Page 593 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 593

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   บริษัทโรงพยำบำลบ�ำรุงรำษฎร์

                       ที่ วร ๕/๒๕๖๕                            จ�ำกัด (มหำชน)                   โจทก์

                                                                นำยโรนัลด์ สตีเฟ่น ลำวำเตอร์
                                                                                   หรือ Mr. Ronald Stephen

                                                                Lavater                           จ�ำเลย



                       โจทก์บรรยำยฟ้องว่ำ โจทก์จ้ำงจ�ำเลยท�ำงำน ต�ำแหน่งประธำนฝ่ำยบริหำร

                               ี
              องค์กร ท�ำหน้ำท่บริหำรองค์กรของโจทก์ให้ได้รับผลก�ำไร แต่กำรท�ำงำนของจ�ำเลย
              มีควำมผิดพลำด จ�ำเลยไม่สำมำรถท�ำงำนร่วมกับคณะแพทย์และบุคลำกรของโจทก์

                                           ั
                                                              ั
              และท�ำผิดกฎระเบียบและค�ำส่งของโจทก์หลำยคร้ง เม่อโจทก์ตักเตือนแล้วจ�ำเลยกลับ
                                                                  ื
                                              ี
              ไม่แก้ไข เป็นกำรขำดคุณสมบัติท่เหมำะสมกับต�ำแหน่งผู้บริหำร โจทก์จึงเลิกจ้ำงจ�ำเลย
              ต่อมำโจทก์ได้ตรวจสอบข้อมูลประวัติกำรท�ำงำนของจ�ำเลยพบว่ำข้อเท็จจริงท่จ�ำเลย
                                                                                          ี
                                                                      ื
              อ้ำงว่ำเคยประสบควำมส�ำเร็จในกำรท�ำงำนบริหำรบริษัทอ่นมำก่อนก็ไม่เป็นควำมจริง
              ทั้งในระหว่ำงที่โจทก์จ้ำงจ�ำเลยท�ำงำนนั้น จ�ำเลยยังเป็นกรรมกำรของบริษัท อ. ประเทศ
              สหรำชอำณำจักร ซ่งประกอบธุรกิจลักษณะเช่นเดียวกับโจทก์ เป็นกำรขัดแย้งทำง
                                  ึ
              ผลประโยชน์และควำมลับในกิจกำรของโจทก์ กำรท่จ�ำเลยปกปิดคุณสมบัติในกำรท�ำงำน
                                                              ี
                                                                          ื
                ี
                                         ี
              ท่ผ่ำนมำอันเป็นควำมจริงท่ควรบอกให้แจ้งท�ำให้โจทก์หลงเช่อในคุณสมบัติดังกล่ำว
              จึงจ้ำงจ�ำเลยเข้ำท�ำงำนเป็นกำรกระท�ำละเมิดท�ำให้โจทก์เสียหำย จึงขอให้จ�ำเลยช�ำระเงิน
                                              ี
                                                                                       ึ
              ค่ำเสียหำยดังกล่ำวพร้อมดอกเบ้ยแก่โจทก์ เป็นกำรฟ้องเรียกร้องให้จ�ำเลยซ่งเคยเป็น
              ลูกจ้ำงโจทก์ชดใช้ค่ำเสียหำยอันเน่องมำจำกกำรปฏิบัติผิดหน้ำท่ตำมสัญญำจ้ำงแรงงำน
                                               ื
                                                                           ี
              และกระท�ำละเมิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นนำยจ้ำง เป็นคดีแรงงำน
                                      _____________________________


                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์เป็นบริษัทมหำชนจ�ำกัด ประกอบกิจกำรโรงพยำบำลเอกชน

                                                                                      ิ
                                                                  �
                                                           �
                                                     �
                   ั
                      ่
                ื
              เมอวนท ๒๒ เมษำยน ๒๕๕๙ โจทก์จ้ำงจำเลยทำงำน ตำแหน่งประธำนฝ่ำยบรหำรองค์กร
                ่
                      ี
              ท�ำหน้ำท่บริหำรองค์กรของโจทก์ให้ได้รับผลก�ำไร ได้รับค่ำจ้ำงปีละ ๖๕๐,๐๐๐ ดอลลำร์สหรัฐ
                      ี
              และโจทก์ตกลงจ่ำยเงินโบนัสและสวัสดิกำรอ่นแก่จ�ำเลยด้วย สัญญำจ้ำงมีก�ำหนด ๔ ปี นับแต่
                                                     ื
              วันท่ ๑ กันยำยน ๒๕๕๙ แต่เม่อจ�ำเลยท�ำงำนกลับปรำกฏว่ำกำรท�ำงำนของจ�ำเลยมีควำม
                  ี
                                            ื
                                                     565
   588   589   590   591   592   593   594   595   596   597   598