Page 328 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 328
ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ บริษัทแสงฟ้ำอะกริโปรดักส์
ที่ วทป ๒๔/๒๕๖๐ จ�ำกัด โจทก์
บริษัทมิดแลนด์ บิซิเนส จ�ำกัด
กับพวก จ�ำเลย
ื
ึ
ี
่
โจทก์ฟ้องว่ำจ�ำเลยท ๑ ท�ำสัญญำซ้อขำยข้ำวน่งกับโจทก์ โดยโจทก์ผู้ขำยต้อง
ื
ส่งสินค้ำไปยังท่ำเรือกรุงเทพเพ่อให้มีกำรขนส่งสินค้ำต่อไปให้แก่ลูกค้ำของจ�ำเลย
ั
ท้งสำมท่สำธำรณรัฐเยเมน โจทก์ส่งสินค้ำถูกต้องครบถ้วนแล้ว แต่โจทก์ไม่ได้รับช�ำระ
ี
ื
ื
ื
ค่ำสินค้ำเน่องจำกธนำคำรสินเช่อเพ่อสหกรณ์และกำรเกษตร กรุงซำนำ สำธำรณรัฐ
เยเมน ผู้ออกเลตเตอร์ออฟเครดิตปฏิเสธกำรจ่ำยเงิน คดีนี้โจทก์และจ�ำเลยทั้งสำมอยู่ใน
ประเทศไทย ท�ำสัญญำซื้อขำยสินค้ำกันในประเทศไทย กำรส่งมอบและรับมอบสินค้ำท�ำ
ั
ื
ในประเทศไทย จ�ำเลยท้งสำมก็ให้กำรยอมรับว่ำ จ�ำเลยท ๑ ท�ำสัญญำซ้อขำยข้ำวน่ง
ี
ึ
่
กับโจทก์ตำมฟ้อง และจ�ำเลยท ๑ มีหน้ำท่ต้องส่งสินค้ำข้ำวน่งดังกล่ำวให้แก่ลูกค้ำของ
ี
ี
ึ
่
ู
ื
่
ั
่
ึ
ื
่
�
ี
้
่
ี
�
�
ิ
ี
จำเลยท ๑ ทท่ำเรอโฮเดดะ สำธำรณรฐเยเมน ซงเป็นเรองทฝ่ำยจำเลยผ้ซอดำเนนกำรเอง
่
ื
กรณีข้อพิพำทระหว่ำงโจทก์กับจ�ำเลยท้งสำมจึงไม่มีปัญหำต้องพิจำรณำถึงสิทธ หน้ำท ี ่
ิ
ั
ี
ื
ื
และควำมรับผิดของผู้ซ้อและผู้ขำยตำมหลักกฎหมำยเก่ยวกับกำรซ้อขำยระหว่ำงประเทศ
่
ี
ั
หรือกำรขนส่งระหว่ำงประเทศ ส่วนท่โจทก์ฟ้องจ�ำเลยท้งสำมอ้ำงว่ำ กำรท่จ�ำเลยท ๑
ี
ี
โดยจ�ำเลยท ๓ แสดงออกโดยชัดแจ้งว่ำจะช�ำระหน้ค่ำสินค้ำให้โจทก์โดยเลตเตอร์
่
ี
ี
ื
ออฟเครดิตชนิดเพิกถอนไม่ได้ของธนำคำรกรุงเทพ จ�ำกัด (มหำชน) ท�ำให้โจทก์หลงเช่อและ
เข้ำท�ำสัญญำกับจ�ำเลยที่ ๑ ซึ่งหำกจ�ำเลยที่ ๑ ไม่ได้ปกปิดข้อเท็จจริงว่ำ ธนำคำรกรุงเทพ
ู
้
ิ
์
้
ู
็
ี
ั
�
ี
็
่
จำกด (มหำชน) เปนเพยงธนำคำรผเรยกเกบเงนไมใชธนำคำรผออกเลตเตอรออฟเครดต
ิ
่
ี
่
อันเป็นกำรปกปิดข้อเท็จจริงอันเป็นสำระส�ำคัญ โจทก์คงไม่เข้ำท�ำสัญญำกับจ�ำเลยท ๑
ี
พร้อมเรียกค่ำเสียหำยอันเป็นค่ำเสียโอกำสทำงกำรค้ำ จึงเป็นเร่องท่โจทก์ฟ้องจ�ำเลย
ื
ื
ั
ท้งสำมในมูลละเมิด กรณีจึงมิได้มีข้อพิพำทให้ต้องวินิจฉัยในปัญหำเก่ยวกับเน้อหำของ
ี
สัญญำเลตเตอร์ออฟเครดิตแต่อย่ำงใด คดีน้จึงมิใช่คดีแพ่งเก่ยวกับกำรซ้อขำยระหว่ำง
ี
ี
ื
ประเทศ กำรขนส่งระหว่ำงประเทศและนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่อง หรือคดีแพ่งเก่ยวกับ
ี
ี
ื
ื
ี
ี
ื
ื
เลตเตอร์ออฟเครดิตท่ออกเก่ยวเน่องกับกำรซ้อขำยระหว่ำงประเทศ อันอยู่ในอ�ำนำจ
ี
พิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ ตำมบทบัญญัต ิ
300
