Page 369 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 369
เสียก่อนว่ำมีเรือของบุคคลอื่นแล่นมำอยู่ก่อนหรือไม่ เพรำะคลองที่เรือจ�ำเลยที่ ๑ ก�ำลังแล่นอยู่
ั
ิ
เป็นคลองเส้นใหญ่สำยหลัก แต่นำยสมศักด์หำได้ใช้ควำมระมัดระวังเช่นน้นไม่ เป็นเหตุให้เรือ
ของโจทก์พุ่งเข้ำชนกับเรือของจ�ำเลยที่ ๑ ได้รับควำมเสียหำย หลังเกิดเหตุจ�ำเลยที่ ๓ ได้หยุด
ึ
ั
ี
ตรวจดูควำมเสียหำยท่เกิดข้น ระหว่ำงน้นโจทก์ส่งคนมำช่วยเหลือลูกเรือของโจทก์และเห็นว่ำ
ี
ี
ี
ี
ี
เรือโจทก์สำมำรถลอยล�ำอยู่ได้ จ�ำเลยท่ ๓ จึงน�ำนักท่องเท่ยวท่โดยสำรมำกับเรือท่จ�ำเลยท่ ๓
ึ
ควบคุมซ่งได้รับบำดเจ็บเพรำะควำมประมำทของนำยสมศักด์ลูกจ้ำงหรือตัวแทนโจทก์ไปส่งยัง
ิ
ี
ื
ท่ำเรือรอยัลภูเก็ตมำรีน่ำเพ่อรับกำรรักษำพยำบำล จ�ำเลยท่ ๓ มิได้หลบหนีหรือไม่ช่วยเหลือ
่
ี
ตำมสมควรดังโจทก์กล่ำวอ้ำง เหตุเรอของโจทก์และเรือของจ�ำเลยท ๑ ชนกันเกิดจำกควำม
ื
ิ
ประมำทเลินเล่ออย่ำงร้ำยแรงของนำยสมศักด์ลูกจ้ำงหรือตัวแทนโจทก์ฝ่ำยเดียว จ�ำเลยท้งสำม
ั
ไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่ำเสียหำยแก่โจทก์ จ�ำเลยท่ ๒ ซ่งเป็นกรรมกำรของจ�ำเลยท่ ๑ มิได้มอบ
ึ
ี
ี
ี
หมำยจ�ำเลยท่ ๓ ควบคุมเรือเป็นกำรส่วนตัว จึงไม่ต้องรับผิดเป็นกำรส่วนตัวต่อโจทก์ ค่ำเสียหำย
ิ
�
ี
ทโจทก์เรยกร้องสูงเกนควำมจริง ค่ำใช้จ่ำยในกำรสำรวจควำมเสยหำยมิใช่ค่ำเสียหำยโดยตรง และ
่
ี
ี
ั
ี
ี
โจทก์มิใช่ผู้มีส่วนได้เสียท่จะใช้หน้แล้วรับช่วงสิทธิมำเรียกร้องจำกจ�ำเลยท้งสำมได้ ขอให้ยกฟ้อง
้
ี
ี
ู
ั
็
ู
ก่อนอ่ำนค�ำพิพำกษำ ศำลจังหวดภเกตเห็นว่ำ กรณมีปัญหำว่ำคดีนอย่ในอำนำจ
�
พิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำร
ั
่
ิ
ิ
้
พจำรณำพพำกษำคดไวชวครำว แลวเสนอปญหำดงกลำวใหประธำนศำลอทธรณคดชำนญพเศษ
�
ี
ั
ุ
์
ั
้
ิ
ี
ั
่
้
ั
เป็นผู้วินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและ
วิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙
วินิจฉัยว่ำ คดีน้เป็นคดีแพ่งท่มีกฎหมำยบัญญัติให้อยู่ในอ�ำนำจของศำลทรัพย์สิน
ี
ี
ั
ทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและ
กำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๗ (๑๐) หรือไม่ เห็นว่ำ คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกค่ำเสียหำยจำกจ�ำเลยทั้งสำม
ั
ี
ี
ี
โดยกล่ำวอ้ำงว่ำจ�ำเลยท่ ๓ ในทำงกำรท่จ้ำงของจ�ำเลยท่ ๑ และตำมค�ำส่งของจ�ำเลยท่ ๒
ี
ื
ี
ขับเรือเดินทะเลของจ�ำเลยท่ ๑ ช่อ วี.มำรีน ๙ โดยประมำทเลินเล่อใช้ควำมเร็วเกินกว่ำท่กฎหมำย
ี
ก�ำหนดชนเรือเดินทะเลของโจทก์ช่อรักษ์อันดำ เป็นเหตุให้เกิดควำมเสียหำยแก่เรือท้งสองล�ำ
ั
ื
นักท่องเท่ยวท่โดยสำรมำในเรือรักษ์อันดำของโจทก์ได้รับบำดเจ็บและทรัพย์สินเสียหำย
ี
ี
อันเป็นกำรฟ้องให้จ�ำเลยท้งสำมรับผิดชดใช้ค่ำเสียหำยอันเกิดจำกกำรกระท�ำโดยประมำทของ
ั
ี
ึ
จ�ำเลยท่ ๓ เป็นเหตุให้เรือโดนกัน ซ่งตำมพระรำชบัญญัติควำมรับผิดทำงแพ่งและค่ำเสียหำย
341
