Page 470 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 470

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   บริษัทฟอนด์ พับลิสชิ่ง อินเตอร์

                       ที่ วร ๔๓/๒๕๕๙                                   เนชั่นแนล จ�ำกัด              โจทก์
                                                                นำงเพชรำ  ปั้นปรีชำ       จ�ำเลย


                                          ึ
                                                 ู
                                                                                            ู
                       โจทก์ฟ้องว่ำจำเลยซ่งเป็นลกจ้ำงหลอกลวงโจทก์ว่ำได้ขำยโฆษณำให้แก่ลกค้ำ
                                    �
                                                                                   ื
                                                                  ึ
                          ื
                                                               ิ
              แต่ละรำยเพ่อให้ได้รับเงินเดือนและค่ำตอบแทนเพ่มข้นจำกโจทก์ แต่เม่อโจทก์ท�ำกำร
                                                            ี
                                                                 ็
              โฆษณำให้แก่ลูกค้ำดงกล่ำวแล้วไม่สำมำรถเรยกเกบเงินค่ำโฆษณำได้ ทำให้โจทก์
                                                                                       �
                                   ั
                                                               ี
                                                                                          ี
              เสียหำย เป็นกำรกล่ำวอ้ำงว่ำจ�ำเลยปฏิบัติผิดหน้ำท่และกระท�ำละเมิดต่อโจทก์เก่ยวกับ
              กำรท�ำงำน เป็นคดีแรงงำน
                                      _____________________________

                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์ประกอบกิจกำรรับผลิตน�ำเข้ำส่งออกและจ�ำหน่ำยภำยในประเทศ
                       ื
                       ่
                         ิ
                            ิ
                         ่
                                                                      ุ
                                                                                 ื
                                                                                 ่
                                               ั
                                                 ื
                                                    ิ
                ี
                ่
              เกยวกบสอสงพมพ์ งำนโฆษณำ หนงสอนตยสำรและวำรสำรทกประเภทเพอเผยแพร่ข่ำวสำร
                    ั
              และเรื่องรำวในวงกำรแฟชั่น ควำมงำมให้ผู้อ่ำน มีบริษัทต่ำง ๆ ที่มีธุรกิจด้ำนแฟชั่น ควำมงำม
              อำหำร โรงแรม เป็นกลุ่มลูกค้ำในกำรซื้อโฆษณำ โดยโจทก์ใช้ชื่อนิตยสำรว่ำ นูเมโร (Numéro)
                                                                    ี
              จ�ำเลยเป็นลูกจ้ำงโจทก์ต�ำแหน่งผู้อ�ำนวยกำรฝ่ำยขำย มีหน้ำท่ขำยโฆษณำให้ลูกค้ำตำมท่โจทก์
                                                                                           ี
              ตงยอดขำยไว้เดือนละ ๒,๕๐๐,๐๐๐ บำท จำเลยได้รบเงินเดือน เดือนละ ๕๐,๐๐๐ บำท และ
                                                            ั
                                                     �
               ้
               ั
                                   ิ
              จะได้รับค่ำตอบแทนเพ่ม (คอมมิชช่น) จำกยอดกำรขำยแต่ละคร้ง ระหว่ำงท�ำงำนจ�ำเลยได้
                                              ั
                                                                        ั
              หลอกลวงโจทก์โดยอ้ำงว่ำสำมำรถขำยโฆษณำให้ลูกค้ำได้ เป็นเหตุให้โจทก์หลงเช่อและได้
                                                                                         ื
              ท�ำกำรลงโฆษณำในหนังสือนิตยสำรนูเมโรของโจทก์ให้แก่ลูกค้ำแต่ละรำยในนำมของบริษัท
                                                                                       ิ
              สรรพสินค้ำเซ็นทรัล ท�ำให้จ�ำเลยได้ยอดกำรขำยและได้รับเงินเดือนกับค่ำตอบแทนเพ่มจำกโจทก์
              เม่อถึงก�ำหนดช�ำระค่ำโฆษณำปรำกฏว่ำโจทก์ไม่สำมำรถเรียกเก็บเงินได้โดยลูกค้ำแต่ละรำย
                ื
              แจ้งว่ำโจทก์ให้ลงโฆษณำฟรี และไม่ได้ซ้อโฆษณำกับโจทก์ ซ่งควำมจริงแล้วจ�ำเลยไม่สำมำรถ
                                                  ื
                                                                    ึ
              ขำยโฆษณำให้ลูกค้ำได้แต่กลับหลอกลวงโจทก์ว่ำขำยโฆษณำได้ ท�ำให้โจทก์ได้รับควำมเสียหำย
                                              ิ
              ต้องจ่ำยเงินเดือนและค่ำตอบแทนเพ่มให้แก่จ�ำเลยและโจทก์ไม่สำมำรถเรียกเก็บค่ำโฆษณำได้
                         ิ
              เป็นเงินท้งส้น ๔๔๑,๐๐๐ บำท ขอให้บังคับจ�ำเลยชดใช้ค่ำเสียหำยจ�ำนวนดังกล่ำวพร้อมดอกเบ้ย
                                                                                               ี
                      ั
              อัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี นับถัดจำกวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จแก่โจทก์
                       จ�ำเลยให้กำรว่ำ จ�ำเลยเคยท�ำงำนเป็นลูกจ้ำงโจทก์ ต�ำแหน่งผู้อ�ำนวยกำรฝ่ำยขำย โจทก์
                                      ี
              กับจ�ำเลยไม่เคยมีข้อตกลงเก่ยวกับสภำพกำรจ้ำงว่ำจ�ำเลยต้องท�ำหน้ำท่ขำยโฆษณำให้ได้ยอดขำย
                                                                          ี
                                                                      ิ
              เดือนละ ๒,๕๐๐,๐๐๐ บำท และโจทก์ไม่เคยจ่ำยค่ำตอบแทนเพ่มจำกยอดกำรขำยให้แก่จ�ำเลย
                                                    ี
                                                                                          ื
              จ�ำเลยไม่ได้หลอกลวงโจทก์ตำมฟ้อง เหตุท่โจทก์ไม่สำมำรถเรียกเก็บเงินจำกลูกค้ำได้เน่องจำก
                                                     442
   465   466   467   468   469   470   471   472   473   474   475