศไทยให้บริกำรด้ำนสินเช่อแก่ผู้รับบริกำรซ่งอยู่ใน
              ประเทศไทยด้วยกัน เพื่อจ�ำเลยจะได้ใช้เงินนั้นในกำรส่งออกสินค้ำ เป็นเรื่องของสินเชื่อ
                                                                       ื
                ื
              เพ่อสนับสนุนกำรส่งออกสินค้ำไปขำยต่ำงประเทศ ไม่ใช่กำรซ้อขำยสินค้ำระหว่ำงประเทศ
              อันมีลักษณะเป็นกิจกรรมตำมมำตรำ ๗ (๕) คดีน้จึงไม่มีลักษณะเป็นคดีแพ่งเก่ยวกับ
                                                              ี
                                                                                          ี
                                                                                     ื
              เลตเตอร์ออฟเครดิตและสัญญำทรัสต์รีซีทท่ออกเก่ยวเน่องกับกิจกรรมกำรซ้อขำยสินค้ำ
                                                              ี
                                                       ี
                                                                   ื
                                                                          ิ
                                                           ั
                                                 ่
                                                                                               ้
                                                              ้
                                                                      ั
                                                                         ์
                                                              ั
                                                                                 ั
                   ่
              ระหวำงประเทศ  ตำมมำตรำ ๗ (๖) แหง พ.ร.บ. จดตงศำลทรพยสนทำงปญญำและกำรคำ
              ระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
              พ.ศ. ๒๕๓๙ และไม่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและ
              กำรค้ำระหว่ำงประเทศ
                       นอกจำกนี้ เมื่อทนำยจ�ำเลยยื่นค�ำร้องขอให้ศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัยว่ำ
                   ี
                                              ื
              คดีน้เป็นคดีล้มละลำยหรือไม่ เม่อพิจำรณำตำมค�ำฟ้องของโจทก์เป็นกำรกล่ำวอ้ำงถึง
                                                                                               ึ
              สิทธิเรียกร้องอันเป็นมูลหน้ตำมสัญญำเลตเตอร์ออฟเครดิตและสัญญำทรัสต์รีซีท  ซ่ง
                                        ี
              โจทก์รับโอนสิทธิเรียกร้องดังกล่ำวในกำรได้รับช�ำระหน้ดังกล่ำวมำจำกธนำคำรอิสลำม
                                                                   ี
              แห่งประเทศไทย หน้ตำมค�ำร้องจึงเป็นหน้ท่เกิดข้นภำยหลังศำลล้มละลำยกลำงมีค�ำส่ง
                                                      ี
                                                                                               ั
                                                        ี
                                                             ึ
                                  ี
                                                                                   ึ
                                                       ี
                                                         ี
              เห็นชอบด้วยแผนฟื้นฟูกิจกำร โดยเป็นหน้ท่ผู้บริหำรแผนได้ก่อให้เกิดข้นตำมมำตรำ
                                                                                    ี
              ๙๐/๖๒ (๑) แห่ง พ.ร.บ. ล้มละลำย พ.ศ. ๒๔๘๓ โจทก์มีสิทธิฟ้องต่อศำลท่มีเขตอ�ำนำจ
                ึ
              ซ่งเป็นไปตำมบทบัญญัติว่ำด้วยควำมรับผิดของบุคคลในทำงแพ่ง หน้ตำมฟ้องจึงมิใช่
                                                                                 ี
              ข้อพิพำทอันเกี่ยวกับกำรฟื้นฟูกิจกำรหรือแผนฟื้นฟูกิจกำรโดยตรง จึงมิใช่คดีล้มละลำย
                                                     307
   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339   340