Page 472 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 472

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   บริษัทไทยฟู้ดส์ สไวน อินเตอร์

                       ที่ วร ๓๔/๒๕๖๐                           เนชั่นแนล จ�ำกัด                โจทก์

                                                                นำยเฉลิม ชุมประเสริฐ      จ�ำเลย



                                                          ึ
                             ึ
                       โจทก์ซ่งเป็นนำยจ้ำงเลิกจ้ำงจ�ำเลยซ่งเป็นลูกจ้ำงแล้ว แต่โจทก์จ่ำยค่ำจ้ำงให้
              จ�ำเลยไปโดยผิดหลง จึงทวงถำมให้จ�ำเลยคืนค่ำจ้ำง เป็นกำรกล่ำวอ้ำงว่ำจ�ำเลยซ่งเคย
                                                                                           ึ
              เป็นลูกจ้ำงรับเงินค่ำจ้ำงตอบแทนกำรท�ำงำนไปโดยไม่ถูกต้องตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน

                                                                            ี
                      ่
              คดีระหวำงโจทก์และจ�ำเลยจึงเป็นคดีพิพำทเก่ยวด้วยสิทธิหรือหน้ำท่ตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน
                                                       ี
              จึงเป็นคดีแรงงำน
                                      _____________________________


                       โจทก์ฟ้องว่ำ เมื่อวันที่ ๕ มิถุนำยน ๒๕๕๘ จ�ำเลยเริ่มท�ำงำนเป็นพนักงำนบริษัทไทย

              ฟู้ดส์ สไวน ฟำร์ม จ�ำกัด ต�ำแหน่งเจ้ำหน้ำที่ขำยชิ้นส่วนสุกร ได้รับค่ำจ้ำงเดือนละ ๑๙,๐๐๐ บำท

                     ั
                        ี
                        ่
                                                              �
                                               �
                              ิ
                                                                    ั
                                                                                            �
                                                                                    �
              ต่อมำวนท ๒๘ สงหำคม ๒๕๕๘ จำเลยได้ย้ำยมำทำงำนกบโจทก์ ระหว่ำงทำงำน จำเลย
              ละทิ้งหน้ำที่เป็นเวลำสำมวันท�ำงำนติดต่อกัน วันที่ ๓ พฤษภำคม ๒๕๕๙ โจทก์จึงเลิกจ้ำงจ�ำเลย
                                                                       ี
                                        ี
              โจทก์จ่ำยค่ำจ้ำงระหว่ำงวันท่ ๓๑ พฤษภำคม ๒๕๕๙ ถึงวันท่ ๓๐ มิถุนำยน ๒๕๕๙ รวม
              ๔๔,๖๓๓.๓๕ บำท ให้จ�ำเลยไปโดยผิดหลง โจทก์ทวงถำมให้จ�ำเลยคืนค่ำจ้ำงดังกล่ำวแล้ว
                                 ื
              แต่จ�ำเลยเพิกเฉย เม่อรวมดอกเบ้ยแล้วจ�ำเลยต้องคืนเงินให้โจทก์ ๔๗,๒๒๓.๘๘ บำท ขอให้
                                            ี
                                                               ี
              บังคับจ�ำเลยจ่ำยเงิน ๔๗,๒๒๓.๘๘ บำท พร้อมดอกเบ้ยอัตรำร้อยละ ๗.๕ ต่อปี จำกต้นเงิน
              ๔๔,๖๓๓.๓๕ บำท นับถัดจำกวันฟ้องจนกว่ำจะช�ำระเสร็จและให้จ�ำเลยช�ำระค่ำฤชำธรรมเนียม
              และค่ำทนำยควำมแก่โจทก์
                                                                                     ี
                        ั
                       ช้นตรวจค�ำฟ้อง ศำลแขวงพระนครเหนือเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
                                                         �
                                                                             ุ
                                                                                     ี
                                                                                       �
                                                     ึ
                                               ื
                        ิ
              พจำรณำพพำกษำของศำลแรงงำนหรอไม่ จงส่งสำนวนให้ประธำนศำลอทธรณ์คดชำนญพิเศษ
                                                                                         ั
                ิ
                                         ั
              วินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลแรงงำนและวิธีพิจำรณำคดีแรงงำน พ.ศ. ๒๕๒๒ มำตรำ ๙
              วรรคสอง
                                                                                  ึ
                                                         ึ
                       วินิจฉัยว่ำ โจทก์บรรยำยฟ้องว่ำ โจทก์ซ่งเป็นนำยจ้ำงเลิกจ้ำงจ�ำเลย ซ่งเป็นลูกจ้ำงแล้ว
                                               ิ
                                                      ึ
                                                                  �
              แต่โจทก์จ่ำยค่ำจ้ำงให้จำเลยไปโดยผดหลง จงทวงถำมให้จำเลยคืนค่ำจ้ำง เป็นกำรกล่ำวอ้ำง
                                   �
              ว่ำจ�ำเลยซ่งเคยเป็นลูกจ้ำงรับเงินค่ำจ้ำงตอบแทนกำรท�ำงำนไปโดยไม่ถูกต้องตำมสัญญำ
                        ึ
                                                     444
   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477